Post Scriptum

Back against the wall and odds with the strength of a will to cause...

2012-01-24T19:03:00.002+01:00

Głównym tematem dzisiejszej audycji będą filmy, a właściwie soundtracki. Pojawią się dwie produkcje z zeszłego roku , jak i też te kilka lat starsze. W zasadzie jedynym odejściem od filmowej konwencji tego wydania audycji, będzie kącik historyczny, a w nim pierwsze spotkanie z 2005 rokiem. Choć szczerze mówiąc jak widzę utwory, które dziś w nim zagoszczą - nie mogę oprzeć się wrażeniu, że one też z powodzeniem mogłyby na jakimś OST się znaleźć...
Start już o 21 tylko w Radiu Aktywnym!
Zapraszam serdecznie do słuchania :)

I am praying for the raging flood, I am waiting for you to come...

2012-01-24T16:25:00.004+01:00

Playlista z audycji wydaje się być nieco chaotyczna, ale podczas tych 2 godzin w studiu wszystko się całkiem zgrabnie ze sobą zgrało. Mnogość gatunkowa, rzeczy dawno nie grane i zarazem też te niedawno ponownie odkopane wraz ze stałym punktem programu - czyli kącikiem historycznym (który też nota bene był złożony z 2 skrajnie różnych od siebie zespołów - choć wywodzących się z tej samej europejskiej wyspy) będący pożegnalnym spotkaniem z 2004 rokiem.

Playlista 17.01.2012 (So many things to do, so little time to grasp all)

1. Long Distance Calling - The Metulsky Curse [DMNSTRTN EP. 2006]
2. Red Sparowes - In Illusions Of Order [The Fear Is Excruciating, But Therein Lies The Answer. 2010]
3. Seigmen - Sort Tulipan [Total. 1994]
4. Seigmen - Give [Metropolis - The Grandmaster Recordings. 1996]
5. Deadhorse - Visionaries [We Can Create Our Own World. 2010]
6. Cult Of Luna - Waiting For You [Salvation. 2004]
7. Mahumodo - Chameleon [April's EP. 2002]
8. Marilyn Manson - Target Audience (Narcissus Narcosis) [Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death). 2000]
9. Kidneythieves - Arsenal [Zerøspace. 2002]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2004: Part 3):
10. 65daysofstatic - Install A Beak In The Heart That Clucks Time In Arabic [The Fall Of Math. 2004]
11. 65daysofstatic - Retreat! Retreat! [The Fall Of Math. 2004]
12. Bark Psychosis - 400 Winters [///Codename: Dustsucker. 2004]
13. Bark Psychosis - Burning The City [///Codename: Dustsucker. 2004]

Słowo przewrotne pojawiło się nie raz na antenie w tym odcinku Post Scriptum - nie bez przyczyny, gdyż część utworów w przewrotny i zaskakujący sposób się rozwijała by doprowadzić do nieoczekiwanego na początku finału. Taki też był Gwóźdź Programu - utwór "Waiting For You", który przez większość czasu raczy nas spokojnym brzmieniem, by pod koniec eksplodować gitarowym dźwiękiem i wyraźnym growlem wokalisty. Utwór ten też pokazuje bardziej wyważona stronę Cult Of Luna, która to dopiero zaczęła się wyłaniać z głębin począwszy od płyty Salvation właśnie.
Tym razem nietypowo wybrałem cytat z innego języka niż angielski. Norweskie strofy eterycznego, magicznego kawałka "Sort Tulipan" przekonały mnie do tego by właśnie ten fragment (mówiący o kręgu natury, w którym toczy się nasze życie) umieścić na blogu w podsumowaniu audycji:
"Solen blir til himmel
Og himmel blir til regn
Regn blir til blger
Og blger blir til hav
All tid er forbi
All tid er forbi
All tid er forbi
All tid er over."
by Seigmen.

A final sign of things to come you cannot lay your hand upon...

2012-01-17T19:22:00.003+01:00

W dzisiejszej, przyznam zagonionej nieco audycji, ciężko jest wyodrębnić motyw przewodni. Żonglerka stylami i nastrojami będzie chlebem powszednim tej odsłony Post Scriptum.
Pewne jest ostatnie spotkanie z 2004 rocznikiem w kąciku historycznym. Reszta to na razie mglista tajemnica.
Szara kurtyna opadnie jak zawsze o 21 w Radiu Aktywnym :).
Zapraszam do słuchania!

And darkness disappears behind reflected light ...

2012-01-17T13:07:00.007+01:00

Po specjalnej audycji podsumowującej rok przyszedł czas by wrócić do tego, czego nie udało się przedstawić tydzień wcześniej. Odkrycie miesiąca z Rzeszowa to chyba pierwszy przypadek by ten laur powędrował nad Wisłę - zawsze musi być ten pierwszy raz.

Playlista 10.01.2012 (Back to the old mode)

1. Tides From Nebula - Cementary Of Frozen Ships [Earthshine. 2011]
2. Spiral - Golem And The Cat [Urban Fable. 2009]
3. Spiral - Orange Tree [Urban Fable. 2009]
4. Spiral - White Feathers From The Sky [Urban Fable. 2009]
5. Anaura - The Scene [One Day In Twothousandeight. 2008]
6. Grails - Deep Politics [Deep Politics. 2011]
7. Grails - I Led Three Lives [Deep Politics. 2011]
8. FareWell Poetry - All In The Full, Indomitable Light Of Hope (Part II) [Hoping For The Invisible To Ignite. 2011]
9. A.Armada - Chin Up On The Black Screen [A.Armada EP. 2006]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2004: Part 2):
10. Magyar Posse - VI [Kings Of Time. 2004]
11. Magyar Posse - VII [Kings Of Time. 2004]
12. Fly Pan Am - Ce Sale Désiré Filé Qui Sortant De Ma Bouche [N'écoutez pas. 2004]
13. Fly Pan Am - Vos Reves Revers [N'écoutez pas. 2004]

14. Swans - Where Does A Body End [The Great Annihilator. 1995]

Audycję otworzył kawałek, którego tydzień temu nie udało się zmieścić - czyli 14. akt podsumowania roku - Tides From Nebula z płytą Earthshine.
Cytatem, który pragnę wyróżnić tym razem, jest fragment kawałka "Orange Tree" - ponownie Spiral. Słów w tym Post Scriptum nie było zbyt wiele, ale spośród tych dosłownie paru utworów posiadających tekst udało mi się natrafić na te kilka linijek mówiących z jednej strony o eksplozji, ale właściwie tu chodzi o wewnętrzną zmianę zmetaforyzowaną poprzez eksplozję materii i jej przeobrażenie. Motywy tej zmiany wyjaśnione są oczywiście w tekście utworu :):
"I can't still be here and now
Everything is becoming more numerous
Inside me, not outside
Tissue explodes
Rips apart
Reforms."
by Spiral.

I feel warmth inside of me, when I think about You...

2012-01-10T14:52:00.004+01:00

W dzisiejszym Post Scriptum nadrobimy sobie małe zaległości sprzed tygodnia. Na początek zaległe Odkrycie miesiąca - chyba po raz pierwszy pochodzące z kraju leżącego nad Wisłą. Ponadto drugie spotkanie z 2004 rokiem w Post-Rockowym kąciku historycznym. Na audycyjnej liście widzę też ostatnią płytę Grails, którą słuchałem ostatnio bardzo uważnie i postaram się dziś ją Wam przybliżyć.
To oczywiście nie wszystko co mam dziś do zaoferowania :).
Zapraszam serdecznie już od 21 do Radia Aktywnego!

There's no end, there is no goodbye, disappear... With the night...

2012-01-07T00:54:00.007+01:00

Planowałem 14, zmieściło się 13 utworów. Mam nadzieję, że nie jest to zły prognostyk przed rozpoczynającym się właśnie 2012 rokiem, który mam nadzieję będzie obfitować w wiele dobrych koncertów i albumów. Kawałki, które pojawiły się w tym zestawieniu pochodzą tylko i wyłącznie z zagranicy - niestety utwór, który wypadł z braku czasu miał być jedynym przedstawicielem Polski w tym audycyjnym podsumowaniu minionego roku.

Playlista 03.01.2012 (Muzyczne Podsumowanie 2011)

1. Grails - Almost Grew My Hair [Deep Politics. 2011]
2. *shels - The Spirit Horse [Plains Of The Purple Buffalo. 2011]
3. Russian Circles - Schiphol [Empros. 2011]
4. Jesu - Fools [Ascension. 2011]
5. Atlantis - Mascara [Mistress Of Ghosts. 2011]
6. Laura - This Grey Earth [Twelve Hundred Times. 2011]
7. M83 - Wait [Hurry Up,We're Dreaming. 2011]
8. 65daysofstatic - Safe Distancing [Silent Running. 2011]
9. Blueneck - Sleeping Through A Storm [Repetitions. 2011]
10. Airbag - White Walls [All Rights Removed. 2011]
11. Ljungblut - Adelsten [Over Skyene Skinner Alltid Solen. 2011]
12. TesseracT - April [One. 2011]
13. Steven Wilson - No Part Of Me [Grace For Drowning. 2011]

Cytat na zakończenie tej specjalnej skądinąd audycji wędruje w ręce nieodżałowanego Justina Broadricka, który jest autorem tekstu (a właściwie jego fragmentu) do kawałka "Fools". Patrząc całościowo dotyczy on ludzi, ważnych ludzi, może polityków, lub innych przedstawicieli frakcji rządzących, którzy kreują bariery i ograniczają wolność. W tą rzeczywistość wrzuconych jest dwoje bohaterów, którzy próbują się odnaleźć w tym świecie. Ciekawa jest puenta zawarta w zamieszczonym poniżej tekście (ostatnie 4 linijki). Powiew optymizmu na koniec wynurzający się z tego dusznego (lirycznie i instrumentalnie) kawałka:
"They're the architects of sight
Building walls to block our light
Only in dreams we'll make it right
Only in dreams will we take flight

You'll be there at my end
Like my only friend
You know that it's true
It will only be you."
by Justin K. Broadrick.

Muzyczne Podsumowanie 2011.

2012-01-03T17:48:00.003+01:00

Pierwsza audycja w nowym roku to już tradycyjnie w Post Scriptum wydanie poświęcone na podsumowanie muzyczne roku minionego. Najciekawsze płyty, które ukazały się w AD 2011 według mojej, subiektywnej rzecz jasna opinii, wypełnią szczelnie 2 godziny wiosenno-zimowego wieczoru.
Mam nadzieję, że tak jak w latach ubiegłych czasu wystarczy na prezentację 15 albumów.
Start jak zawsze o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie do słuchania i komentowania!

PS. Przypominam też o audycyjnym facebooku :).

I remember when you were here all the fun we had last year...

2011-12-31T15:18:00.009+01:00

Tuż przed Świętami Bożego Narodzenia w Post Scriptum zagościła Świąteczna atmosfera. Choć nie było Mikołaja i prezentów, było za to sporo muzycznych utworów nawiązujacych pośrednio lub bezpośrednio do Świąt. Rockowe piosenki i slowcore'owe kolędy. Ta niekonserwatywna mieszanka pokazuje jednak, że po świąteczne motywy sięgają zespoły z różnych muzycznych światków.

Playlista 20.12.2011 (Christmas is coming...)

1. Lydia - December [This December, It's One More And I'm Free. 2005]
2. Dave Matthews Band - Christmas Song [Remember Two Things. 1993]
3. Death Cab For Cutie - Christmas (Baby Please Come Home) [Maybe This Christmas Tree. 2004]
4. My Chemical Romance - All I Want For Christmas Is You [Kevin & Bean's Christmastime in the 909. 2004]
5. The Samuel Jackson Five - Eye Eat Lotus [Goodbye Melody Mountain. 2009]
6. The Seven Mile Journey - The Mystery Of Olden [Notes For The Synthesis. 2011]
7. Jesu - Christmas (Pale Sketcher Remix) [Christmas EP. 2010]
8. Low - If You Were Born Today (Song For Little Baby Jesus) [Christmas EP. 1999]
9. Blueneck - Have Yourself A Merry Little Christmas [Twelve Days EP. 2007]
10. The Mercury Program - Backseat Blackout [Chez Viking. 2009]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2004: Part 1):
11. Efterklang - Foetus [Tripper. 2004]
12. Efterklang - Swarming [Tripper. 2004]
13. múm - Weeping Rock, Rock [Summer Make Good. 2004]
14. múm - The Island Of Children's Children [Summer Make Good. 2004]

15. Up-C Down-C Left-C Right-C ABC+Start - New Year [And The Battle Is Won. 2005]

W muzycznym kąciku historycznym, który również zagościł w tym wydaniu Post Scriptum pojawiły się dwa zespoły - Efterklang. Ta pochodząca z Kopenhagi grupa wydała w 2004 roku swój debiutancki album - Tripper. Łączy na nim z powodzeniem głębokie brzmienie smyczków, dęciaków i glitchowych, urywanych zgrzytów. Trzeba sporej odwagi by eksperymentować z tak skrajnie różnym dźwiękami. Zabieg ten Duńczykom myślę się udał, przez co Tripper zaskakuje wielokrotnie słuchaczy świeżymi połączeniami elektronicznego i klasycznego pędzla na Post-Rockowym płótnie. Zaś múm to tajemniczy i eklektyczny kolektyw, który w swojej muzyce wykorzystuje bardzo nietypowe instrumenty, wspomnieć można chociażby o haldorofon, ksylofon, czy skrzypce Stroha, które ubarwiają i dodają kolorytu tej chłodnej i minimalistycznej odmianie Post-Rocka z wokalami. To jeden z najbardziej znanych islandzkich zespołów muzycznych (pierwsza 5 pod względem rozpoznawalności) i zarazem jeden z tych, który wyznacza trendy. 4. ich płyta, która została przedstawiona w audycji, została nawet uznana za jedną z najlepszych w całym dorobku zespołu. Podobnie jak w przypadku Efterklang, muzycy z kraju lodu to spece od łączenia elektroniki z muzyką o klasycznym zabarwieniu. Słowem - to wydanie kącika pokazało eksperymentalną naturę europejskich przedstawicieli nurtu Post-Rocka.

Cytat na koniec - jakżeby było inaczej - świąteczny :). Pozytywnie pokrzepiający na czas Bożonarodzeniowych Świat:
"Searching for love love love
Love love love
Love love is all around"
by Dave Matthews.

Christmas is coming...

2011-12-20T17:04:00.003+01:00

W ten chłodnawy, grudniowy wieczór pragnę Was zaprosić na prawdopodobnie ostatnie wydanie Post Scriptum w 2011 roku. Z racji Świąt Bożego Narodzenia w dzisiejszej audycji pojawi się kilka świątecznych utworów. Może nie będą to stricte kolędy, ale z pewnością kawałki jak najbardziej na czasie. Chwila wytchnienia gwarantowana.
W planie jest też oczywiście kącik historyczny i pierwsza wizyta w roku 2004.
Start tradycyjnie o 21 w Radiu Aktywnym!
Zapraszam serdecznie :).

It's not going well and it's not going badly it's just going along...

2011-12-20T15:39:00.004+01:00

Połamane Post Scriptum z połamanym Panem Redaktorem mogę uznać za udane. W ciągu 2 godzin udało się zebrać postrzępione dźwięki wywodzące się z różnych muzycznych stylów. Prawdziwą wisienką na torcie tej uczty był bez wątpienia Gwóźdź Programu - czyli wygrzebany przypadkiem rewelacyjny remix utworu "The Other" zrealizowany przez specjalistę od mixów metalowej braci - Jamesa Plotkina.

Playlista 13.12.2011 (Post Scriptum Is Broken?)

1. TesseracT - Nascent [One. 2011]
2. Tool - The Patient [Lateralus. 2001]
3. Unwound - Terminus [Leaves Turn Inside You. 2001]
4. Collapse Under The Empire - A Different Complexion [The Sirens Sound. 2010]
5. Isis - The Other (James Plotkin Remix) [Oceanic: Remixes And Reinterpretations. 2004]
6. 65daysofstatic - The Fall Of Math [The Fall Of Math. 2004]
7. Trans Am - Orlando [Trans Am. 1996]
8. Youthmovies - If You'd Seen A Battlefield [Good Nature. 2008]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2003: Part 3):
9. Grails - The Burden Of Hope [The Burden Of Hope. 2003]
10. Grails - Space Prophet Dogon [The Burden Of Hope. 2003]
11. The Mercury Program - Saint Rose Of Lima [Confines Of Heat EP. 2003]
12. Maserati - Cities (Assembly Mix) [Confines Of Heat EP. 2003]

13. Vessels - All Our Ends [Helioscope. 2011]

Cytat wyselekcjonowany z odmętów audycyjnych liryków to tym razem fragment utworu Toola. Ten konkretnie 3-wers wydał mi się najciekawszy z całego, dość długiego tekstu "The Patient"L:
"If there were no desire to heal,
The damaged and broken met along
this tedious path I’ve chosen here,
I certainly would’ve walked away, by now."
by Tool.

Post Scriptum is broken?

2011-12-13T18:38:00.002+01:00

Ciężko się piszę jedną ręką, więc ta zapowiedź będzie tym razem krótka.
Dzisiejsze Post Scriptum będzie połamane (i z pewnością to nie ma związku ze stanem prowadzącego :P)
Zmiany metrum, urwane dźwięki, beaty wcięte w półsłówkach.
Słowem - muzyczna karuzela dźwięków, od której się może w głowie zakręcić.
Start jak zawsze o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie ;).

Long way from home, nowhere to go, what made the river so cold?

2011-12-13T18:04:00.004+01:00

Nie było to spotkanie z wesołą muzyką. Plejada melancholijnych i przygnębiających utworów w różnych muzycznych inkarnacjach stała się chlebem powszednim tego wydania Post Scriptum. Obok mrocznego i sugestywnego Gwoździa Programu, pierwsze skrzypce grał zespół Aurore Rien - Odkrycie misiąca dobrze skomponowane z resztą utworów goszczących tego wieczoru na antenie.

Playlista 06.12.2011 (Sad, December Story)

1. Gregor Samsa - O [Gregor Samsa EP. 2002]
2. Aurore Rien - Edith Is Beneath The Elevator [Sedative For The Celestial Blue. 1999]
3. Aurore Rien - The Placebo Kiss [Sedative For The Celestial Blue. 1999]
4. Aurore Rien - Breakaway, Sydney [Telesthesia. 2003]
5. Amusement Parks On Fire - Wave Of The Future [Road Eyes. 2010]
6. Anathema - A Fine Day To Exit [A Fine Day To Exit. 2001]
7. Nine Inch Nails - The Big Come Down [The Fragile. 1999]
8. Neurosis - Falling Unknown [A Sun That Never Sets. 2001]
9. Godflesh - Defeated [Hymns. 2001]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2003: Part 2):
10. Jakob - Jimmy Hoffa [Cale:Drew. 2003]
11. Do Make Say Think - Auberge Le Mouton Noir [Winter Hymn Country Hymn Secret Hymn. 2003]
12. Do Make Say Think - Horns Of A Rabbit [Winter Hymn Country Hymn Secret Hymn. 2003]

13. Pelican - What We All Come To Need [What We All Come To Need. 2009]

Niezwykle ciężko było wybrać jeden, wyróżniający się z audycji cytat. Jednak sentyment do muzycznej poezji Trenta Reznora we mnie przeważył i to z nim właśnie zostawiam was pod koniec tego podsumowania audycji.
"There is no place I can go, there is no place I can hide
It feels like it keeps coming from the inside."
by Trent Reznor.

Sad, december story...

2011-12-06T18:47:00.002+01:00

Dzisiejsza audycja - jak przystało na początek grudnia - będzie obfita w melancholijne i przygnębiające dźwięki. Pojawi się Odkrycie miesiąca - Post-Rock z mroźnego Wisconsin.
Historyczny kącik to spotkanie z dwoma zespołami - z kraju kiwi i z kraju liścia klonowego. Oba to czołówka światowego Post-Rocka.
W audycji odpowiemy sobie też na pewne nurtujące mnie i nie tylko pytanie.
Start jak zawsze o 21 - tylko w RA.
Zapraszam serdecznie :)

No fun whatsoever...

2011-12-06T13:20:00.005+01:00

Tym razem Post Scriptum zaskoczyło was spokojnymi dźwiękami Post-Rockowymi i elektronicznymi. Znalazła się chwila by podelektować się nowym dziełem Kima Ljunga, porcją połamanej elektroniką i wzruszającymi kawałkami w kąciku historycznym.

Playlista 29.11.2011 (Untitled 111)

1. Pertegò - Vigo [Hjarta. 2009]
2. If These Trees Could Talk - The Sun Is In The North [Above The Earth, Below The Sky. 2009]
3. Ljungblut - Novae [Over Skyene Skinner Alltid Solen. 2011]
4. Ljungblut - En Vakker Idé [Over Skyene Skinner Alltid Solen. 2011]
5. Ljungblut - Mount Fuji [Over Skyene Skinner Alltid Solen. 2011]
6. Archive - Junkie Shuffle [You All Look The Same To Me (Limited Edition) CD2. 2002]
7. Bowery Electric - Saved [Lushlife. 2002]
8. PVT - Light Up Bright Fires [Church With No Magic. 2010]
9. Clark - The Autumnal Crush [Body Riddle. 2006]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2003: Part 1):
10. Aurore Rien - Hindsight 20/20 [Telesthesia. 2003]
11. Giardini Di Mirò - The Swimming Season [Punk... Not Diet!. 2003]
12. Giardini Di Mirò- Connect The Machine To The Lips Tower *Be Proud Of Your Cake* [Punk... Not Diet!. 2003]

13. Jesu - Dummy [Pale Sketches. 2007]

Cytat z audycji wędruje w ręce duetu ze Stanów Zjednoczonych Ten poruszający fragment tekstu kawałka "Saved" wywołał we mnie emocje na tyle głębokie, że postanowiłem go umieścić w tej krótkiej notce na podsumowanie:
"A thousand days have passed me by
Pushed and pulled and dragged me further from your eyes
A thousand ways to be saved
I can't seem to find my way."
by Bowery Electric.

Light up bright fires...

2011-11-29T17:47:00.002+01:00

W dzisiejszej audycji Post Scriptum zagłębimy się w tajniki nowej, solowej płyty Kima Ljunga. Odbędziemy też pierwszą podróż w rok 2003 w muzycznym, Post-Rockowym kąciku historycznym. Ponadto na dzisiejszej playliście znajduję się sporo spokojnych kawałków, więc dzisiaj fotel i kocyk sa koniecznością ;).

Start jak zawsze o 21 tylko w Radiu Aktywnym.

Zapraszam serdecznie ;).

Or going back somewhere you hate to stay...

2011-11-29T13:48:00.005+01:00

Audycja będąca kontynuacją jesiennych spotkań z melancholijnymi i lekko flirtującymi z elektroniką dźwiękami.

Playlista 22.11.2011 (Lekka i postna elektroniczno-progresywna, jesienna audycja.)

1. The American Dollar - Everyone Gets Shot [The American Dollar. 2006]
2. The Echelon Effect - The Defining Distance [Mosaic. 2010]
3. Exxasens - Gamma Channell [Polaris. 2008]
4. Airbag - No Escape [Identity. 2009]
5. Nosound - From Silence To Noise [Lightdark. 2008]
6. Birdpen - Thorns [On/Off/Safety/Danger. 2008]
7. Malory - Ajar Door (Live Version) [Pearl Diver. 2010]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2002: Part 3):
8. Aarktica - Nostalgia = Distortion [...Or You Could Just Go Through Your Whole Life And Be Happy Anyway - Bliss Out V.18. 2002]
9. Aarktica - Aura Lee [...Or You Could Just Go Through Your Whole Life And Be Happy Anyway - Bliss Out V.18. 2002]
10. Yume Bitsu - Song Four [The Golden Vessyl Of Sound. 2002]
11. Yume Bitsu - Song Eight [The Golden Vessyl Of Sound.2002]

12. Air Formation - Hope [57 Octaves Below EP. 2005]

Cytat na dziś to fragment kawałka grupy Nosound. Myślę, że nie trzeba do niego nic dodawać:
"The sound of your voice
Your face, flowers and sun
I still see your lips moving,
I still hear your silence and noise."
by Giancarlo Erra of Nosound.

Thinking nostalgia equals distortion...

2011-11-22T15:45:00.004+01:00

W dzisiejszym wydaniu Post Scriptum nastrój będzie zbliżony do tego, który zagościł w zeszłotygodniowej odsłonie. Spokój, jesienna melancholia i chłód będą wyznaczać trendy dzisiejszego wieczoru.
W kąciku historycznym natomiast ostatni spotkanie z 2002 rokiem. Będzie to okazja do poznana 2 niszowych kapel, z których jedna wywarła na mnie fantastyczne wrażenie (a jej nazwa ma związek z położonej wokół Bieguna Północnego krainą). Zresztą oba zespoły wpisują się w nastrój dzisiejszej audycji.
Start jak zawsze o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :)!

Face the panic of today breaking barriers of yesterday...

2011-11-22T10:56:00.004+01:00

Audycja utrzymana w eterycznym i przestrzennym Post-Rockowym duchu. Mogę ją uznać za spokojną, ujmującą, lekko romantyczną i ubogaconą klasycznym, Post-Rockowym Gwoździem Programu. W audycji pojawił się również mały radiowy chochlik, który swoim chachmęceniem troszkę popsuł utwór "The Morning Bus". To mam nadzieję, że na następny raz tak nie będzie psocił :P.

Playlista 15.11.2011 (Przestrzeń i eteryka w Post-Rockowym wydaniu)

1. Hammock - Overcast/Sorrow [Kenotic. 2005]
2. Lora Lie - Enemy [Catadores EP. 2011]
3. Dorena - En Tonårsromans [Holofon. 2009]
4. Dorena - The Morning Bus [About Everything And More. 2010]
5. Immanu El - Skagerak [In Passage. 2011]
6. Immanu El - Comforting Dawn [In Passage. 2011]
7. Antimatter - Line Of Fire [Planetary Confinement. 2005]
8. Explosions In The Sky - The Moon Is Down [Those Who Tell The Truth Shall Die, Those Who Tell The Truth Shall Live Forever. 2001]
9. Jakob - Ryan [Subsets Of Sets. 2001]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2002: Part 2):
10. July Skies - Swallows And Swifts [Dreaming Of Spires. 2002]
11. July Skies - The Softest Kisses [Dreaming Of Spires. 2002]
12. July Skies - So Sad Today [Dreaming Of Spires. 2002]
13. Sigur Rós - Untitled 6 ("E-Bow") [( ). 2002]

Pierwsza godzina audycja minęła pod znakiem relacji z koncertu Lora Lie i Doreny w warszawskiej klubokawiarnii Eufemia. Sympatycznie zaprezentowała się polska, młoda ekipa. O koncercie Doreny zbyt wiele niestety powiedzieć nie mogę gdyż stanowczo przesadzono z poziomem głośności w klitce, która stanowi "koncertową" część klubu i ewakuacja ze strefy bezpośredniego rażenia kolumn i wzmacniaczy okazała się być konieczna.
Niedługo potem przyszedł czas na krótką recenzję ostatnie płyty szwedzkiego Immanu Ela. Krążek okazał się być całkiem ciekawym wydawnictwem, które może nie powala na kolana i nie dorównuje pierwszej płycie, to jednak jest to album równy i gwarantuje on kilkadziesiąt minut lekko romantycznej wariacji na temat Post-Rocka.
W stałym punkcie programu czyli kąciku historycznym drugi raz spotkaliśmy się z 2002 rokiem. Jako pierwszy został zaprezentowany projekt July Skies. Ukrywający się pod tym aliasem Brytyjczyk Anthony Harding tworzy rozmyte, minimalistyczne kompozycje osadzone w nurcie ambientowego Post-Rocka. Drugiego zespołu już przedstawiać nie trzeba - Sigur Rós i tajemnicza i złowroga "płyta nawiasowa" to wg mnie najlepsze dokonanie tej pochodzącej z Islandii grupy, która miała to szczęście przebić się do mainstreamu i tam szerzyć swe muzyczne przesłanie.

Take a moment far away from here...

2011-11-15T18:06:00.004+01:00

W dzisiejszej odsłonie audycji Post Scriptum - wariant przestrzenny. Szykuje się potężna dawka kojących i rozległych muzycznych krajobrazów. W planie m.in recenzja pewnej Post-Rockowej płyty, która się niedawno ukazała oraz 2 zespoły w kąciku historycznych, których twórczość naznaczona jest łączeniem Post-Rocka z elektronicznymi dźwiękami
Start jak zawsze o 21.
Oczywiście w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :).

Gather it around: You built it up to tear it down...

2011-11-15T13:34:00.004+01:00

W audycji jak można było przypuszczać królował zespół Maserati. Obok niego pojawiło się sporo kapel wykorzystujących na różne sposoby elektronikę w swojej muzyce. Po specjalnej, wspominkowej audycji przyszedł również czas na Odkrycie miesiąca, które okazało się być kapelą z Drezna.

Playlista 08.11.2011 (Mechanicznie, postnie, elektronicznie)

1. Dorena - Let Us Live [About Everything And More. 2010]
2. Audiocæneat! - Buh! [Red Sessions. 2010]
3. Audiocæneat! - From The Massives To The Masses [Red Sessions. 2010]
4. Maserati - We Got The System To Fight The System [Pyramid Of The Sun. 2010]
5. Maserati - They'll No More Suffer From Hunger [Pyramid Of The Sun. 2010]
6. Lights Out Asia - Shifting Sands Wreck Ships [In The Days Of Jupiter. 2010]
7. Collapse Under The Empire - The Last Reminder [Shoulders & Giants. 2011]
8. Collapse Under The Empire - Disclosure [Shoulders & Giants. 2011]
9. Collapse Under The Empire - Incident [Shoulders & Giants. 2011]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2002: Part 1):
10. Maserati - Moving With Heavy Hearts [The Language Of Cities. 2002]
11. Maserati - Keep It Gold [The Language Of Cities. 2002]
12. World's End Girlfriend - Singing Under The Rainbow [Dream's End Come True. 2002]

13. Bark Psychosis - A Street Scene [Hex. 1994]

Audiocæneat! to wspomniany już we wstępie projekt muzyczny z Drezna, który swoja muzykę osadza w Post-Rockowych realiach. Niemcy jednak eksperymentują czasami i wplatają w swoją grę elementy shoegaze'u i elektroniki.Najbardziej znamienite jest jednak szerokie wykorzystanie wokali - które stanowią bardzo ważny element płyty Red Sessions. Co ciekawe barwa głosu wokalistę dobrze koresponduje z brzmieniem instrumentalistów Audiocæneat! W październiku zetknąłem się z nimi przy okazji koncertu Bluenecka, który wydał mi się interesujący. Tak trafiłem na album Red Sessions, który w poprzednim miesiącu był bodaj najbardziej popularnym wydawnictwem płynącym z moich głośników.
Gwoździem Programu tym razem utwór prosto od Lights Out Asia. Już po raz kolejny te spokojne, ambient Post-Rockowe kompozycje goszczą na zaszczytnym miejscu Gwoździa Programu.
W kąciku historycznym pierwszy raz gościliśmy 2002 rok, a w nim 2 projekty. Maserati w tymże roku wydało płytę, która okazała się przepustką do czołówki amerykańskiej, eksperymentalnej sceny. Po drugiej strony globu japoński artysta Katsuhiko Maeda łącząc ze sobą elementy elektroniki, muzyki klasycznej i Post-Rocka pokazał nowy, oryginalny kawałek muzyki. World's End Girlfriend objawiło się w Post Scriptum utworem "Singing Under The Rainbow" pochodzącym z 4 krążka World's End Girlfriend. Strasznie zakręcona mieszanka rytmów, dźwięków, sampli, slashów i klasycznych motywów jest trudna w odbiorze. To swoisty surrealizm, który dał jednak impuls do rozwoju projektów bazujących na pionierskich eksperymentach tego japońskiego artysty.

Płytowy konkurs w Post Scriptum!

2011-11-08T14:03:00.004+01:00

W dzisiejszym Post Scriptum nie lada atrakcja czyli konkurs z nagrodami. A tak właściwie nagrodą czyli płytą "Pyramid Of The Sun" amerykańskiej grupy Post-Rockowej Maserati (wydany w Europie przez Golden Antenna Records).
Oprócz tego w audycji solidna dawka Post-Rocka w postaci:
- spotkania z Odkryciem Miesiąca października - podpowiem tylko, że ten zespół pojawił się już w ostatnim miesiącu w Post Scriptum.
- recenzji ostatniej płyty Collapse Under The Empire.
- pierwszego spotkania z 2002 rokiem w muzycznym kąciku Dwie dekady historii Post-Rocka.

Start o 21 tylko na internetowych falach Radia Aktywnego.
Zapraszam serdecznie :).
GG do studia: 2923740.

It'll never stop, how did it ever start?

2011-11-07T23:42:00.004+01:00

Audycja niemal w całości była poświęcona muzykom którzy odeszli tego świata od czasu 1 listopada 2010 do 31 października 2011. Były smutne historie, były wspomnienia, zapalanie symbolicznych świeczek i muzyka, którą zmarli po sobie zostawili.

Playlista 01.11.2011 (In Memoriam vol. II)

1. Butterfly Explosion - Crash... See You On The Other Side [Lost Trails. 2010]
2. The Smashing Pumpkins - A Song For A Son [Teargarden By Kaleidyscope. Vol. 1: Songs For A Sailor. 2010]
3. TV On The Radio - Tonight [Return To Cookie Mountain. 2006]
4. John Barry - Farewell And End Title [Dances With Wolves. 1990]
5. Lamb - Górecki [Lamb. 1996]
6. DJ Mehdi - Pocket Piano (Original) [Pocket Piano EP. 2008]
7. Broadcast - Arc Of A Journey [Tender Buttons. 2005]
8. Manowar - Warriors Of The World United [Warriors Of The World. 2002]
9. Sole Remedy - The Burden [Apoptosis. 2010]
10. Motörhead - Make 'Em Blind [Sacrifice. 1995]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2001: Part 3):
11. Set Fire To Flames - Steal Compass / Drive North / Disappear [Sings Reign Rebuilder. 2001]
12. Set Fire To Flames - Two Tears In A Bucket [Sings Reign Rebuilder. 2001]
13. The Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band - Could've Moved Mountains... ["Born Into Trouble As The Sparks Fly Upward.". 2001]

Bezapelacyjnie tytuł najlepszego cytatu audycji audycji wędruje w ręce Lamb. Utwór mający być hołdem złożonym twórczości polskiego kompozytora Henryka Mikołaja Góreckiego ma niewątpliwe niezwykle poruszającą warstwę liryczną. Ciężko było okroić ten niekrótki tekst do kilku wersów, ale według mnie to właśnie tych 4 linijkach skupia się jego muzyczne przesłanie i piękno:
"Could we stay right here
Till the end of time until the earth stops turning
Wanna love you until the seas run dry
I've found the one I've waited for."
by Louise Rhodes of Lamb.

In memoriam.

2011-11-01T16:39:00.003+01:00

Wracam przed mikrofon po 2 tygodniowej przerwie :). Tydzień temu paskudny wypadek stanął na drodze tego, by przeprowadzić audycję. A w dzień Wszystkich Świętych szczególne wydanie Post Scriptum. Wrócimy myślami do tych, którzy odeszli z tego świata w ciągu ostatniego roku i przypomnimy ich muzyczną spuściznę. Oprócz tego w audycji refleksyjno-melancholijne wydanie kącika Dwie dekady historii Post-Rocka i zarazem ostatnie spotkanie z rokiem 2001.
Start jak zawsze o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :).

Does it eat you up like the cancer in us all?...

2011-11-01T12:54:00.005+01:00

Post-Rock i dźwięki ocierające się o shoegaze zdominowały to wydanie Post Scriptum. W audycji mocno udzieliła się przestrzeń i mrok, które dobrze się wpisały w atmosferę powoli królującej już za oknem jesieni.

Playlista 18.10.2011 (Przestrzeń postem i shoegazem rozmyta)

1. Jesu - King Of Kings [Ascension. 201]
2. Audiocæneat! - Kalypso [Red Sessions. 2010]
3. Blueneck - Sawbones [Repetitions. 2011]
4. Blueneck - Le:465 [Scars Of The Midwest. 2006]
5. Sleepmakeswaves - A Gaze Blank And Pitiless As The Sun [... And So We Destroyed Everything. 2011]
6. Laura - Visitor [Twelve Hundred Times. 2011]
7. Laura - Mark The Day [Twelve Hundred Times. 2011]
8. Laura - The Slow [Twelve Hundred Times. 2011]
9. Mew - Comforting Sounds [Frengers. 2003]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2001: Part 2):
10. Explosions In The Sky - Greet Death [Those Who Tell The Truth Shall Die, Those Who Tell The Truth Shall Live Forever. 2001]
11. Explosions In The Sky - A Poor Man's Memory [Those Who Tell The Truth Shall Die, Those Who Tell The Truth Shall Live Forever. 2001]
12. Low & Dirty Three - Invitation Day [In The Fishtank 7 EP. 2001]

Audycję otworzył klimatyczny utwór z ostatniej płyty Jesu. Lekko elektroniczny "King Of Kings" to jeden z ciekawszych utworów "Ascension". Chwilę potem przyszedł czas na relację z koncertu Bluenecka w warszawskim klubie Powiększenie. Wiele cierpkich słów padło na antenie pod katem organizacji koncertu. Sam koncert do zbyt udanych tez nie należał. Ofiarą licznych kłopotów technicznych padł głównie Blueneck, który musiał przez nie skrócić swój występ (trwał tylko około 45 minut). Ciekawie natomiast wypadła natomiast niemiecka kapela Audiocæneat! która niestety grała tylko niecałe pół godziny - w ich przypadku na szczęście obyło się bez zakłóceń i awarii.
Druga godzina to już recenzja nowej płyty australijskiej Laury. Na "Twelve Hundred Times" przyszło czekam fanom Post-Rocka aż 5 lat. Dostaliśmy w efekcie ponad 40 minut klimatycznego, mocno osadzonego w shoegaze'ie Post-Rocka. Widać widocznie zwrot w kierunku mroczniejszych brzmień. Na albumie obok gitarowych tematów znalazło się tez miejsce dla minimalistycznych i prostych kompozycji na pianino, które wyciszają i uspokajają słuchacza. Miłym dodatkiem instrumentalnym jest również wiolonczela bogato się objawiająca na albumie. Wyraźnemu zwiększeniu uległa też rola wokali w muzyce Laury. Pojawiają się one częściej, są bardziej jednoznaczne i wyraźne. To duży plus gdyż muzycy z Antypodów umiejętnie wpletli do instrumentarium śpiew Andrew Chalmersa. Utwory takie jak "Visitor" czy "Mark The Day" powinny być przykładem na to jak połączyć stricte instrumentalną stylistykę z wokalnymi eksperymentami.
W kąciku historycznym drugie spotkanie z 2001 rokiem. W nim żywa między innymi żywa legenda czyli zespół Explosions In The Sky wraz z ich najsłynniejszym (i według mnie najlepszym) albumem Those Who Tell The Truth Shall Die, Those Who Tell The Truth Shall Live Forever. Wtórowała im kolaboracja Low i Dirty Three, którzy w ramach projektu studia Konkurrent, nagrali EPkę z serii In The Fishtank. Seria ta kojarzy ze sobą zespoły (czasami nieco odmienne stylistycznie) celem stworzenia czegoś wyjątkowego. 7 wydawnictwo z tej serii stało się udziałem dwóch projektów, które mimo, że z Post-Rockiem mają wiele wspólnego, to jednak eksplorują nieco inne jego tereny. Efektem ich współpracy jest EPka uważana za jedną z najlepszych w całej serii.
Cytatem, którym tym razem chce się z wami podzielić jest fragment "Comforting Sounds". Otwierające dwie linijki brzmią dość przygnębiająco i taki też w mojej percepcji jest cały utwór. Najdłuższy i zarazem najbardziej rozbudowany na płycie Frengers pokazuje, że Mew ma potencjał do komponowania dłuższych utworów:
"I don't feel alright in spite of these comforting sounds you make. I don't feel alright because you make promises that you break."
by Mew.

zTYMowane Post Scriptum.

2011-10-18T20:19:00.003+02:00

Byłbym zapomniał wspomnieć o audycji, która zaistniała w eterze swego czasu, a na blogu umieszczona nie została. Tuż przed zawieszeniem audycji zastąpił mnie bowiem Marcin Tym-Czarnocki - prowadzący swego czasu T-tajm na antenie Radia Aktywnego. Grzechem byłoby zatem to zastępstwo na blogu pomijać i w ramach wdzięczności kilka zdań zamieścić

Playlista 30.08.2011 (zTYMowana audycja)

1... A tu niespodzianka :P. O dokładny spis utworów z audycji trzeba bowiem pytać samego Tyma :P. Powiem, że było dużo jazzujących dźwięków (a jazz do Post-Rocka czasami się zbliża przecież :P).

So mark my words, I will not be told how you feel...

2011-10-18T18:16:00.003+02:00

W dzisiejszym Post Scriptum będzie można usłyszeć przyznam dość zgryźliwą relację z wczorajszego koncertu Bluenecka okraszoną oczywiście paroma utworami Brytyjczyków. Cieplutka jeszcze płyta Laury, która zrobiła na mnie piorunujące wrażenie, będzie natomiast jednym z jaśniejszych punktów w audycji. Post-Rockowy kącik historyczny i 2 spotkanie z 2001 rokiem to szansa zapoznania się z absolutnym klasykiem gatunku. Przygotujcie koc i wygodny fotel, gdyż mogą się przydać podczas tej dwugodzinnej podróży.
Start jak zawsze o 21 w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :).

Now it's my turn to look down on you...

2011-10-18T16:35:00.005+02:00

Przebogata w audycje wydarzenia. 2 stałe kąciki tematyczne oraz recenzja 2 płyt sprawiły, że niemal nie pozostało miejsca na coś jeszcze. A może po prostu zbyt długo gadam? No nieważne :P.

Playlista 11.10.2011 (Mocne, emocjonalne uderzenie)

1. Kwoon - Emily Was A Queen [Guillotine Show EP. 2011]
2. Ghost Brigade - Clawmaster [Until Fear No Longer Defines Us. 2011]
3. Ghost Brigade - Breakwater [Until Fear No Longer Defines Us. 2011]
4. Forest Of Shadows - Moments In Solitude [Six Waves Of Woe. 2008]
5. Our Ceasing Voice - Forgive And You Will Be Forgiven [The Resurrection EP. 2010]
6. Our Ceasing Voice - Passenger Killed In Hit And Run [When The Headline Hit Home. 2011]
7. Our Ceasing Voice - Within The Nick Of Time [When The Headline Hit Home. 2011]
8. Ancients - Constellations [Constellations EP. 2011]
9. Ancients - De Stella Nova [Constellations EP. 2011]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2001: Part 1):
10. Unwound - Below The Salt [Leaves Turn Inside You. 2001]
11. High Dependency Unit - Schallblüte [Fire Works. 2001]
12. High Dependency Unit - Concentricity [Fire Works. 2001]

Niestety nie udało się udać na zapowiadany w ostatniej audycji koncert Kwoon, zatem to wydanie Post Scriptum otworzył utwór z nowej EPki, którą na tej europejskiej trasie koncertowej Francuzi m.in. promują. Chwilę potem muzyczny krajobraz zmienił się diametralni. Na audycyjną tapetę powędrowała bowiem nowa płyta fińskiego Ghost Brigade. Oczekiwałem tego albumu z dużą niecierpliwością. Po pierwszym przesłuchaniu nie byłem zachwycony, jednak jak to często w moim przypadku bywa po kolejnych spotkaniach z albumem, urósł on w moich. Nie jest to może dzieło szczególnie odkrywcze, gdyż zespół powiela schematy sprawdzone na poprzednich albumach (melodyka - agresja, growl - śpiew, charakterystyczne dla zespołu progresje akordów i schematy utworów), czasem miałem też wrażenie, że gdzieś ten motyw już wcześniej słyszałem, jednak jest to dzieło solidne i można na nim znaleźć kilka perełek (jak chociażby te, zaprezentowane w audycji). Ghost Brigade jest też kolejną kapelą, która we wrześniu często wypełniała mój naukowy czas.
Drugim albumem, który przedstawiłem w Post Scriptum było pierwsze dzieło Ancients - powstałego w tym roku bandu już określanego mianem Post-Hardcore'owej supergrupy - głównie za sprawą składu złożonego ze znanych i cenionych przedstawicieli brytyjskiej sceny Post-Hardcore'owej z Mehdi Safą na czele. Brzmienie Ancients, które się objawiło na tej miniEPce różni się jednak od moich przypuszczeń. Jest tu o wiele więcej przestrzeni niż przypuszczałem. Łagodne dźwięki zatopione w monolicie gitarowej ściany dźwięku i łagodne wokalizy Mehdiego jako rodzynki w tym nota bene Post-Rockowym cieście, brzmią bardzo smakowicie. Uważnie będę się przyglądał rozwojowi tej grupy gdyż już na przyszły rok planowany jest płytowy debiut.
Do kącika historycznego wybrałem tym dwa zespoły z dwóch przeciwnych stron globu. Unwound to nieistniejący już zespół, którego korzenie sięgają początku lat 90-tych i Waszyngtońskiej (stan) sceny Post-hardcore'owej. Z czasem ich brzmienie wyewoluowało do noise Post-Rockowej hybrydy, która przeraża nastrojem i poraża muzycznie. Warto poznać ich ostatnie dzieło, które wywarło na mnie duże wrażenie i zarazem w sposób fantastyczny łączy ze sobą wpływy dwóch wspomnianych wcześniej gatunków. O ile Unwound jest kapelą, która przebiła się do świadomości wielu słuchaczy, o tyle High Dependency Unit pozostaje zespołem niszowym. Ten pochodzący z Nowej Zelandii projekt również w swoim brzmieniu zgrabnie łączy noise rock z typowym Postem. Gitarowe, głośne dźwięki o melancholijnym nierzadko tonie zawarte na albumie Fire Works są wyrazem talentu muzyków z kraju kiwi. Warto również i taką muzykę poznawać. I do tego też kącik służy :).
Przygważdżającym w fotel i wyrywającym członki tytułem był tym razem gość kącika historycznego spod szyldu Unwound. "Below The Salt" to też utwór, z którego wybrałem wart skomentowania cytat. Styl w jakim Justin Trosper przywołuje poszczególne linijki tekstu skutkuje ciarkami na plecach. Głosem zranionego człowieka w sposób niezwykle sugestywny i emocjonalny nadaje dramatyzmu temu skądinąd smutnemu utworowi.
"I meant for something new
To make anything true
Is part of what I do
Never coming back to you
What is it I said
To bleed and make a pact
Together is apart from then
Then I will tell you when"
by Justin Trosper of Unwound.

Stay with me, until fear no longer defines us...

2011-10-11T17:35:00.004+02:00

Te kilka tygodni nieobecności przy mikrofonie poskutkowały dużymi zaległościami muzycznymi, które postaramy sobie dzisiaj nadgonić.
W dzisiejszym Post Scriptum zatem recenzja albumu, który już od dłuższego czasu zamierzam przedstawić w audycji, jak i też świeżutka EPka od Ancients - czyli wschodzącej supergrupy Post-Hardcore'u.
Ponadto stałe punkty programu - kącik Odkrycie miesiąca z Austriakami i fenomenalne miksy noise'u z Post-Rockiem w kąciku historycznym.
Start o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :)

How long? Not long, 'cause what you reap is what you sow...

2011-10-11T15:07:00.005+02:00

Post Scriptum triumfalnie wróciło! Audycja będąca wypadkową tego co towarzyszyło mi podczas naukowych wieczorów i nocy, oraz 2 recenzje płyt z wisienką na torcie czyli zwariowanym i złowrogim, eksperymentalnym kawałkiem od mistrzów nastroju z Kanady - czyli GY!BE.

Tracklista 04.10.2011 (Post Scriptum is back)

1. Rage Against The Machine - Wake Up [Rage Against The Machine. 1992]
2. On The Might Of Princes – They Have Teeth [Sirens. 2003]
3. Pure Reason Revolution - Open Insurrection [Hammer And Anvil. 2010]
4. The Naked And Famous - Frayed [Passive Me, Aggressive You. 2010]
5. The Naked And Famous - Eyes [Passive Me, Aggressive You. 2010]
6. Mogwai - Drunk And Crazy [Earth Division EP. 2011]
7. Mogwai - Does This Always Happen? [Earth Division EP. 2011]
8. Kwoon - Tinkleh [Tales And Dreams. 2006]
9. Kwoon - Tinkleh Skofa [Tales And Dreams. 2006]
10. Blueneck - Pneumothorax [Repetitions. 2011]
11. Blueneck - Venger [Repetitions. 2011]
12. Blueneck - Ellipsis [Repetitions. 2011]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2000: Part 3):
13. Godspeed You! Black Emperor - Antennas To Heaven [Lift Your Skinny Fists Like Antennas To Heaven. 2000]

Audycję otworzyła kompozycja, która naprawdę potrafi obudzić nawet leniwca ze snu - fenomenalne "Wake Up" wpadło mi na audycyjną playlistę pod koniec jej układania. Reguła, że ostatni będą pierwszymi potwierdziła się i w tym przypadku. Jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów w całej dyskografii grupy z Los Angeles został również zamieszczony na soundtracku do kultowego filmu Matrix z 1997 roku. "Wake Up" jest dla mnie osobiście takim symbolem buntu, rewolucyjnego stylu i bezkompromisowości w dążeniu do celu. Świetnie nadaje się też do nauki i jazdy na rowerze, ale to raczej inna i dłuższa historia.
Początkowe 40 minut audycji stało się zresztą okazją do zaprezentowania tych utworów i zespołów, które często towarzyszyły mi podczas okresu zawieszenia audycji. Na ich tle wyróżnia się bez wątpienia "Open Insurrection" - industrialna kompozycja, która zdobyła me serce już wcześniej, ale ugruntowała w nim sobie pozycję jeszcze bardziej właśnie we wrześniu.
Zaskakujące może być też również pojawienie się w Post Scriptum Nowozelandczyków z The Naked And Famous. Znałem ten zespół już od ładnych kilku miesięcy, ale to naukowy wrzesień dopiero sprawił, że postanowiłem się z nimi zapoznać nieco bliżej. Opłaciło się to w pełni. Szczególnie do gustu przypadł mi do gustu "Eyes", ale o nim więcej w dalszej części notki :P. The Naked And Famous udało się to co w materii synkretyzmu gatunkowego (muzycznego), udaje się niewielu. Połączyli oni indie, elektronikę i dream pop w bardzo strawnej, lekkiej, przystępnej i przyjemnej mieszance. Każdy w zasadzie utwór ma trochę inny balans składników. Koniec końców potrawa wyszła im obiecująca, a sam zespół został już na początku swojej kariery okrzyknięty "bardzo obiecującym".
W audycji znalazło się również miejsce na recenzję 2 płyt, a właściwie płyty i EPki. Earth Division to bardzo krótkie, nowe wydawnictwo od Mogwaia. To dzieło w dużej mierze stonowane, minimalistyczne, oszczędne. Dużą rolę odgrywają na nim 3 instrumenty - pianino, wiolonczela i gitara. Reszta właściwie się nie wysuwa na 1 plan. Utwór "Drunk And Crazy" to mój osobisty faworyt. Szybki, ale emocjonalny. Nowoczesny, a jednak momentami klasyczny (wioloneczela!). owoc geniuszu producenta Paula Savage'a, który potrafił połączyćzesoba 3 odmienne stylistycznie partie utworu.
Drugą płyta jaką miałem przyjemność zrecenzować w Post Scriptum to nowe dzieło Bluenecka. Jest to album oszczędny, zimny, wysublimowany, oczywiście melancholijny i tęskny, ale również mający w sobie coś enigmatycznego, nieco złowrogiego. Większość utworów opiera się na grze pianina - w dużej mierze prostej i jednostajnej co wprawia słuchacza w osobliwą hipnozę. Niewiele jest gitarowych wybuchów energii, przeszkadzajek ubogacających brzmienie. Odnosi się wrażenie, że jest to płyta o wiele bardziej spokojna od poprzednich dwóch albumów. Brak też na Repetitions takiego gwoździa programu przygniatającego swoim blaskiem pozostałe utwory. Jest to album równy i dobry, aczkolwiek czegoś mi tu jednak brakuje. Może odrobiny The Fallen Host?
Ostatnie spotkanie z rokiem 2000 w kąciku Dwie dekady historii Post-Rocka to wizyta w mroźnym Montrealu. Płyta Lift Your Skinny Fists Like Antennas To Heaven to tylko 4 utwory - trwające jednak łącznie ponad 80 minut. Epickie, eksperymentalne dzieło utalentowanych muzyków GY!BE tylko potwierdziło ich miejsce na nieboskłonie gwiazd i zarazem najbardziej wpływowych zespołów Post-Rocka przełomu tysiącleci.
Wyróżniający się z audycji cytat to tym razem dzieło muzyków z Nowej Zelandii. Ten fragment "Eyes" z pewnością utrwalił mi się w pamięci, a biorąc pod uwagę fakt jak emocjonalnie jest on wyśpiewany, to tym większą siłę przekazy według mnie on zyskuje. Przez to "Eyes" wyrasta na najbardziej melancholijny utwór na skądinąd wesołej w większości płycie. Mnie natomiast osobiście przywołał smutne wspomnienia z przeszłości co mogło dodatkowo spotęgować wydźwięk tego utworu:
"Take these stones
Now we're falling
Dearest hopes
We are calling
Faces frozen in the mourning
As it grows
We are soaring down
We're soaring down..."
by Aaron Short, Alisa Xayalith, Thom Powers of The Naked And Famous.

Post Scriptum powraca!

2011-10-04T18:46:00.002+02:00

Po ponad miesięcznej przerwie spowodowanej czasowym zawieszeniem audycji powracam przed mikrofon do studia Radia Aktywnego. W dzisiejszym programie troszkę muzyki, która mi towarzyszyła podczas bardzo naukowego września. Do tego recenzja dwóch Post-Rockowych płyt, które się ukazały w ostatnim czasie i kolejne - tym razem ostatnie spotkanie z rokiem 2000 w kąciku Dwie dekady historii Post-Rocka. Będzie to spotkanie monumentalne.
Start już o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :).

And birds go flying at the speed of sound, to show you how it all began...

2011-09-05T23:50:00.003+02:00

Kolejna zabiegana audycja z kolejną porcją różnorodnej muzyki. Tym razem udało się pogodzić różne style w wybuchowej mieszance, której ukoronowaniem był Gwóźdź Programu, czyli utwór zremiksowany przez samego Justina Broadricka.

Playlista 23.08.2011 (Zabiegana audycja vol.2)

1. Coldplay - Speed Of Sound [X&Y. 2006]
2. Pure Reason Revolution - Never Divide [Hammer And Anvil. 2010]
3. Lydia - A Place Near The City [Assailants. 2010]
4. We Vs. Death - Fieldfire [We Too Are Concerned / We Are Too Concerned. 2006]
5. Maninkari - Participation Mystic (Jesu + Justin Broadrick Remix) [Psychoide / Participation Mystic EP. 2007]
6. Atlantis - She Loves All [Mistress Of Ghosts. 2011]
7. Collapse Under The Empire - Decay [Find A Place To Be Safe. 2009]
8. Deftones - My Own Summer (Shove It) [Around The Fur. 1997]
9. Deftones - Root [Adrenaline. 1995]
10. Omega Massif - Uter Null [The Silent Ballet Compilation Volume V: I Let My Fears Get The Best Of Me. 2007]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2000: Part 2):
11. Tristeza - Building Peaks [Dream Signals In Full Circles. 2000]
12. Tristeza - Chiaroscuro [Dream Signals In Full Circles. 2000]
13. Don Caballero - Ones All Over The Place [American Don. 2000]

14. Laura - Every Light [Radio Swan Is Down. 2006]

Cytatem, którym chciałem wyróżnić tym razem to fragment (według mnie najważniejszy) utworu "A Place Near The City". To właśnie on tak bardzo ukuł mi się w pamięci, a jego wkomponowanie w warstwę instrumentalna utworu dodaje mu sporą porcję dramaturgii.
"I try to keep sane,
But this god damn place is a freeway.
I will not make it to see your face."
by Lydia.

Zabiegana audycja vol.2

2011-08-23T18:28:00.004+02:00

Wracam na antenę Radia Aktywnego po dwutygodniowej obecności spowodowanej chorobą, która w sposób paskudny dopadła mnie po powrocie z Ostróda Reggae Festival 2011 i uniemożliwiła prowadzenie tydzień temu audycji. Dziś natomiast należy się spodziewać kolejnej zabieganej audycji :).
Post-Rock i kilka innych brzmień, które mi się nawiną oraz bardzo ciekawy remix od Justina Broadricka na ukoronowanie audycji - tak pokrótce przedstawia się program.
Start o 21 tylko w Radiu Aktywnym :).
Zapraszam serdecznie!

Let’s sail in this sea of charms....

2011-08-17T10:41:00.004+02:00

Zabiegana audycja, której znakomita większość upłynęła pod znakiem Post-Rockowych dźwięków z krótką przerwą na 2 utwory od Deftones, których występ uświetni imprezę Rock In Summer 2011. (wystąpią między innymi z Tides From Nebula). Szczerze mówiąc patrząc na tą audycję pod kątem czysto muzycznym odnoszę wrażenie jakby była ona odrobinę przygnębiająca. Wynika to głównie z osobistej percepcji audycyjnych utworów, które mają dla mnie momentami smutny wydźwięk.

Playlista 09.08.2011 (Zabiegana audycja)

1. Collapse Under The Empire - Violet Skies [The Sirens Sound. 2010]
2. Sleepmakeswaves - One Day You Will Teach Me To Let Go Of My Fears [...And So We Destroyed Everything. 2011]
3. Sleepmakeswaves - To You They Are Birds, To Me They Are Voices In The Forest [...And So We Destroyed Everything. 2011]
4. Sleepmakeswaves - In Limbs And Joints [...And So We Destroyed Everything. 2011]
5. Up-C Down-C Left-C Right-C ABC+Start - Comfort Me, I've Lost My Heart [And The Battle Is Won. 2005]
6. Deftones - Rocket Skates [Diamond Eyes. 2010]
7. Deftones - Cherry Waves [Saturday Night Wrist. 2006]
8. Tides From Nebula - Syberia [Earthshine. 2011]
9. This Will Destroy You - Powdered Hand [Tunnel Blanket. 2011]

Dwie dekady historii Post-Rocka (2000: Part 1):
10. Do Make Say Think - Minmin [Goodbye Enemy Airship The Landlord Is Dead. 2000]
11. A Silver Mt. Zion - Sit In The Middle Of Three Galloping Dogs [He Has Left Us Alone But Shafts Of Light Sometimes Grace The Corner Of Our Rooms.... 2000]
12. A Silver Mt. Zion - Stumble Then Rise On Some Awkward Morning [He Has Left Us Alone But Shafts Of Light Sometimes Grace The Corner Of Our Rooms.... 2000]

13. Tortoise - Restless Waters [Millions Now Living Will Never Die. 1996]

Zagoniona audycja.

2011-08-09T19:21:00.004+02:00

W dzisiejszym Post Scriptum powrót do regularnego, audycyjnego trybu. Będzie zatem można usłyszeć między innymi:
- Post-Rockowe Odkrycie miesiąca (kolejny raz polecone).
- Pierwsze spotkanie z rokiem 2000 w kąciku historycznym.
- Zapowiedź koncertu, który za tydzień będzie elektryzował stolicę.
Zapraszam serdecznie :)!
Start jak zawsze o 21 tylko w Radiu Aktywnym.

Is it any wonder, that something's missing forever more?

2011-08-09T17:57:00.004+02:00

Setna audycja, 12 utworów, wiele wspomnień i ucieczek w przeszłość, historia audycji, dygresje pozatematyczne, garść statystyk matematycznych czyli ile? czego? z czego? w Post Scriptum. Do tego torcik, radiowy chochlik, który i tym razem dał znać o sobie i bardzo przyjazna, świąteczna atmosfera. Nic tylko dotrwać do następnej setki :)

Playlista 02.08.2011 (100)

1. Mono - Loco Tracks [One Step More And You Die. 2002]
2. Devil Sold His Soul - Dawn Of The First Day [A Fragile Hope. 2007]
3. The Cure - One Hundred Years [Pornography. 1982]
4. Nine Inch Nails - Where Is Everybody? [The Fragile. 1999]
5. Porcupine Tree - Anesthetize [Fear Of A Blank Planet. 2007]
6. Massive Attack - Everywhen [100th Window. 2003]
7. Massive Attack - A Prayer For England [100th Window. 2003]
8. Frost - One Hundred Years [Love! Revolution!. 2007]
9. Archive - Pulse [Noise. 2004]
10. Isis - Ghost Key [Wavering Radiant. 2009]
11. Jesu - Small Wonder [Ascension. 2011]
12. Hundred Reasons - Stories With Unhappy Endings [Shatterproof Is not A Challenge. 2004]

Cytacik na koniec - oj w tym przypadku wybór był bardzo ciężki. Stawiam jednak na Trenta Reznora i jego wyliczankę z "Where Is Everybody?". Wspominałem o tym podczas audycji, więc pozwolę sobie przytoczyć na blogu :):
"I'd like to stay
but every day
everything pushes me further away
if you could show
help me to know
how it's supposed to be
where did it go?

pleading and
needing and
bleeding and
breeding and
feeding
exceeding
where is everybody?
trying and lying
defying denying
crying and dying
where is everybody?"
by Trent Reznor.

100 !

2011-08-02T17:18:00.002+02:00

Dzisiejsze Post Scriptum będzie bez wątpienia specjalne! Będzie to SETNA audycja na antenie RA pod tym oficjalnym szyldem. W programie trochę statystyk, muzyki związanej z setką jak również takiej, która w PS gościła statystycznie najczęściej. Dla każdego znajdzie się z pewnością coś miłego :).
Start o 21 oczywiście w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie do wspólnego świętowania!
GG do studia: 2923740.

Am I the rain in your eyes...?

2011-08-02T15:17:00.003+02:00

Mimo tego, że to była już druga audycja z cyklu nadrabiania płytowych zaległości, to mimo tego wszystkiego nie udało się nadrobić. W zanadrzu pozostaje jeszcze kilka płyt, które warto zaprezentować bliżej na antenie RA i będę się starał by stało się to jeszcze przed jesiennym sezonem koncertów i premier płytowych.

Playlista 26.07.2011 (Nadrabianie muzycznych zaległości vol.2)

1. Vessels - Recur [Helioscope. 2011]
2. Vessels - Meatman, Piano Tuner, Prostitute [Helioscope. 2011]
3. Maybeshewill - Red Paper Lanterns [I Was Here For a Moment, Then I Was Gone. 2011]
4. Maybeshewill - Critical Distance [I Was Here For a Moment, Then I Was Gone. 2011]
5. Maybeshewill - Farewell Sarajevo [I Was Here For a Moment, Then I Was Gone. 2011]
6. The Pineapple Thief - Dead In The Water (Worldengine Remix) [Show A Little Love EP. 2010]
7. [wreath] - Hiss [Serpent Moves EP. 2011]
8. [wreath] - Sibilance [Serpent Moves EP. 2011]
9. [wreath] - A Few Days Only [Serpent Moves EP. 2011]
10. Isis & Aereogramme - Stolen [In The Fishtank 14. 2006]
11. *shels - The Killing Tent [Sea Of The Dying Dhow. 2007]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1999: Part 3):
12. Mogwai - May Nothing But Happiness Come Through Your Door [Come One Die Young. 1999]
13. Cul De Sac - Far Off, The Fabulous Iron Serpent Whistles [Crashes To Light, Minutes To Its Fall. 1999]
14. Cul De Sac - K [Crashes To Light, Minutes To Its Fall. 1999]

15. Lymbyc Systym - Processed Spirits [Field Studies Split EP. 2009]

Pierwsza godzina upłynęła pod dyktando zespołów Post-Rockowych flirtujących namiętnie z elektroniką. Z 2 płyt, które zaprezentowałem w tej części audycji wyżej oceniam dzieło Maybeshewill. Płyta łatwiej wpada w uchu, jest mocno dynamiczna, sample i bity są dawkowane optymalnie i kompozycje mają w sobie coś pociągającego. Wydaje mi się, że ta płyta będzie coraz mocniej zyskiwać w moich uszach. Potencjał ku temu na pewno ma. Helioscope natomiast to wydawnictwo niezłe, ale słabsze od debiutanckiej płyty Vessels. Nie jest to rozczarowanie, gdyż 2 część płyty jest naprawdę dobrym, Post-Rockowym graniem, jednak na mojej ocenie zaważyła nieco słabsza - 1 część albumu.
Gwoździem Programu - minimalistyczny i oszczędny "Stolen" wieńczący rewelacyjna EPkę In The Fishtank 14. Tym samym zwieńczyłem jej prezentowanie na antenie w Post Scriptum (zajęło to ponad 2 lata, a to tylko 3 utwory...).
W krótkich Koncertowych wspominajkach - zespół [wreath] i ich występ na Open Mind Fest Promo Gig. Serdecznie zachęcam do głosowania na ten zespół w głosowaniu na Facebooku. Nagrodą za zwycięstwo jest szansa na nagranie kawałka, który znajdzie się na składance z młodymi, polskimi, zdolnymi zespołami. jest zatem o co walczyć, a [wreath] jako przedstawiciel młodej polskiej sceny progresywnej powinien się z pewnością znaleźć na tej płycie.
Dwie dekady historii Post-Rocka to spotkanie z kącikowymi wyjadaczami. Mogwai zagościł w kąciku historycznym kilka dni temu przy okazji debiutanckie płyty. Tym razem 2 płyta w dyskografii - Come On Die Young. To wydawnictwo różniące się od Mogwai Young Team. Szczerze powiedziawszy moje podejście do tego albumu jest problematyczne. Są na nim 3-4 kompozycje, które przykuwają uwagę. Reszta niestety tak jakby ginie. Nic więc dziwnego, że CODY zostało przyjęte z lekkim rozczarowaniem. Cul De Sac pojawiało się ostatnio w Dwóch dekadach przy okazji albumu ECIM. W ciągu 8 lat, które minęły od czasu wydania tego krążka brzmienie Cul De Sac mocno się zmieniło. moim zdaniem na lepsze. O wiele przyjemniej słucha mi się płyty Crashes To Light, Minutes To Its Fall. niektórzy uważają ją nawet za najlepszą w dyskografii zespołu z Bostonu. Nie pozostaje zatem nic innego jak samemu się o tym przekonać :).
Audycję zamknęła kompozycja ze split EPki Field Studies, na której obok Lymbyc Systym pojawiło się również This Will Destroy You. Już tydzień temu miała ona zamknąć audycję jednak brak czasu spowodował, że właśnie dzisiaj była ostatnim utworem na playliście.
Dzisiejsze podsumowanie bez cytatu na koniec :P. Słów w tej audycji było mało i nie udało mi się wyłuskać czegoś na tyle ciekawego, by można było to wyróżnić w ten specjalny sposób.

Nadrabiania płytowych zaległości ciąg dalszy...

2011-07-26T18:31:00.003+02:00

Tak jak wspominałem w ostatniej audycji nie udało się nadrobić wszystkich zaległości. Dzisiaj kontynuacja tematu sprzed tygodnia i kilka przeoczonych płyt - tym razem bardziej Post-Rockowych (Brytyjskich podpowiem). Pojawi się również coś świeżego (polskiego!) i ciekawego :).
Start jak zawsze o 21 w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :).

A debt to my lover gone to hide on the hills...

2011-07-26T16:30:00.004+02:00

W odróżnieniu od większości audycji, tą zdominowały dosłownie kilka zespołów. nadrobiliśmy tym samym nieco muzycznych zaległości, które się spiętrzyły do tego stopnia, że trzeba było poświęcić im osobne 2 godziny (i zapewne nie jest to ostatnia tego typu audycja.

Playlista 19.07.2011 (Nadrabianie muzycznych zaległości)

1. Clark - Vengeance Drools [Body Riddle. 2006]
2. Clark - Matthew Unburdened [Body Riddle. 2006]
3. PVT - Church With No Magic [Church With No Magic. 2010]
4. PVT - Crimson Swan [Church With No Magic. 2010]
5. PVT - Timeless [Church With No Magic. 2010]
6. Pure Reason Revolution - Blitzkrieg [Hammer And Anvil. 2010]
7. Pure Reason Revolution - Open Insurrection [Hammer And Anvil. 2010]
8. Interpol - Memory Serves [Interpol. 2010]
9. Interpol - Try It On [Interpol. 2010]
10. Interpol - The Undoing [Interpol. 2010]
11. Maserati - Monoliths [Passages. 2009]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1999: Part 2):
12. Tarentel - Strange Attractors [From Bone To Satellite. 1999]
13. Hood - September Brings The Autumn Dawn [The Cycle Of Days And Seasons. 1999]
14. Hood - ...The Cliff Edge Of Workaday Morality [The Cycle Of Days And Seasons. 1999]

15. Maserati - Thieves [Passages. 2009]

Muzyczne spotkania z historią Post-Rocka, które tradycyjnie już wypełniają 2 godzinę Post Scriptum stały się okazją do zaprezentowania 2 mało znanych, acz niedocenionych moim zdaniem zespołów. Tarentel to amerykański projekt muzyczny założony w San Francisco w 1995 roku, którego najjaśniejszymi postaciami są Jefre-Cantu Ladesma - gitarzysta i spec od elektroniki, Danny Grody - gitarzysta oraz Milton Cross. From Bone To Satellite to debiutancki krążek Amerykanów. Moim zdaniem bardzo udany krążek. Nie każdy ma odwagę na longplayu umieścić 5 utworów, z których najkrótszy ma 12 minut (i właśnie ten pojawił się w kąciku jako przysłowiowy Gwóźdź Programu). Tarentel to jeden z pierwszych przedstawicieli nurtu epickiego, Post-Rockowego grania, które to wypromowały zespoły Kanadyjskie (pierwsze zespoły osiągające masowy sukces, które notorycznie komponowały utwory +10 to Fly Pan Am i legendarne GY!BE). Jednak Tarentel zrobiło coś fantastycznego. Coś co przypomina mi nieco Neurosis - dodali do swojej muzyki potężną porcję noise'u, i przede wszystkim niepokojącego mroku i psychodelii. Gorąco polecam zawartość tej płyty. Złowroga, przestrzenna, tajemnicza. Słuchać tylko po ciemku. Drugi kącikowy zespół nie może się pochwalić taką atmosferą. Podejście bowiem do tworzenia muzyki mają całkiem inne. Hood to projekt, który owszem - tworzy minimalistyczne kawałki, ale są one o wiele lżejsze i przyjemniejsze dla ucha niż dokonania kolegów zza wielkiej wody. Może duża w tym zasługa emocjonalnych (jakby zranionych) wokali, które stanowią ważny element muzyki Brytyjczyków. Psychodela została natomiast zastąpiona słodkim shoegazem i elementami indie popu. Jest to zatem danie lekkostrawne jak na Post-Rockowy żołądek :).
Cytat na koniec tym razem autorstwa Nowojorczyków z Interpolu. Teksty z ich ostatniej płyty uderzają mnie swoją prostotą. Nie ma w nich zawikłanych historii i wielopoziomowych metafor. Ale czyż nie taki jest Interpol?
"I always thought you had great style, great style
And style was worthwhile
Because I was, I was on my way."
by Interpol.

Nadrabianie płytowych zaległości.

2011-07-19T13:17:00.005+02:00

Jak wiadomo wakacje to głównie sezon ogórkowy jeśli chodzi o premiery nowych płyt jak i trasy koncertowe. Tym niemniej w dzisiejszej audycji nadrobimy zaległości i przyjrzymy się kilku płytom, nie pierwszej już świeżości, które w ostatnim czasie Post Scriptum umknęły.
Start o 21 jak zawsze w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :)!
GG do studia: 2923740.

You're not the same, and I'm, I'm not the same and...

2011-07-19T13:13:00.008+02:00

Patrząc na tą playlistę z perspektywy kilku dni muszę się przyznać, że faktycznie zawarta w niej jest duża doza romantyzmu. Jakoś dobór utworów - w miarę spokojnych, z sugestywnymi tekstami i momentami niepokojącą atmosferą i z pikantnym, acz smakowitym *shels dla smaku stworzył w moim mniemaniu dość ciekawą audycję. Wracam też do nawyku długiego gadania. Ale natłok materiału i wiele skondensowanych emocji, którymi chciałem się podzielić sprawiło, że audycja znowu się przedłużyła.

Playlista 12.07.2011 (Lekko romantycznie)

1. Jeniferever - A Drink To Remember [Silesia. 2011]
2. Lydia - Her And Haley [This December, It's One More And I'm Free. 2005]
3. Lydia - Stay Awake [Illuminate. 2008]
4. Lydia - All I See [Illuminate. 2008]
5. Lydia - Empty Out Your Stomach [Assailants. 2010]
6. Hammock - Black Metallic [Black Metallic Single. 2011]
7. *shels - Journey To The Plains [Plains Of The Purple Buffalo. 2011]
8. *shels - Searching For Zihuatanejo [Plains Of The Purple Buffalo. 2011]
9. *shels - Vision Quest [Plains Of The Purple Buffalo. 2011]
10. Bang Gang - Every Time I Look In Your Eyes [Ghosts From The Past. 2008]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1999: Part 1):
11. Sigur Rós - Svefn-G-Englar [Ágætis Byrjun. 1999]
12. Under Byen - Hjertebarn [Kyst. 1999]
13. Under Byen - Vindeltrappe [Kyst. 1999]

14. +/- - She's Got Your Eyes [You Are Here. 2003]

Odkryciem miesiąca został amerykański zespół indie - Lydia. Często z Odkryciem miesiąca jest tak, że nie jest to właściwie moje osobiste odkrycie. Tak też było tym razem, gdyż z zespołem Lydia zapoznała mnie moja siostra, wiec to wydanie Odkrycia można zaliczyć na jej konto (dla mnie było to w pewnym sensie oświecenie miesiąca). Zespół choć młody przeszedł już perturbacje. Zmiana nazwy, rozbudowa zespołu, rozkwit, wydanie płyt, trasy koncertowe, sukces aż w końcu odejście kluczowych członków zespołu, zawieszenie działalności, rozpad i ponowne odrodzenie. A wszystko to - w 11 lat. Od muzyczne strony natomiast zespól nie dryfował aż po tak wzburzonych wodach. Od początku brzmienie oscylowało w okolicy indie rocka, by z biegiem czasu wyewoluować do bardziej stonowanej formy. W Lydii bardzo mi do gustu przypadł sposób w jaki są wykorzystane wokale - dynamicznie przechodzące partie męskich i żeńskich głosów dodają tej spokojnej muzyce tak potrzebnego jej dynamizmu. Zespół ma na koncie 3 albumy, z których to najbardziej przypadł mi do gustu (i jest moim skromnym zdaniem też najlepszy) drugi - Illuminate. Serdecznie polecam :).
Chciałbym jeszcze położyć mocny akcent na kawałek Black Metallic. Utwór ten skomponowany pierwotnie w 1992 roku przez legendarny zespół Catherine Wheel został wzięty na warsztat przez muzyków z projektu Hammock czego efektem jest cover wydany w marcu jako cyfrowy singiel. Na wokalach udziela się (z bardzo dobrym efektem zresztą) znana ze współpracy z Hammockiem, Christine Glass Byrd.
Bohaterami kącika historycznego zostały tym razem zespoły europejskie. Co ciekawe oba wykorzystują języki narodowe w partiach wokalnych co w erze rosnącej anglicyzacji muzyki nie jest obecnie zjawiskiem zbyt częstym. W przypadku Sigur Rós jest to język islandzki (bardzo trudny język, a w Under Byen partie wokalne wykonywane są po duńsku. Sigur Rós to obecnie zespół instytucja. Ale w 1999 był anonimowym zespołem z Islandii, którego sława ograniczała się do tematycznych for dyskusyjnych rozwijającego się coraz bardziej internetu. Ogromny sukces płyty Ágætis Byrjun (czyli w wolnym tłumaczeniu Dobry początek) otworzył przed muzykami szanse na międzynarodową karierę. Szansy tej nie zmarnowali. Under Byen natomiast w 1999 wydawało swój debiutancki album. Kyst jest przez część krytyków uznawana za magnus opus twórczości Duńczyków. Spokojne utwory oplecione szalem skandynawskiej melancholii i chłodu z tekstami o mocno poetyckiej naturze. Tym jednym zdaniem można opisać brzmienie Under Byen (nazwę można przetłumaczyć jako "Poniżej Miasta"). Odbieram ich muzykę jako bardziej posępną, mroczną Od Sigur Rós. Dużą rolą odgrywa też osoba wokalistki - Henriette Sennenvald, która swoja manierą łudząco przypomina charyzmatyczną Björk - nota bene Islandkę.
Cytat, który wybrałem do krótkiego opisania pod koniec tej notki na podsumowanie audycji należy tym razem do Bang Gang i kawałka "Every Time I Look In Your Eyes". Skojarzył mi się on z pewną sytuacją, która mocno ukuła mi się w pamięci i świadomości. Taka melancholijna i nostalgiczna nutka. Bez tego nie byłoby Post Scriptum...
"We lay in the grass, our bodies are tired
you think everything's gonna be allright
you don't know how I feel inside."
by Barði Jóhannsson.

Your skin is black metallic...

2011-07-12T16:12:00.003+02:00

Dzisiejszego wieczoru wracam po 2 tygodniowej przerwie by zaprezentować wam kolejną porcje Post Scriptumowych dźwięków. Program tej audycji jest napięty:
- Odkrycie miesiąca w indie popowym wydaniu.
- Recenzja nowej płyty *shels, która wreszcie miała swoją premierę (wczoraj).
- Dwie dekady historii Post-Rocka, gdzie obok giganta stanie mniej znany projekt. Grunt to rok 1999.
Start jak zawsze o 21 tylko w Radiu Aktywnym!
Zapraszam serdecznie :).

With your feet in the air and your head on the ground...

2011-07-05T23:07:00.006+02:00

Pod moją nieobecność za sterami konsolety w audycji Post Scriptum stanął tym razem Maciej Wałejko, któremu jeszcze raz dziękuję za podjęcie się trudu poprowadzenia zastępstwa :). Playlista była jak widać obfita w ciekawe i niespotykane wcześniej w audycji zespoły i utwory (vide Fat Freddy's Drop i jego bujający, długi dubowo-reggae'owy kawałek ;) ). Audycję zwieńczyły natomiast ku mojemu ogromnemu zadowoleniu 2 kompozycje z Live DVD Arriving Somewhere... - w tym fenomenalny utwór tytułowy. Chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na nową płytę zespołu Yes - wprawdzie bez Jona Andersona, ale z przewiewnym, rozmarzonym, lekkim, letnim stylem. Cieszy mnie fakt, że progresywny charakter muzyki nie stanął na przeszkodzie jej przystępności. Utwory, które pojawiły się w audycji właśnie dzięki swojej lekkiej formie zachęciły mnie do sięgnięcia po tą płytę i przysłuchaniu się niej nieco bliżej :).

Playlista 05.07.2011 (Zastępowo by Maciek Wałejko)

1. Edward Dziewoński/Kabaret Dudek- Wynurzenia jednego takiego [specjalnie dla audycji T-Tajm i Marcina Tyma- Czarnockiego]
2. Pulp - Disco 2000 [Different Classes. 1995]
3. Yes - Fly From Here - Pt 1 - We Can Fly [Fly From Here. 2011]
4. Yes - Fly From Here - Pt 2 - Sad Night At The Airfield [Fly From Here. 2011]
5. Dave Matthews Band - All Along The Watchtower [Live In Chicago 12.19.98 At The United Center. 1998]
6. Dave Matthews Band - Two Step [Live Trax vol. 15. 2009]
7. Pulp - This Is Hardcore [This Is Hardcore. 1998]
8. Pixies - Hey [Doolittle. 1989]
9. Pixies - Where Is My Mind? [Surfer Rosa. 1988]
10. Fat Freddy's Drop - The Raft [Live At Roundhouse. 2010]
11. Porcupine Tree - Arriving Somewhere But Not Here [Arriving Somewhere.... 2006]
12. Porcupine Tree - Start Of Something Beautiful [Arriving Somewhere.... 2006]

Zastępowo vol.2.

2011-07-05T18:42:00.002+02:00

Tak się złożyło, że nie mogę się dziś osobiście pojawić w studiu na Waryńskiego by poprowadzić swą cotygodniową audycję. Jednak Post Scriptum się odbędzie. Przez 2 godziny prowadzącym będzie redaktor Maciej Wałejko, prowadzący co tydzień Szufladę dźwięków.
To bardzo zacny i utalentowany radiowiec, więc tym goręcej zachęcam do pojawienia się przy komputerowych odbiornikach.
Start o 21 tylko w Radiu Aktywnym!
Zapraszam serdecznie ;).
GG do studia: 2923740.

Why? Do you hide, in my head...

2011-07-05T17:01:00.007+02:00

Dosypałem do przysłowiowego pieca. Poważnie. Z wyjątkiem kącika historycznego przez całą audycję dominowały dźwięki mniej lub bardziej zahaczające o Post-Hardcore - gatunek bardzo interesujący i wyrazisty zarówno w formie jak i przekazie. Ostatnio takie dźwięki (głównie za sprawą zespołu *shels) towarzyszą mi nieustannie, co musiało się odbić na kształcie audycji - wszak potrzebowałem (i mam nadzieję Wy też) takiej większej dawki łomotu.

Playlista 28.06.2011 (Let's take a ride with Post-Hardcore bite)

1. Khoma - A Final Storm [A Final Storm. 2010]
2. Refused - New Noise [The Shape Of Punk To Come - A Chimerical Bombinastion In 12 Bursts. 1998]
3. On The Might Of Princes - Juliana/Taking The Long Way Home [The Making Of A Conversation. 1999]
4. Rinoa - Between The Pillars [Rinoa EP. 2008]
5. Mahumodo - April's [April's EP. 2002]
6. *shels - Water [Sea Of The Dying Dhow. 2007]
7. *shels - In Dead Palm Fields [Sea Of The Dying Dhow. 2007]
8. Latitudes - Antechamber [Agonist. 2009]
9. Envy - Worn Heels And The Hands We Hold [Recitation. 2010]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1998: Part 3):
10. Dirty Three - Sirena [Ocean Songs. 1998]
11. Dirty Three - Sea Above, Sky Below [Ocean Songs. 1998]
12. Gastr Del Sol - Black Horse [Camoufleur. 1998]
13. Gastr Del Sol - Mouth Canyon [Camoufleur. 1998]

14. Between The Screams - Light Breaks The Sky [Our Last Days On Earth. 2009]

Kącik historyczny ugościł w tym wydaniu 2 płyty, które miały swoja premierę w 1998 roku. Co ciekawe zarówno Dirty Three jak i Gastr Del Sol swoje miejsce w tym kąciku już znajdywały. Ocean Songs kontynuuje dobrze znane z poprzednich albumów flirty klasycznego Post-Rocka z elementami folku. Płyta została doceniona i uznana w swej rodzinnej Australii za krążek ważny i godny wpisania na listę 100 najważniejszych albumów australijskich minionego półwiecza (100 Best Australian Albums [2010]). Dla Dirty Three był to szczytowy rozwój kariery. Dla Gastr Del Sol natomiast jej schyłek. Płyta Camofleur zamyka ich dyskografię kładąc kres zespołowi, który do historii Post-Rocka lat 90-tych minionego wieku włożył naprawdę sporo.

Because I like walking around with You...

2011-06-28T18:23:00.002+02:00

Dzisiejsza audycja Post Scriptum stanie się okazją do eksploracji trochę cięższych brzmień.
Początkowo miałem w planach recenzję nowej płyty *shels, ale kilka dni temu przełożono premierę o 2 tygodnie. Ale nic straconego, gdyż zapoznamy się z ich poprzednim albumem.
Poza tym - sporo Post-Hardcore'owej muzyki i 3 spotkanie z rokiem 1998 w kąciku historycznym.
Start o 21 jak zawsze w Radiu Aktywnym!
Zapraszam serdecznie ;).

And we play a waiting game...

2011-06-28T16:09:00.004+02:00

Lato z Post Scriptum zaczęło się mrocznie i posępnie. Tegoroczny czerwcowy wtorek zbiegł się z początkiem astronomicznego lata przez co wypowiedziane na początku przeze mnie "Dobry wieczór, witam wszystkich" w chwili gdy słońce jeszcze nie zaszło za horyzont - brzmiały dość dziwnie.

Playlista 21.06.2011 (Dark Post-Rock)

1. Gifts From Enola - Early Morning Ambulance [Loyal Eyes Betrayed The Mind. 2006]
2. Tides From Nebula - These Days, Glory Days [Earthshine. 2011]
3. Tides From Nebula - White Gardens [Earthshine. 2011]
4. Jakob - Semaphore [Cale:Drew. 2003]
5. Rosetta - Ayil [A Determinism Of Morality. 2010]
6. Atlantis - Inhale The Sun [Mistress Of Ghosts. 2011]
7. This Will Destroy You - Communal Blood [Tunnel Blanket. 2011]
8. This Will Destroy You - Black Dunes [Tunnel Blanket. 2011]
9. iLiKETRAiNS - We All Fall Down [Elegies To Lessons Learnt. 2007]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1998: Part 2):
10. Godspeed You! Black Emperor - East Hastings [F♯ A♯ ∞. 1998]

11. Blueneck - Yesterday's Forgotten [Scars Of The Midwest. 2006]

Głównym punktem audycji były 2 recenzje płyt, które w maju ukazały się na rynku muzycznym. W pierwszej godzinie pojawiła się długo oczekiwana 2 płyta warszawskiego zespołu Tides From Nebula. Wyprodukowany przez samego Zbigniewa Preisnera krążek pod względem produkcji reprezentuje wysoką klasę europejską. Wydaje mi się, że wszystko brzmi bardziej soczyście w porównaniu do debiutanckiej Aury, która na mój osobisty gust - była nieco spłaszczona. Kompozycje wydają się prezentować szersze muzyczne spektrum. Muzycy chcieli niewątpliwie pokazać, że potrafią też zauroczyć spokojem i klimatem nie rezygnując przy tym ze swojej specjalności - czyli gitarowej destrukcji. Będę potrzebował trochę czasu by ocenić, który album bardziej mi się podoba.
W 2 godzinie na mój skromny recenzencki warsztat poszła płyta Tunnel Blanket - wywodzącej się z Teksasu formacji This Will Destroy You. Wymiana 2 członków zespołu (basista i perkusista) w sposób znaczący wpłynęło na brzmienie zespołu. Stało się one mroczne, ciężkie, klimatyczne i momentami duszne. Dźwięk oscyluje w dużej mierze w okolicach niskich częstotliwości (downtuned) co niewątpliwie może przerazić sąsiadów wystawianych na próbę morderczej ściany basów. Nie spodziewałem się tak apokaliptycznej płyty. Było to bardzo miłe zaskoczenie. Utwór "Communal Blood" to jedna z najlepszych pozycji na płycie. Ujawniony kilkanaście miesięcy temu jako singiel był zwiastunem płyty, która jak do tej pory jest jedną z ciekawszych Post-Rockowych propozycji 2011 roku.
W audycji pojawiła się również zapowiedź zbliżającego się koncertu grupy Rosetta, która przyjeżdża do Polski na małe koncertowe tournee. 30 czerwca odbędzie się koncert mnie najbliższy - czyli występ w Radiu Louxemburg w Warszawie. Oczywiście - obecność obowiązkowa (należy się przygotować na bardzo energetyczny występ).
2 część muzycznego spotkania z historią Post-Rocka w roku 1998 upłynęła w całości pod dyktando 1 utworu. "East Hastings" to monumentalny, apokaliptyczny przejaw geniuszu muzycznego ekipy z Montrealu czyli Godspeed You! Black Emperor. Rozmach jest w ich przypadku równie ważne co oszczędne szafowanie dźwiękami. Sample z filmów przeplecione trudnym do zidentyfikowania hałasem. Ich debiutancka płyta wywarła olbrzymie znaczenie dla dalszego rozwoju całego gatunku. Wiele zespołów obrało sobie za wzór płytę F♯ A♯ ∞ - szczególnie te specjalizujące się w kompozycjach +10 minut (tzw. epicki Post-Rock). Kawałek kącikowy był też zarazem Gwoździem Programu. Bo GY!BE to unikalny przykład zespołu, który z mroku, zniszczenia i muzycznej posępności - zrobił teatralny spektakl, którego jakość i wielkość jest do dziś uznawana za nie do pobicia.
W podsumowaniu audycji nie będzie natomiast cytatu audycji, gdyż była ona w dużej mierze instrumentalna, przez co niewiele słów (oprócz moich, których było nad wyraz dużo) pojawiło się tym razem na antenie.

Mroczny początek lata.

2011-06-21T19:17:00.005+02:00

W dzisiejszym Post Scriptum zagłębimy się w świat mrocznego Post-Rocka.
W planie między innymi recenzje nowych albumów Tides From Nebula i This Will Destroy You, a w Dwóch dekadach historii Post-Rocka druga wizyta w roku 1998 i spotkanie z płytą z okładki powyżej.
Start punkt 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie ;).

I wanna be safe like you are, away from the noise I hear...

2011-06-21T12:38:00.005+02:00

Tym razem Post Scriptum gościło rozmówcę - słuchaczkę Annę Katarzynę, która powróciła z półrocznej wymiany studenckiej w Norwegii i o(d)powiedziała trochę rzeczy na temat kultury, osobliwości i muzyki, której można posłuchać w Norwegii. Stąd też olbrzymia część audycji upłynęła pod dyktando norweskich zespołów i projektów prezentowanych w Norweskim kąciku muzycznym.

Playlista 14.06.2011 (Post Scriptum po norwesku)

1. Zeromancer - Philharmonic [Eurotrash. 2001]
2. The Samuel Jackson Five - Hey Now, Who Really Cares [Goodbye Melody Mountain. 2009]
3. The Low Frequency In Stereo - Low Frequency [The Low Frequency In Stereo. 2002]
4. Moby - Natural Blues [Play. 1999]
5. My Chemical Romance - Helena [Three Cheers For Sweet Revenge. 2004]
6. Seigmen - Nemesis [Metropolis. 1995]
7. Airbag - Safe Like You [Identity. 2009]
8. Röyksopp - Röyksopp's Night Out [Melody A.M.. 2001]
9. Flunk - I Love Music [For Sleepyheads Only. 2002]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1998: Part 1):
10. Tortoise - TNT [TNT. 1998]
11. Tortoise - Everglade [TNT. 1998]
12. Ganger - Lid Of The Stars [Hammock Style. 1998]

13. The White Birch - Silent Love [Come Up For Air. 2005]

Gwoździem programu został utwór norweskiego zespołu, z norweskimi tekstami - czyli "Nemesis". Kawałek ciężki (niemalże metalowy), żywiołowy, z emocjonalnie zinterpretowanym przez wokalistę Kima Ljunga tekstem. To jeden z moich ulubionych utworów w całej dyskografii Seigmen.
Spośród norweskich utworów chciałbym zwrócić szczególną uwagę na kawałek nr 7. Airbag to jedno z największych moich muzycznych odkryć dzięki Norweskiemu kącikowi muzycznemu. Niepozbawione uroku i muzycznej głębi utwory mocno przemówiły do mej duszy.
W kąciku historycznym - pierwsze z 3 z spotkań z rokiem 1998. A w nim 2 płyty z dwóch stron świata i przeciwległych biegunów popularności. TNT - jedna z najlepszych płyt chicagowskiego zespołu Tortoise (z legendarną już niemal okładką przedstawiającą narysowanego na kartce z zeszytu ludka - często kojarzona z nurtem Post-Rocka jako całości) oraz Hammock Style -szkockiego projektu Ganger, w którym swoje pierwsze muzyczne szlify zdobywał Craig B - wokalista i gitarzysta powstałego parę lat później Aereogramme.
Zgodnie z norweskim duchem audycji - cytat na koniec po norwesku. Nietypowo tak samo jak sama audycja, będąca obszernym podsumowaniem Norweskiego kącika muzycznego, który towarzyszył 20 odcinkom Post Scriptum. Wybrana strofa to cytat z "Nemesis" - jednego z moich ulubionych utworów grupy Seigmen.
"Innerst inne lengter jeg (ingenting vil bli som før)
Innerst inne gråter jeg (ingenting vil bli som før)
Innerst inne sørger jeg (ingenting vil bli som før)"
by Kim Ljung.

What You hide is what You are...

2011-06-14T19:51:00.003+02:00

W dzisiejszym Post Scriptum pojawi się gość. Słuchaczka Anna Katarzyna opowie o swoich wrażeniach z pobytu w Norwegii i wyjaśni jak doszło do powstania Norweskiego kącika muzycznego.
Oprócz norweskiej muzyki w audycji kącik historyczny i zapowiedź Orange Warsaw Festival, na którym za kilka dni zagoszczą 2 interesujące propozycje.
Start o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie

All the everything you win turns to nothing today...

2011-06-14T14:40:00.004+02:00

Ta odsłona audycji Post Scriptum z założenia miała być bardzo kontrastowa. Pierwszą godzinę wypełniłe okrutne i ciężkie dźwięki - głównie doom metalowe. Druga to już spokojne wyciszenie z balladowymi kącikami i Post-Rockowymi wstawkami. Łącznikiem pomiędzy obiema częściami był rewelacyjny utwór Homesick - cover w aranżacji Rosetty oryginalnie wykonany przez The Cure.

Playlista 07.06.2011 (On the virg of doom and climax)

1. Ulver - It Is Not A Sound [Blood Inside. 2005]
2. Forest Of Shadows - Eternal Autumn [Where Dreams Turn To Dust EP. 2001]
3. Forest Of Shadows - Deprived [Six Waves Of Woe. 2008]
4. Anathema - A Dying Wish [The Silent Enigma. 1995]
5. On The Virg - Native Metal [Serious Young Insects. 1999]
6. Rosetta - Homesick [Rosetta / East of the Wall / Year of No Light Three Way Split EP. 2009]
7. a-ha - White Dwarf [Analogue. 2005]
8. a-ha - Lifelines [Lifelines. 2002]
9. Moonshake - Beautiful Pigeon [Eva Luna. 1992]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1997: Part 2):
10. Mogwai - Katrien [Young Team. 1997]
11. Massimo Volume - Avvertimento [Da Qui. 1997]
12. Massimo Volume - Sul Viking Express [Da Qui. 1997]
13. Mogwai - Tracy [Young Team. 1997]

14. Halifax Pier - Chance To Leave [The Halifax Pier. 2000]

W pierwszej godzinie zaprezentowany został kącik odkrycie miesiąca - tym razem był do szwedzki death doom metalowy projekt Forest Of Shadows. Mocne i ciężkie brzmienie urozmaicone spokojniejszymi wstawkami (w tym też z instrumentami klasycznymi) i ubogacone ciekawymi tekstami. To muzyka Szwedów w pigułce. Kompozycje są w dużej mierze długie (choć na ostatnim albumie znalazły się tez nieco krótsze utwory) i rozbudowane, ale bardzo przyjemnie się ich słucha. Co ważne - nie nudzi się ten przytłaczający i i momentami bardzo jednostajny rytm ich muzyki.
W ostatnim liniowym Norweskim kąciku muzycznym - propozycja klasyczna. I chyba najbardziej kojarzony na świecie zespół z kraju Wikingów - a-ha. Przedstawiać ich nie trzeba. ponad 20 lat na scenie (zespół już nie istnieje). To chyba najbardziej wpływowa norweska kapela. A miejsce w historii muzyki popularnej - również ma zapewnione.
Kącik historyczny - to Post-Rockowy klasyk czyli Young Team od Mogwai i Post-Rock wymieszany z poezją śpiewaną czyli tajemniczy zespół Massimo Volume.
Cytatem, który chciałbym wyróżnić jako podsumowanie audycji, będzie pewnie troche niespodziewanie fragment "Deprived". Liryki Forest Of Shadows w większości ciężko wyłapać ze słuchu (ekstremalna forma przekazu naturalnie), ale naprawdę warto zaglądać w ich teksty bo można tam znaleźć też i takie perełki:
"Another angel fallen from grace
Deprived of all that once was
Unable to see her own tomorrow
And destined to fade away."
by Niclas Frohagen.

Don't throw your lifelines away...

2011-06-07T15:27:00.003+02:00

Dzisiejsze Post Scriptum otworzy miesiąc czerwiec w iście przytłaczającym stylu. Wszystko przez Odkrycie Miesiąca, które swym metalowym pazurem wyznaczy charakter pierwszej godziny audycji. Będzie duszno i gorąco.
W 2 godzinie uspokojenie nastroju i klimatyczne dźwięki w kącikach - historycznym i norweskim oraz w kilku innych muzycznych propozycjach.
Start jak zawsze o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :)!
GG do studia: 2923740

But I guess it doesn’t mean that much to you...

2011-06-07T12:14:00.006+02:00

Dawno w Post Scriptum nie gościła jednorazowo tak duża dawka muzyki progresywnej. Za sprawą bogatego programu musiałem też przedłużyć nieco audycję by wszystko co przewidziane - zostało zrealizowane.

Playlista 31.05.2011 (Progresywa w natarciu)

1. Sylvan - Episode 609 [Force Of Gravity. 2009]
2. Paatos - Surrounded [Breathing. 2011]
3. The Pineapple Thief - Wake Up The Dead [Someone Here Is Missing. 2010]
4. The Pineapple Thief - Nothing At Best [Someone Here Is Missing. 2010]
5. Riverside - Beyond The Eyelids [Rapid Eye Movement. 2007]
6. TesseracT - Lament [One. 2011]
7. TesseracT - Eden [One. 2011]
8. Airbag - Colours [Identity. 2009]
9. Jeniferever - Silesia [Silesia. 2011]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1997: Part 1):
10. Aerial M - Dazed And Awake [Aerial M. 1997]
11. Aerial M - Compassion For M [Aerial M. 1997]
12. Pell Mell - Headset [Star City. 1997]
13. Pell Mell - Lowlight [Star City. 1997]

14. Tool - Intension [10,000 Days. 2006]

Pierwszą godzinę audycji zdominowała relacja z koncertu zespołu Riverside - ostatniego na krótkiej, jubileuszowej trasie z okazji 10-lecia istnienia zespołu. Na trasę tą zaproszone zostały również 2 zespoły, które przykuły mą uwagę bardziej niż sam solenizant i skłoniły szczerze mówiąc do pojawienia się tego wieczoru w Stodole.
Kilka dni przed audycją w moje łapki wpadła też debiutancka płyta zespołu TesseracT. Po ponad roku oczekiwania - nie zawiodłem się. Świeże dźwięki kategoryzowane przez niektórych jako djent lekko płyną z głośników. Sporo w nich matematyki, żonglowania muzycznymi technikami kompozytorskimi (polimetria, polirytmia, zmienne bardzo szybko metrum itd), ale obok tej technicznej precyzji kluczowe miejsce w muzyce Anglików zajmują emocje. Muzyka to tylko medium - bardzo chwytliwe przyznam medium. W dziedzinie emocjonalnej dużą rolę odgrywa wokalista Dam Tompkins, który swoimi wokalnymi umiejętnościami ubogaca progresywnometalową scenerię nakreślana przez instrumentalistów TesseracT.
Norweski kącik muzyczny to tym razem przepiękna, progresywna ballada. Pochodzący z Oslo Airbag na początku swej muzycznej kariery nosił nawet nazwę The Pink Floyd Experience. Po 15 latach działalności wydali swój debiutancki longplay - Identity. Inspiracje tytanami progresywnego rocka są ewidentne. Norweska inkarnacja Floydów ma swój urok, a ich kompozycje przepełnione są emocjami, głębokimi emocjami.
Muzyczny kącik historyczny był tym razem okazją do zapoznania się z mało znanymi projektami. W pierwszym odcinku podróży po 1997 roku wziąłem na warsztat twórczość Davida Pajo i jednego z jego solowych projektów - Aerial M. Solowe, minimalistyczne i wyważone Post-Rockowe granie z pewnością uspokoi nawet najbardziej krewkiego słuchacza. Drugim zespołem, który pojawił się w kąciku to amerykański Pell Mell - bardzo sympatyczny i nieskomplikowany Post-Rock razem z przyjazną dla ucha płytą Star City - ostatnią w ich muzycznej karierze. Szczerze mogę polecić taką orzeźwiającą muzykę na gorące ostatnio wieczory.
Wybór wyróżnionego cytatu na koniec audycyjnej notki nie był rzeczą prostą za sprawą dużej liczby utworów z występującymi wokalami. Ostatecznie zdecydowałem się na linijki pochodzące z tekstu utworu "Episode 609". Bardzo życiowe i smutne zarazem strofy.
"And why isn't life as easy as it's meant to be?
And why isn't there a happy-end as on TV?
And why..."
by Sylvan.

I'm gonna find out what's in your head...

2011-05-31T17:00:00.004+02:00

W dzisiejszej odsłonie Post Scriptum zagości sporo utworów z kręgu muzyki progresywnej. Wszystko przez przedwczorajszy koncert Riverside, The Pineapple Thief i Paatos, z którego relacja pojawi się oczywiście w audycji.
Ponadto kolejna płyta z serii majowych recenzji nowalijek. Jej okładka znajduje się powyżej. Wygląda tajemniczo, ale osoby z odrobiną matematycznej wiedzy może dojdą czym jest przedstawiony na okładce element, będący zarazem nazwą tego zespołu.
Start o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie.

PS. Przypominam o konieczności ściągnięcia NOWEGO pliku do odsłuchu Radia :).

And there’s nothing else I can do, so I’m shouting this out for you...

2011-05-31T14:47:00.004+02:00

Rzutem na taśmę udało się zmieścić wszystkie utwory w tej audycji. A było ciężko bo recenzja płyty Waves zajęła naprawdę sporo audycyjnego czasu, ale tak to już jest jak się ma tak wiele do powiedzenia i tyle emocji do przekazania.
Poza tym koncertowe zapowiedzi, kąciki tematyczne (tym razem bez kłopotów technicznych) i epicko rozbudowany Gwóźdź Programu - przewrotnie na koniec audycji.

Playlista 24.05.2011 (Post-Progressive Waves)

1. Ghost Brigade - Minus Side [Guided By Fire. 2007]
2. Moving Mountains - Tired Tiger [Waves. 2011]
3. Moving Mountains - Full Circle [Waves. 2011]
4. Constants - In Dreams [If Tomorrow The War. 2010]
5. Mono - Halo [One Step More And You Die. 2002]
6. The Pineapple Thief - The World I Always Dreamed Of [12 Stories Down. 2005]
7. Marillion - Splintering Heart [Holidays In Eden. 1991]
8. Hanne Hukkelberg - Lucy [The Chronicles Of Narnia: Prince Caspian OST. 2008]
9. The Echelon Effect - Responder [Fracture And Fragments. 2010]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1996: Part 3):
10. Scenic - Ionia [Acquatica. 1996]
11. Rachel's - Rhine & Courtesan [The Sea And The Bells. 1996]
12. Rachel's - Tea Merchants [The Sea And The Bells. 1996]

13. The Seven Mile Journey - The Etiology Diaries [Notes For The Synthesis. 2011]

Wspominałem dość często w audycji przy okazji recenzowania płyty Waves, że warto spojrzeć w teksty piosenek. Jeden z fragmentów "Full Circle" został przeze mnie wybrany na cytat audycji. Świetnie wyśpiewany w samym utworze (głęboko i zarazem dramatycznie) mówi o uczuciach i ich dzieleniem się z innymi. Coś w nim jest przykuwającego moja uwagę. Zachęcająco brzmi te kilka wersów. Kontrast ciszy i wznoszenia swego głos. Alternatywa pomiędzy wybuchem serca tysiącem słów, bądź milczeniem - którego również należy oczekiwać od innych. Autor jednak się skłania ku pierwszej wersji, bo nie ma niczego strasznego w dzieleniu się słowami i uczuciami:
"When in silence,
It doesn't hurt to raise your voice.
Just open it up,
And explode your heart into a thousand words.
Or leave it alone,
And expect the same from everyone else.
Just tear it apart.
It doesn't hurt to raise your voice."
by Moving Mountains.

You can't feel it anymore, or anything at all...

2011-05-24T18:20:00.004+02:00

Dzisiejsze Post Scriptum wydaje się być równie napakowane tematycznie jako to było tydzień temu. Mam dla was zapowiedź koncertu, który już w niedzielę odbędzie się w Warszawie. Recenzję ciekawej płyty zza oceanu (okładka powyżej), kąciki tematyczne (w tym historyczny z nieszczęsnym utworem, którego tydzień temu nie udało się odtworzyć) i przypuszczam troszkę miejsca zostanie na coś jeszcze.
Start jak zawsze o 21 w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie ;).

UWAGA: Żeby posłuchać audycji trzeba koniecznie pobrać plik ze strony Radia!

The horizon will burn, rise in fire and return to us...

2011-05-24T17:39:00.002+02:00

To była bardzo gorąca i obfita w ciężkie dźwięki audycja. Niestety chochlik radiowy nieco pokrzyżował mi plany i nie udało się odtworzyć jednego z utworów w kąciku historycznym. Relacja z koncertu, 2 recenzje płyt (a to dopiero początek długiej listy nowości, które się ukazały w ostatnich dniach), 2 kąciki tematyczne i Gwóźdź Programu. Wszystko zmieniało się jak w kalejdoskopie tworząc bardzo zgrabna moim zdaniem całość ;).

Playlista 17.05.2011 (A pretty heavy, Post-Industrial (at large) broadcast)

1. Obscure Sphinx - AIR [Anaesthetic Inhalation Ritual. 2011]
2. Crippled Black Phoenix - Troublemaker [I,Vigilante. 2010]
3. Crippled Black Phoenix - 444 [The Resurrectionists. 2009]
4. Atlantis - Mata Hari's Kiss [Mistress Of Ghosts. 2011]
5. Atlantis - To Catch A Voyeur [Mistress Of Ghosts. 2011]
6. Neurosis - From The Hill [A Sun That Never Sets. 2001]
7. Jesu - Broken Home [Ascension. 2011]
8. Jesu - Black Lies [Ascension. 2011]
9. Motorpsycho - Kill Some Day [Timothy's Monster. 1994]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1996: Part 2):
10. Labradford - Mid-Range [Labradford. 1996]
11. Labradford - Pico [Labradford. 1996]

12. Between The Screams - The Manhattan Project [Our Last Days On Earth. 2009]

Niekwestionowanym cytatem audycji zostaje najważniejsze strofy zaczerpnięte z tekstu utworu "Black Lies", oczywiście z nowej płyty Jesu, który spina w 5 minutach cale piękno muzyki tego muzycznego projektu, a i lirycznie bywa bardzo ciekawie:
"You can't see behind their eyes
See their sweet little black lies
Just be careful now

All the times that we held back
Only to find knives in our backs
Just be careful now."
by Justin K. Broadrick.

It's those scars that i will never hide...

2011-05-17T15:52:00.004+02:00

Po 2-tygodniowej przerwie Post Scriptum wraca na fale Radia Aktywnego. Tydzień temu audycja nie mogła się odbyć z powodów technicznych i wracam przed mikrofon by przedstawić relację z koncertu Crippled Black Phoenix w Warszawskiej Progresji.
Ostatnio jest też gorący okres i nowo nowości płytowych się ukazuje. Dziś dwie z nich. Jedną już zapowiadałem 2 tygodnie temu.
Start o 21 jak zawsze w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :)!

I can see the wind coming down like black night...

2011-05-10T16:07:00.006+02:00

Tym razem udało się zrealizować cały zamierzony plan. Audycja przebogata. Wyłącznie z utworami zagranicznymi, więc niestety nie pojawił się żaden patriotyczny akcent związany ze świętem Konstytucji 3 maja.

Playlista 03.05.2011 (Postne święto narodowe)

1. Logh - An Alliance Of Worlds [The Raging Sun. 2003]
2. Bowery Electric - Next To Nothing [Bowery Electric. 1995]
3. Bowery Electric - Fear Of Flying [Beat. 1996]
4. Bowery Electric - Lushlife [Lushlife. 2000]
5. Crippled Black Phoenix - I'm Almost Home [A Love Of Shared Disasters. 2007]
6. Up-C Down-C Left-C Right-C ABC + Start - The Creeping Fear [Embers. 2008]
7. Explosions In The Sky - Last Known Surroundings [Take Care, Take Care, Take Care. 2011]
8. Explosions In The Sky - Postcard From 1952 [Take Care, Take Care, Take Care. 2011]
9. Portrait Of David - Sweet Thief [These Days Are Hard To Ignore. 2001]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1996: Part 1):
10. Tortoise - The Taut And Tame [Millions Now Living Will Never Die. 1996]
11. Tortoise - Along The Banks Of Rivers [Millions Now Living Will Never Die. 1996]
12. Trans Am - American Kooter [Trans Am. 1996]

13. Moby - The Sky Is Broken [Play. 1999]

Po utworze na wstęp, który już od dłuższego czasu chodził za mną i miałem w planach zaprezentowanie go na antenie przeszliśmy od razu do Odkrycia miesiąca. Zespół Bowery Electric już był grany w kwietniu i to nawet nie raz. Nowy trend nam powstaje bo zespoły poznane za sprawą kącików zostają potem Odkryciem miesiąca.
W audycji znalazła się też chwila na zapowiedź koncertu Crippled Black Phoenix - to w warszawskiej Progresji 9 maja. Supportami Brytyjczyków będą polskie zespoły Obscure Sphinx i The Watcher. Zachęcam serdecznie, bo koncerty CBP to znakomite widowiska okraszone specyficznym scenicznym zachowaniem wokalisty Joe Volka. Na koniec wcisnąłem tez kawałek "The Sky Is Broken" jako przedsmak tego co się będzie działo już za kilka tygodni na Orange Warsaw Festival, na którym jedną z gwiazd będzie właśnie Moby. Dopiero za 4 razem udało mi się zaprezentować ten kawałek na antenie. W poprzednich wydaniach Post Scriptum niestety nie starczało mi już na niego czasu i musiałem z niego rezygnować.
W kąciku historycznym klasyczne 2 zespoły ze Stanów, które otworzyły nam rok 1996. Trans Am w tym roku zadebiutowało na scenie muzycznej z krążkiem zatytułowanym po prostu Trans Am. Jednakże 1996 to rok ważny z innego powodu. Millions Now Living Will Never Die - druga płyta Tortoise jest uważana za jedną z najważniejszych w całej historii Post-Rocka i była przełomową dla rozwoju tego gatunku na rynku za oceanem.
W Norweskim kąciku muzycznym tym razem bardzo minimalistyczny i oszczędny projekt wokalisty zespołu The White Birch, który w swojej solowej pracy jako Portrait Of David eksploruje chłodne i samotne dusze swych odbiorców.
Żeby jeszcze było mało - nowa płyta Explosions In The Sky. Po 4 latach oczekiwania na nowy album dostaliśmy 46 minut Post-Rocka, który stoi na całkiem wysokim poziomie. Nie jest to płyta wybitna, ale ma swoje mocne fragmenty (m.in. bardzo dobry utwór otwierający płytę). Cały album jest utrzymany w typowej, EITSowej konwencji. Słysząc te dźwięki łatwo dojść do wniosku, że to właśnie Teksańczycy są za nie odpowiedzialni (bardzo charakterystyczne instrumentalne zagrywki). Można powiedzieć, że Amerykanie stworzyli płytę, która wygodnie rozsiada się w uwitym wcześniej gniazdku i mocno nie wychyla się poza jego brzeg. Płyta jest dopracowana i przemyślana. Nie ma na niej słabych kawałków. Warto się z nią zapoznać gdyż jest idealnie skrojona do pierwszego kontaktu z zespołem. Jeśli zaś ktoś zna już dokonania EITS to myślę, że czas spędzony z Take Care, Take Care, Take Care nie będzie stracony.

Post-Rockowe wejście w maj...

2011-05-03T13:56:00.003+02:00

Po sentymentalnej i wspominkowej audycji czas powrócić do normalnego życia w Post Scriptum.
A początek miesiąca sprawia, że dzisiejszy wieczór będzie bardzo obfity :).
W pierwszej kolejności przyjrzymy się Odkryciu miesiąca, które traf chciał pojawiło się już w audycjach w poprzednim miesiącu.
Wracamy też do Dwóch dekad historii Post-Rocka - tym razem do roku 1996.
Mam też dla was recenzję nowej płyty Explosions In The Sky i zapowiedź koncertu, którego plakat znajduje się powyżej.
Będzie się działo.
Start o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie ;).

I have lost my perfect tear...

2011-05-03T11:27:00.004+02:00

Powiem szczerze, że jestem bardzo zadowolony z tej audycji. Postanowiłem ją poprowadzić nieco w starym stylu. Sentymentalnie, bardziej lirycznie niż merytorycznie. Więcej przemyśleń, mniej faktów i ciekawostek. I wyszło mi to na dobre bo prowadziło mi się znakomicie.

Playlista 26.04.2011 (2 urodziny!)

1. Devil Sold His Soul - Between Two Words [A Fragile Hope. 2007]
2. Butterfly Explosion - Closer [Lost Trails. 2010]
3. Devil Sold His Soul - Drowning/Sinking [Blessed & Cursed. 2010]
4. Pelican - Final Breath [What We All Come To Need. 2009]
5. Air Formation - Why I Lost You [Stay Inside/Feel Everything. 2004]
6. Marillion - Neverland [Marbles. 2004]
7. Jakob - Lonesome [Solace. 2006]
8. Hammock - You Lost The Starlight In Your Eyes [Chasing After Shadows... Living With the Ghosts. 2010]
9. Seigmen - Nemesis [Metropolis - The Grandmaster Recordings. 1996]
10. Clark - Suns Of Temper [Totems Flare. 2009]
11. Porcupine Tree - Sentimental [Fear Of A Blank Planet. 2007]
12. Bowery Electric - Out Of Phase [Bowery Electric. 1995]

Audycjami, które po głębokich przemyśleniach postanowiłem wyróżnić w tym urodzinowym zestawieniu, okazały się w kolejności chronologicznej:

- Post-Asy
- Ach ten maj...
- When Post Meats Hardcore
- Koniec jest początkiem czegoś nowego
- Sad August's Story
- As much as I am blessed, I am cursed.
- This is A DISAPPOINTMENT!!!
- You Lost The Starlight In Your Eyes
- Sesyjna mieszanka vol.3
- Crush Post-Rock with electronics
- Zastępowo by Paweł Kozak
- Post-Archive

Uważam je za najbardziej udane, najciekawsze, pokazujący w oryginalny sposób jakiś problem itd. Audycje zarówno koncepcyjne, jak i troszkę mniej. Obszerne opisy audycji znajdują się na tym blogu więc wyszukując odpowiedniej audycji trafimy na zamieszczony do niej komentarz. Opisywanie ich wszystkich w tym miejscu zajęłoby zbyt wiele czasu i miejsca :P.
To był zmienny rok. Tak jak pory roku zmieniał się klimat w audycji. Szczególnie długa była audycyjna jesień, której ukoronowaniem było kilka koncepcyjnych i bardzo osobistych audycji. To właśnie z jednej z nich wybrałem Gwóźdź Programu tej audycji - utwór "Neverland". Fenomenalna opowieść w bardzo sugestywny sposób przekazana przez Steve'a Hogartha.
Sam się zastanawiam jaki będzie kolejny rok z Post Scriptum. Być może będzie to rok przełomowy i zmienne koleje losu nie będą wyznaczać trendów w audycji. Czas pokaże.
Jednego można być pewnym. Audycja nadal będzie okazją do poznania wartościowej i często nieznanej muzyki, a ja będę się troszczył o poziom i atrakcyjność Post Scriptum :).

2nd Birthday!

2011-04-26T18:41:00.004+02:00

Jak ten czas szybko leci. Post Scriptum w dzisiejszej audycji będzie obchodzić już 2 urodziny!
Podobnie jak przed rokiem urodzinowa audycja przebiegnie pod dyktando utworów już kiedyś zaprezentowanych. Tylko raz w roku udzielam dyspensy od zasady nie powtarzania utworu (tej samej aranżacji) w Post Scriptum. Właśnie z okazji urodzin.
Szykuje się ciężka selekcja. Wybrane utwory z najlepszych moim zdaniem odsłon Post Scriptum z ostatniego roku. Sentymentalne wspominki i zmienne koleje losu na antenie.
Start o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie ;).

Remember all the thankless days...

2011-04-26T17:50:00.006+02:00

Po wyczerpującym tygodniu usiadłem w ten ciepły wtorkowy wieczór przed mikrofonem i tak jak się mogłem spodziewać dość mocno się rozgadałem. Wszystko przez koncerty pełne wrażeń i relacje z tychże, które zajęły ponad połowę czasu audycji.

Playlista 19.04.2011 (Kwietniowy wysyp koncertowy)

1. Hammock - Kenotic [Kenotic. 2005]
2. Blackfield - On The Plane [Welcome To My DNA. 2011]
3. Blackfield - Zigota [Welcome To My DNA. 2011]
4. Blackfield - Dissolving With The Night [Welcome To My DNA. 2011]
5. Blackfield - Cloudy Now (Live) [Blackfield. 2004]
6. No-Man - Photographs In Black And White [Together We're Stranger. 2003]
7. Sands Of Sedna - A Serene Sky [ND. 2009 ]
8. God Is An Astronaut - Age Of The Fifth Sun [Age Of The Fifth Sun. 2010]
9. God Is An Astronaut - Forever Lost [All Is Violent, All Is Bright. 2005]
10. Youth Pictures Of Florence Henderson - He Can't Be Dead, I Got His Autograph Last Week [Youth Pictures Of Florence Henderson. 2010]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1995: Part 2):
11. Ulan Bator - Cheetach Carnage [Ulan Bator. 1995]
12. Ulan Bator - Cerf-Volant [Ulan Bator. 1995]
13. Manta Ray - I Send To You My Blues [Manta Ray. 1995]
14. Manta Ray - Four Tears In Her Face [Manta Ray. 1995]

Tytułem Gwoździa Programu postanowiłem tym razem uhonorować kompozycję od innego projektu Stevena Wilsona - No-Man. Nieprzypadkowo wybrałem kawałek z płyty Together We're Stranger. jej tytuł coraz bardziej zaczyna mi pasować do otaczającej mnie rzeczywistości jak i jest to również mój ulubiony krążek w dyskografii Anglików.
W Norweskim kąciku muzycznym po raz kolejny sięgnąłem po Post-Rock. Youth Pictures Of Florence Henderson to założony w 2003 w Bodo muzyczny projekt studentów dziennikarstwa z ichniejszego uniwersytetu. Kompozycja, którą przedstawiłem w audycji urzekła mnie swoim pięknem, delikatnością i rzadko spotykaną sztuką umiejętnego połączenia wokali z muzyką, tak by wokal nie ginął wśród instrumentów i nie stawał się jednym z nich, a jednocześnie nie grał pierwszych skrzypiec i na równej płaszczyźnie z instrumentami budował emocjonalną piramidę. Równowaga i harmonia jest zachowana na optymalnym poziomie. Serdecznie polecam :).
Kącik historyczny stał się tym razem okazją do zaprezentowania twórczości dwóch europejskich zespołów, które w 1995 wydały swe debiutanckie albumy. Są to zespoły w dużej mierze zapomniane i niedocenione, więc i mogą się przez to egzotyczne. Fakt faktem ich muzyka nie należy do łatwych. Ulan Bator to projekt, którego korzenie sięgają Paryża i lat 80-tych, kiedy to Olivier Manchion i Amaury Cambuzat zaczęli grać razem. W 1993 powstał zespół, krótko potem zaadoptowali na studio nagraniowe porzuconą kopalnię kredy, w 1995 ukazała się płyta, która jest czystym eksperymentalnym rockiem.
Projekt Manta Ray powstał w 1992 roku w kraju raczej nie kojarzonym z chłodnym, Post-Rockowym brzmieniem - w Hiszpanii. Album wydany w 1995 roku stał się początkiem drogi na tron najważniejszego zespołu Post-Rockowego kraju pomarańczy i corridy. Hiszpanie podobnie jak Francuzi wykorzystują na debiutanckim krążku wokal, aczkolwiek w o wiele większym i śmiałym stopniu. W ich kawałkach można odnaleźć nawet elementy bluesa i folku. Jak przystało na zespół z gorącego kraju utwory są żwawe i żywe. Łatwiej do nich podejść niż do kompozycji Ulan Bator.

One direction with no turning back...

2011-04-19T17:16:00.003+02:00

Szykuje się kolejna gęsta audycja. Po obfitym koncertowym tygodniu w dzisiejszym Post Scriptum szereg relacji.
Na pierwszy rzut - czwartkowy koncert Blackfield.
Na drugi rzut - poniedziałkowy koncert God Is An Astronaut.
Oj działo się działo.
Szczegóły po 21 w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie ;).

She wants to stay and talk all day...

2011-04-19T13:05:00.005+02:00

Wrażeń po koncercie Archive było tak wiele, że aż pobiłem osobiste rekordy w długości wejść. Niemniej jednak i tak jest trudno w tak krótkim czasie streścić aż tyle emocji, które się nagromadziły w ten poniedziałkowy wieczór. Niestety musiałem przez to zrezygnować z jednego kawałka, a pod koniec był istny wyścig z czasem bym nie musiał rezygnować z kolejnego.
Słowem - bardzo rozgadana audycja ;).

Playlista 12.04.2011 (Post-Archive)

1. Clark - Talis [Totems Flare. 2009]
2. Archive - You Make Me Feel [Live At The Zenith. 2007]
3. Archive - The Feeling Of Losing Everything [Controlling Crowds - Part IV. 2009]
4. Archive - Controlling Crowds [Controlling Crowds. 2009]
5. RPWL - Stranger [The RPWL Experience. 2008]
6. Blackfield - Blackfield [Blackfield. 2004]
7. IAMX - Volatile Times [Volatile Times. 2011]
8. God Is An Astronaut - Shadows [God Is An Astronaut. 2008]
9. Neil On Impression - La Città Del Possibile [L'Oceano Delle Onde Che Restano Onde Per Sempre. 2008]
10. Jaga Jazzist - Bananfluer Overalt [One-Armed Bandit. 2010]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1995: Part 1):
11. Seefeel - When Face Was Face [Succour. 1995]
12. Seefeel - Vex [Succour. 1995]
13. Bowery Electric - Out Of Phase [Bowery Electric. 1995]
14. Bowery Electric - Long Way Down [Bowery Electric. 1995]

Audycję otworzył jednak utwór, który przez kilka dni poprzedzających audycję krążył w mojej głowie i głośnikach bez przerwy. Mowa o "Talis" z rewelacyjnego krążka Totems Flare. To bez wątpienia najbardziej melancholijny kawałek na albumie. Nijako powiązany lirycznie z "Growls Garden" i reinterpretujący treści tam zawarte z wesołego do lekko dołującego tonu. Oczywiście nie może się przy tym obyć bez potężnych beat blastów, podciągania sampli czyli zabiegów dla Clarka charakterystycznych. Jednak to dopiero wokal wprowadzony tak szeroko na tej płycie wpływa najmocniej na nacechowanie emocjonalne tego utworu. Smutek wylewa się jak smoła z ust pana Chrisa Clarka.
Chwilę potem przyszła pora na główne danie audycji - relację z koncertu Archive w Sali Kongresowej. Wiele słów mi przychodzi do głowy by opisać ten deszczowy wieczór, ale wszystkie można spiąć w wyrażenie, którego wspólnym mianownikiem będą słowa magia, bajeczna atmosfera, piękne światła i poruszający dźwięk. Ciężko to opisać słowami. To należało po prostu zobaczyć na żywo. Koncert zaliczam do jednego z najlepszych, na których miałem okazję być. w swoim życiu.
Zapowiedzi koncertowe tyczyły się 3 wydarzeń, które miały mieć miejsce w Warszawie w ciągu najbliższych 7 dni. Pojawiła się jeszcze jedna przypominajka o koncercie Blackfield - 14 kwietnia, klub Progresja w Warszawie - ceny biletów w tym momencie 110 złotych. Na prawdę warto się wybrać, mimo że nowa płyta rozczarowuje. Mozę też dlatego zapowiedź ubarwiłem kawałkiem z debiutanckiej płyty Blackfield.
W sobotę 16 kwietnia w warszawskiej Stodole wystąpi natomiast wyraźnie lubiący nasz kraj Chris Corner - występujący w projekcie IAMX. Jego koncerty charakteryzuje to, że są wypełnione zabawą i zaskakują scenicznym image Chrisa więc jeśli ktoś chce się pobawić i zarazem popodziwiać Chrisa w niekonwencjonalnych strojach i makijażu to ten koncert jest pozycją obowiązkową. A co do kawałka, to tytułowy "Volatile Times" najbardziej do mnie przemówił z niestety również rozczarowującej nowej płyty IAMX.
Trzeci koncert, który zapowiedziałem to już 18 kwietnia i znowu warszawska Progresja. God Is An Astronaut supportowane przez warszawski skład Sands Of Sedna. Intensywny występ murowany. Bilety w cenie 40/50.
Norweski kącik muzyczny padł tym rzem znanego w świecie ze swojego eksperymentalnego brzmienia projektu Jaga Jazzist. Zespół obracając się wokół jazzu kombinuje mocno z różnymi innymi gatunkami wykorzystując przy tym instrumenty symfoniczne bok tych typowych w jazzie używanych. Popularność zdobyli głównie za sprawą płyty A Livingroom Hush , która w 2002 roku została uznany przez BBC za Najlepszy jazzowy album roku.
W kąciku historycznym rozpoczęliśmy podróż po roku 1995. Na początek 2 zespoły z 2 różnych krańców Post-Rocka. Seefeel to angielski projekt, który mocno romansuje z elektroniką. Ich płyta Succour to miks rockowych eksperymentów i elektronicznych sampli i loopów. Co ciekawe płyta ukazała się w wytwórni Warp Records - znanej brytyjskiej marki zajmującej się szeroko pojętą muzyka elektroniczną. Po przejściu do tej właśnie wytwórni brzmienie Seefeel stało się bardziej mroczne i abstrakcyjne przez co ich muzyka momentami nie jest łatwa w odbiorze. Mimo tego stali się jednym z ważniejszych zespołów z krańców rocka na brytyjskiej scenie muzycznej początku lat 90-tych.
Drugim zespołem, który chciałem zaprezentować w Dwóch dekadach historii Post-Rocka to amerykański zespół Bowery Electric i ich debiutancka płyta o tym samym tytule. Ich muzyka niesamowicie mi wpadła w ucho. Ciężar i mrok, niepokój i przestrzeń, która tłamsi, nieco drone'ingowe podejście do komponowania utworów i brzmienie mocno podszyte shoegaze'ingiem było miodem na me uszy podczas pierwszego przesłuchania. Coś jest w tej muzyce, że tak trafia. Pokazuje też, że Post-Rock z shoegaze'm często idzie w parze i nie jest to wynalazek kilku ostatnich lat. Schyłek panowania i świetności shoegaze'u około roku 1996 i formalne powstanie Post-Rocka w 1994 - to daty graniczne. Część nowych zespołów decydowała się mocno skorzystać z doświadczenia starszych kolegów grających shoegaze i wykorzystać niektóre patenty w swojej muzyce. Bowery Electric na debiucie wykorzystuje też damski wokal (też często spotykany u tuzów shoegaze'u) - to wisienka na torcie i świetne uzupełnienie gitarowego, niskiego brzmienia. Przyznam, że to jedno z moich większych kącikowych odkryć.
Cytat na koniec wędruje oczywiście - do Archive. Nie mogło być inaczej. Mocne i przekonywujące:

"Your love is like no other
I want no other lover
Our love will be forever
You make me feel
You make me feel stronger"
by Danny Griffiths, Darius Keeler, Courage Umaigba of Archive.

Cause I'm scared of their controlling crowds, here they come...

2011-04-12T18:08:00.004+02:00

Jeszcze nie mogę dojść do siebie po wczorajszym znakomitym koncercie Archive.
Oczywiście obszerna relacja zagości na falach Radia Aktywnego. Małe Post Scriptum do tego co się działo w Sali Kongresowej już po 21.
Poza tym w audycji sporo koncertowych zapowiedzi - również na ten tydzień, który jest obfity w różne wydarzenia.
Stałe kąciki - bez zmian.
Zapraszam serdecznie ;).

Here comes the blood...

2011-04-12T15:41:00.004+02:00

Niestety nie udało mi się zrealizować w pełni założonego planu. Żeby się zmieścić w czasie dwóch godzin musiałem zrezygnować z ostatniego utworu. Ale z pewnością kiedyś się on pojawi bo tak jak w przyrodzie nic w Post Scriptum nie ginie.

Playlista 05.04.2011 (Audycja w kącikach skąpana)

1. Mogwai - Letters To The Metro [Hardcore Will Never Die, But You Will. 2011]
2. The White Birch - JD, Meet The Andromeda Strain [People Now Human Beings. 1998]
3. The White Birch - Beauty King [Star Is Just A Sun. 2002]
4. The Seven Mile Journey - Simplicity Has A Paradox [Notes For The Synthesis. 2011]
5. The Seven Mile Journey - The Engram Dichotomy [Notes For The Synthesis. 2011]
6. Gazpacho - Desert Flight [Tick Tock. 2009]
7. The White Birch - New Kingdom [Come Up For Air. 2005]
8. The White Birch - Small Hours [Come Up For Air. 2005]
9. Archive - Sane [Live At The Zenith. 2007]
10. Blackfield - Blood [Welcome To My DNA. 2011]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1994: Part 3):
11. Disco Inferno - A Whole Wide World Ahead [D. I. Go Pop. 1994]
12. Disco Inferno - Footprints In Snow [D. I. Go Pop. 1994]
13. Tortoise - Spiderwebbed [Tortoise. 1994]

Audycję rozpocząłem kawałkiem, który już chodzi za mną od dłuższej chwili czyli od najbardziej melancholijnego w moim uznaniu utworu z ostatniej płyty Szkotów z Mogwai. Nie zauważyłem go podczas pierwszego przesłuchania. Wpadł mi w uchu dopiero po kolejnym. Urzekła mnie ta prosta, ale bardzo emocjonalna melodia. To smutny kawałek. Ale jeden z najpiękniejszej na Hardcore Will Never Die, But You Will.
Tak jak pisałem w zapowiedzi audycji kącików audycyjnych - jak to zwykle bywa na początku miesiąca - prawdziwy wysyp.
Zacznę może od Odkrycia miesiąca, które jest najbardziej znamienne dla pierwszej audycji w miesiącu. The White Birch to projekt założony w 1995 roku w Oslo przez trójkę muzyków. Przez 10 lat istnienia zespołu ich muzyka dość wyraźnie ewoluowała w stronę delikatnego i mocno nacechowanego emocjami brzmienia, które przyprawiło im łatkę "norweskiego Sigur Rós". Jednak Norwedzy grają o wiele oszczędniej od swoich islandzkich znajomych. Wokalista Ola Fløttum śpiewa, a właściwie melorecytuje też głównie w języku Wysp Brytyjskich, a nie swoim narodowym jak jest w przypadku Sigur Rós. Ważną cechą muzyki Norwegów jest też wykorzystanie klawiszy (bardzo szerokie) i spokojne, czasami bardzo proste melodie. Do audycji wybrałem akurat kawałki nietypowe - np w Beauty King wyróżnia się wyraźny, motoryczny, perkusyjny rytm, którego zwykle kawałki The White Birch są pozbawione. Niemniej jednak szczerze polecam muzykę "Białej brzozy" - 4 długograje i 1 EPka to dość sporo materiału. Mnie najbardziej się podobają 2 ostatnie albumy.
W Norweskim kąciku muzycznym - jeden z najbardziej znanych norweskich zespołów - Gazpacho. Piękne artystyczno-rockowe pejzaże i dawkowane z dużą precyzją emocje. I kolejny raz w tej audycji - utwór nietypowy - niezwykle mi przypominający wokalnie i instrumentalnie wytwory myśli Matta Bellamy'ego i jego Muse. Jednakże w 2 części utworu ten charakterystyczny dźwięk ustępuje miejsca bardziej klimatycznej wstawce. Płyta Tick Tock to jedna z jaśniejszych pozycji w dyskografii Norwegów - koncepcyjny album osadzony w realiach 1935 roku i wypadku lotniczego, w którym na pustyni rozbił się znany pisarz i lotnik - Antoine de Saint-Exupery. Swe przeżycia związane z wyprawą do Sajgonu i tym wypadkiem opisał w książce, która stała się bazą dla płyty Gazpacho.
W trzecim kaciku tej audycji - tradycyjnym historycznym, ostatnia część rozważań na temat roku 1994. Disco Inferno wydało w tym roku bodaj swój najsłynniejszy album. Album przesycony elektroniką, dziwnymi odgłosami tła (których jest pełno), przez co płyta zyskuje niezwykle bliskiego, realnego dźwięku. Wyciąga nas na miasto w świat odgłosów, które słyszymy co dzień. To one budują tło do tego co wyprawia zespół na pierwszym planie. Udało się tez zmieścić fragment płyty Tortoise - debiutu zespołu o tej samej nazwie, który nie raz się jeszcze pojawi w audycji w kąciku "Dwie Dekady Historii Post-Rocka". Kawałek 'Spiderwebbed" otula nas spokojnym, nieco chłodnym, hipnotyczny, brzmieniem, które może wprowadzić w trans, a nawet sen. Oparty na repetycjach i prostym rytmie kawałek to przykład tego, w którą stronę podążą niektóre zespoły wiele lat później.
Gwoździem Programu uczyniłem tym razem The Seven Mile Journey z kawałkiem "Simplicity Has A Paradox" - tak przy okazji krótkiej recenzji nowej płyty Duńczyków. Całkiem niezła jest ta płyta - szczególnie od kawałka nr 3 - którym jest właśnie wspomniany Gwóźdź Programu. TSMJ stylu nie zmieniło. Nadal komponuje długie, epickie utwory oparte o perkusyjny rytm i pracę dwóch gitar. To muzyczne kolaże, historie o nietypowych tytułach i pierwszy album, w którym złamali zasadę 2-kolorowych okładek. Może chcieli tym pokazać, że patent się wyczerpał.
Na dokładkę - 2 zapowiedzi koncertowe. 11 kwietnia w Sali Kongresowej wystąpi Archive z kameralna orkiestrą l'Autunno. Zdecydowanie warto się wybrać choć bilety są praktycznie na wykończeniu. 3 dni później do warszawskiej Progresji zawita Steven Wilson i Aviv Geffen by jako Blackfield promować swoja najnowszą płytę - Welcome To My DNA.
Było tego naprawdę sporo - musicie przyznać.
A cytat na koniec - tym razem z "Pustynnego Lotu":
"Our hearts pound like devil drums
I don’t know how they don’t explode."
by Gazpacho.

Step by step, you're gonna make yourself feel better...

2011-04-05T18:18:00.003+02:00

Zapowiada się naprawdę gęsta audycja. Początek miesiąca, który obfituje w wydarzenia sprawia, że w dzisiejszej audycji zagości parę koncertowych zapowiedzi na najbliższy czas.
Z racji początku kwietnia - obowiązkowe "Odkrycie Miesiąca" - dziś norweskie.
Kącik historyczny nadal pogrążony w rozważaniach 1994 roku, a prowadzący, czyli ja - zatroskany o to by na wszystko czasu starczyło.
Start o 21 jak zawsze w Radiu Aktywnym!
Zapraszam serdecznie ;).

Falling from the heavens like crystal feather...

2011-04-05T11:13:00.009+02:00

Powróciłem do Post Scriptum przynosząc ze sobą do studia dużą porcję Post-Rocka. Z racji koncertu pojawiła się tez obowiązkowa relacja z koncertu Immanu El.

Playlista 29.03.2011 (Post in Post Scriptum is back)

1. September Malevolence - Destenies 'Ol Destinies [Surviving Destinies EP. 2004]
2. Immanu El - Hogamon One [Moen. 2009]
3. Immanu El - Hogamon Two [Moen. 2009]
4. Immanu El - Astral Days [They'll Come They Come. 2007]
5. Immanu El - Kosmonaut [They'll Come They Come. 2007)]
6. Nine Inch Nails - Beside You In Time [With Teeth. 2005]
7. The Evpatoria Report - Cosmic Call [Golevka. 2005]
8. Dorena - I Huset Jag Växte Upp [Holofon. 2009]
9. Flunk - Spring To Kingdom Come [Morning Star. 2004]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1994: Part 2):
10. Bark Psychosis - Big Shot [Hex. 1994]
11. Laika - Sugar Daddy [Silver Apples Of The Moon. 1994]
12. Dirty Three - Better Go Home Now [Dirty Three. 1994]
13. Dirty Three - Dirty Equation [Dirty Three. 1994]

14. Ostinato - Annotation [Left Too Far Behind. 2004]

To ja zacznę może nietypowo - od Gwoździa Programu. Wybrałem tym razem epickie brzmienie szwajcarskiej kapeli The Evpatoria Report. Kosmiczna kompozycja dobrze pasuje do atmosfery post-koncertowego wspominania poprzedniego tygodnia i wizyty w Hydrozagadce. Sam występ - jak można by było się spodziewać rozpoczął się z 45 minutowym poślizgiem. Ale to akurat nie jest najważniejsze. Był to mój 3 koncert Immanu Ela i muszę stwierdzić, że był najlepszy. Idąc do Hydrozagadki trochę się bałem, bo rzadko mi się zdarza być 3 raz na koncercie tego samego zespołu. Bałem się spowszednienia. Bałem się też z innych powodów, bo Immanu El od pewnego czasu kojarzy mi się z pewną osobliwą traumą (trochę fatum się na bazie tego zbudowało). Więc był to nijako koncert na przełamanie. Odnoszę wrażenie, ze to przełamanie się udało. Dostałem od Szwedów 75 minut muzyki, 2 bisy (jak podkreślił sam zespół zdarza się to bardzo rzadko), 2 nowe kawałki z nadchodzącej płyty (które zwiastują naprawdę dobry album), która ma się ukazać jesienią i ma zawierać 8 zupełnie nowych kompozycji. Na żywo wywarły one na mnie bardzo dobre wrażenie. Co ciekawe jeden z zaprezentowanych utworów nie ma jeszcze tytułu i słów. Zespół ustami Claes Strängberga zaprosił nawet publiczność, żeby po koncercie podejść do stoiska z merchem i podzielić sięswoimi sugestiami i pomysłami. Setlista z koncertu też dla mnie osobiście była bardzo dobra - przekrojowo pokazywała twórczość Immanu Ela - "Under Your Wings I'll Hide" i "Astral Days" (świetne stroboskopy i o wiele bardziej agresywna aranżacja w porównaniu do nagrania studyjnego) z debiutanckiego albumu, "Tunnel" i "Agnes Days" z Moen, do tego dwa nowe kawałki, "Panda" na pierwszy bis i kilka innych utworów - nie mam prawa narzekać. Zespół też pokazał, że lubi do Polski przyjeżdżać i na pewno tu wróci na trasie promującej kolejny album. Publiczność też ciepło przyjęła muzyków. To co mi się zawsze podobało na koncertach Szwedów to atmosfera - intymna, bliska, romantyczna, kameralna. Bez barierek odgradzających muzyków. Bez tłoku i przepychanek - bo każdy ma miejsce by w spokoju kontemplować muzykę. Dźwięki tulą ciepło publiczność. Akcenty są dobrze wyważone. Napięcie poprawnie budowane i aranżacje - z pazurem wykonane. Czy warto się wybierać kolejny raz? Zdecydowanie tak. Najlepiej z drugą połówką - wrażenia zdublowane!
W Norweskim kąciku muzycznym wystąpiła znana na świecie elektroniczna formacja Flunk. Muszę przyznać, że zapomniałem o niej na długi czas i dopiero radiowa koleżanka mi o niej przypomniała jakiś czas temu. Stwierdziłem, że w otoczeniu takich spokojnych zespołów jak Immanu El i Bark Psychosis, Flunk będzie dobrym tematycznym (muzycznie) dopełnieniem audycji. Zespół powstał w Oslo w 2000 i tam rezyduje do dziś. Trip-Hop w ich wykonaniu jest mocno inspirowany osiągnięciami Massive Attack. Często też u Flunk słychać delikatny damski wokal. Generalnie jest to bardzo przyjemna propozycja z kraju Wikingów.
Zgodnie z zapowiedzią sprzed 2 tygodni Dwie dekady historii Post-Rocka rozpoczął utwór z płyty Hex. Po nim pojawiły się utwory zespołów, które również chciałbym wyróżnić na tle 1994 roku. Na początek - brytyjska Laika. Nazwa oczywiście jest inspirowana psem Łajką - pierwszego zwierzęcia w kosmosie. Ta założona przez byłych członków zespołu Moonshake formacja charakteryzowała się dość organicznym brzmieniem jak na zespół wykorzystujący w swojej muzyce tak potężną porcję elektroniki. Koncept pozostał ten sam - bajeczne damskie wokale i głównie elektroniczne kompozycje. Jednak wykorzystanie "żywej" perkusji, bębnów i sampli, które są dopełnieniem do żywego instrumentarium sprawiło, że słuchając Laiki mam wrażenie, że brzmienie tego zespołu jest autentyczne, nieco garażowe, momentami skoczne i żywe (polirytmiczny miks bitów). Muzyka wydaje się bardzo prosta, ale jest mocno teksturalna w istocie.
Drugim zespołem, który zagościł w kąciku było australijskie trio Dirty Three. Czy to trio jest wredne i brudne? Nie wiem. Fakt faktem ich muzyka jest momentami brudna i ciężka. Nie chodzi tu o mocno przesterowane gitary. Pierwsze skrzypce w zespole grają bowiem... skrzypce. Warren Ellis, który na skrzypcach wygrywa naprawdę karkołomne solówki (muzyk z klasycznym, wyższym wykształceniem) do spółki z Mickiem Turnerem (gitara) i Jimem Whitem (perkusja) w 1993 założył w Melbourne projekt, w którym wpływy folku są niemal tak silne jak Post-Rocka. Debiutancki album potwierdza to doskonale. O czym warto wspomnieć Ellis na 1 koncercie grupy przylepił do swoich skrzypiec gitarową przystawkę nadając swojemu instrumentowi, mocne, przesterowane brzmienie. Być może to właśnie to od brzmienia zespół przybrał nazwę Dirty Three - trójka muzyków grająca odbiegają1e od klasycznych, czystych dźwięki. Zespół szybko wrósł z scenę Melbourne i stał się inspiracją dla wielu Post-Rockowych zespołów, które masowo zaczęły powstawać kilka lat później.
Cytat na koniec wędruje do dawno nie słyszanego w audycji Trenta Reznora. Nie mogłem sobie odmówić przyjemności przyniesienia, któregoś z utworów pochodzących z płyty With Teeth, która dostałem w prezencie na urodziny. Wybór padł na przewrotne "Beside You In Time" - kawałek, który bardzo mi się podoba za sprawą samego brzmienia (spokojny początek, dojście do punktu kulminacyjnego stopniowo zwiększając napięcie i elektroniczna kanonada prowadząca do końca), jak i metaforycznego tekstu, w którego wgryzienie się i zrozumienie - nie jest wcale takie łatwe:
"Now that I've decided not to stay
I can feel me start to fade away
Everything is back where it belongs."
by Trent Reznor.

Through my ears and through my eyes...

2011-03-29T18:04:00.002+02:00

Po dwutygodniowej nieobecności wracam przed mikrofon do Post Scriptum :).
W audycji nie może zabraknąć relacji z koncertu zespołu Immanu El, który równo tydzień temu stał się powodem mej absencji na audycji. Postaram się opowiedzieć co się działo w Hydrozagadce.
Do tego wraz ze mną wracają stałe punkty programu i Post-Rockowa muzyka.
Start o 21 jak zawsze w Radiu Aktywnym!
Zapraszam serdecznie ;).
GG do studia: 2923740.

We are, downstairs where no one can see...

2011-03-29T16:46:00.006+02:00

Musze przyznać, że pod moją nieobecność naprawdę świetne utwory pojawiły się w Post Scritpum. Bardzo zacna playlista i serdeczne podziękowania dla Pawła za poprowadzenie tej specjalnej, zastępowej audycji ;).

Playlista 22.03.2011 (Zastępowo by Paweł Kozak)

1. Marilyn Manson - This Is The New Shit [Lest We Forget: The Best Of. 2004]
2. System Of A Down - Peephole [System Of A Down. 1998]
3. System Of A Down - Streamline [Steal This Album. 2002]
4. System Of A Down - Holy Mountains [Hypnotize. 2005]
5. David Draiman - Forsaken [Queen Of The Damned OST. 2002]
6. Deftones - Hole In The Earth [Saturday Night Wrist. 2006]
7. Deftones - Digital Bath [White Pony. 2000]
8. Porcupine Tree - The Sleep Of No Dreaming [Signify. 1996]
9. Porcupine Tree - Sentimental [Fear Of A Blank Planet. 2007]
10. Porcupine Tree - Nine Cats [On The Sunday Of Life. 1991]
11. The Engine Room - A Perfect Lie (Gabriel & Dresden Remix) [Nip /Tuck: Original TV Soundtrack. 2003]
12. Archive - Again (Remix Simon Raymonde) [Again SP. 2002]
13. Archive - Cloud In The Sky [Take My Head. 1999]
14. Archive - Londinium [Londinium. 1997]
15. Archive - Sham [You All Look The Same To Me (Limited Edition) CD2. 2002]
16. Eddie Vedder - Society [Into The Wild OST. 2007]
17. Bang Gang - Follow [Something Wrong. 2003]
18. Bang Gang - Forward And Reverse [Something Wrong. 2003]
19. Lady & Bird - La Ballade Of Lady & Bird [Lady & Bird. 2003]
20. Porcupine Tree - Normal [Nil Recurring EP. 2007]

Zastępowo.

2011-03-22T18:01:00.004+01:00

Przez prawie 2 lata istnienia audycji jeszcze nie zdarzyło się by ktoś inny prowadził Post Scriptum.
Dziś pierwszy raz ktoś poprowadzi Post Scriptum za mnie.
Koncert Immanu El sprawił, że nie mogę dziś przyjść do studia, ale zostawiam was w dobrych rękach.
Przez 2 godziny prowadzącym będzie redaktor Paweł Kozak, prowadzący audycję More Fyah!
Co ciekawego pojawi się w audycji?
Czy pojawią się rzeczy jeszcze nigdy tu nie prezentowane?
Przekonajcie się sami włączając o 21 Radio Aktywne!
Zapraszam serdecznie ;).
GG do studia: 2923740.

It’s a long way there and still everything in its right place...

2011-03-22T11:31:00.009+01:00

Nie powiem, że nie było kłopotów przy tej audycji. Przez roztargnienie zapomniałem zabrać ze sobą muzykę do studia, przez co musiałem w trybie awaryjnym wracać po nią do miejsca swego zamieszkania. Na szczęście obsuwa była niewielka i musiałem zrezygnować tylko z 2-3 utworów. Na domiar złego w prowadzeniu bardzo przeszkadzał mi kaszel, który był znakiem niewyleczonego do końca gigantycznego przeziębienia. Chyba jeszcze nigdy nie prowadziło mi się tak ciężko (fizycznie). Dlatego też nie powiedziałem wszystkiego, co chciałem. Mam nadzieję, że nadrobię nieco tą notką.

Playlista 15.03.2011 (Wielkopostnie vol.2)

1. Explosions In The Sky - Day Five [The Rescue EP, 2005]
2. Up-C Down-C Left-C Right-C ABC + Start - Sadako's Fury [And The Battle Is Won. 2005]
3. Russian Circles - Carpe [Enter. 2006]
4. Long Distance Calling - Apparitions [Avoid The Light. 2009]
5. Hermitage - Glass [The Silent Ballet Compilation Volume V: I Let My Fears Get The Best Of Me. 2007]
6. The White Birch - Donau Movies [Star Is Just A Sun. 2002]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1994: Part 1):
7. Bark Psychosis - The Loom [Hex. 1994]
8. Bark Psychosis - Absent Friend [Hex. 1994]

9. Immanu El - Kina [Killerwhale EP. 2005]
10. Ulan Bator - Sea-Room [Polaire. 1997]

Audycja rozpoczęła się w stylu, który można podciągnąć pod kategorię chwila spokoju i nagłe uderzenie. Po dance'owym (wedle EITS jest to najsmutniejszy kawałek dance ever) utworze na start przyszedł czas na 2 ciężkie, Post-Rockowe kawałki. Pierwszy z nich pochodzi spod rąk zespołu o bardzo osobliwej i nietuzinkowej, długiej nazwie. Głównie za jej sprawą kapela jest często opisywana i nazywana za pomocą skrótowca Up-C Down-C (po prostu niewielu osobom chce się wymawiać tak długą nazwę i nawet w recenzjach ten skrót przewija się dość gęsto). Brytyjczycy z hrabstwa Kent mają na koncie już 5 albumów, a ich wariacja na temat Post-Rocka jest momentami niebanalna i zaskakująca. Na pewno warto się z nimi zapoznać. Zresztą w najbliższym czasie postaram się przynieść ze sobą do studia coś jeszcze.
W Wielkopostnej atmosferze Gwoździem Programu wybrałem utwór zespołu Long Distance Calling. Monumentalny, epicki, konkretny i ciężki momentami Post-Rock to ukoronowanie tej audycji. Kawałek do szpiku kości przesiąknięty ideologią Post-Rockowego grania. Otwiera też bardzo dobrą moim zdaniem płytę Niemców.
W Norweskim kąciku muzycznym wystąpił tym razem projekt The White Birch. Jest to jeden z trzech najbardziej znanych zespołów Post-Rockowych z Kraju Wikingów. Niestety trio rozpadło się w 2005 roku, ale przez okres 10 lat swojej twórczości wydali na świat 5 albumów i EPkę - czyli stosunkowo sporo. Ich brzmienie charakteryzowało połączenie ambientu i Post-Rocka. Do tego nad wszystkim wyczuwam mocnego shoegaze'ingowego ducha. Przestrzenne brzmienie wzbogacone o eteryczne wokale sprawia, że muzyka Norwegów jest niesamowicie wkręcająca i klimatyczna. Szczerze polecam.
W kąciku Dwie dekady historii Post-Rocka wkroczyliśmy w przebogaty rok 1994. Trochę w nim na pewno pobędziemy. W pierwszej części opowiastki o tym roku - absolutny klasyk i kawałek historii - Bark Psychosis i płyta "Hex", w której to recenzji autorstwa Simona Reynoldsa według legendy po raz pierwszy pojawił się termin Post-Rock. Dlaczego legendy? Po latach się okazało, że ten termin krążył gdzieś w powietrzu przez jakiś czas i pojawiał się w różnych kontekstach we wcześniejszym czasie (np w recenzji zespołu The Earthman z Australii w 1992). Zresztą sam Reynolds po latach przyznał, ze użył już tego terminu wcześniej w artykule dla magazynu Melody Maker. Ale dopiero recenzja dla magazynu Mojo napisana przez rzeczonego już dziennikarza, nabrała takiego rozgłosu, że termin na stałe się ukuł jako nazwa dla rodzącego się już od ładnych kilku lat nowego gatunku muzyki rockowej.
Co do samego Hex - iście benedyktyńską pracę wykonali Brytyjczycy przy nagrywaniu tego krążka - szczególnie Graham Sutton, który niczym szalony alchemik poszukując kamienia filozoficznego testował i szukał odpowiedniej mikstury muzycznej by nasycić swe pragnienia i spełnić swoją artystyczną wizję. Kilku członków zespołu nie wytrzymało takiej atmosfery i dominującej roli Suttona, żegnając się z zespołem po nagraniu płyty. Hex to bardzo zgrabne i precyzyjnie wysublimowane dzieło, które łączy w sobie elementy elektroniki (około połowa dźwięków na płycie powstało przy użyciu komputera i chodzi tu zarówno o same sztuczne sample jak i przetworzone komputerowo nagrane wcześniej "żywe" dźwięki - co ciekawe ta praca jest praktycznie nie do wyłapania przez co brzmienie na płycie jest bardzo naturalne i zarazem wzbogacone o potężną dawkę kojącej atmosfery) i Post-Rocka niszcząc przy tym konwenanse znane z muzyki rockowej. To podejście zaowocowało sukcesem albumu, który stał się symbolem Post-Rocka lat 90-tych. Bardzo przyjemnie się słucha takiej muzyki.
Pod koniec audycji udało mi się jeszcze zmieścić króciutką zapowiedź koncertu, który będzie powodem mojej absencji w prowadzeniu następnej audycji. Chodzi o Immanu El, którego koncert odbędzie się 22 lutego w Hydrozagadce.
Cytat na koniec wędruje do bohatera kącika historycznego. Tak się jakoś złożyło, że w tej przesyconej Post-Rockiem audycji znalazło się niewiele słów. Akurat Bark Psychosis często korzysta z wokali, więc dało się znaleźć kilka linijek, które można by było wyróżnić w ten specjalny sposób:
"And its high, high time I found myself on the road
educate myself til it hurts
And it's high, high time I satisfy what it takes
it all just seams so differently."
by Bark Psychosis.

You stand apart with the sinking sunlight...

2011-03-15T17:15:00.002+01:00

Czas powrócić do korzeni. Do Postu w poście w Post Scriptum. Dzisiejsza audycja z racji rozpoczętego w ostatnią środę Wielkiego Postu, będzie przesycona Post-Rockową i przypuszczam nie tylko muzyką.
Co ciekawego tym razem wymyślę?
Najlepiej sprawdzić samemu włączając o 21 Radio Aktywne.
Zapraszam serdecznie ;).

Just take a little look from outside when you can...

2011-03-15T15:07:00.006+01:00

lWiele kobiet zagościło w tym wydaniu Post Scriptum. Związane one są z różnymi gatunkami muzycznymi - również takimi, które wcześniej się w audycji praktycznie nie pojawiały (chociażby grunge). Według mnie ta różnorodność stała się mocą tej audycji i nie pozwala jej zaszufladkować. I nie da się ukryć, że tym razem Post-Rocka było bardzo niewiele.

Tracklista 08.03.2011 (Kobieco vol.2)

1. Paatos - Is That All? [Silence Of Another Kind. 2006]
2. Caroline - Lulabye [Verdugo Hills. 2011]
3. Caroline - Sleep [Verdugo Hills. 2011]
4. Laura - Speakeasy Or Nothing [Photographs... EP. 2002]
5. Blue Foundation - Sweep [Sweep Of Days. 2004]
6. Portishead - Glory Box [Roseland NYC Live. 1998]
7. Malory - Want You [The Third Face. 2005]
8. Serena Maneesh - Sapphire Eyes [Serena Maneesh. 2005]
9. Björk - Venus As A Boy [Debut. 1993]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1993):
10. Gastr Del Sol - A Watery Kentucky [The Serpentine Similar. 1993]
11. Gastr Del Sol - Ursus Arctos Wonderfilis [The Serpentine Similar. 1993]

12. Hole - Doll Parts [Live Through This. 1994]
13. Melissa Auf Der Maur - Followed The Waves [Auf Der Maur. 2004]
14. Sylvan - Midnight Sun [Force Of Gravity. 2009]

Na początku pierwszej godziny postanowiłem przybliżyć płytę Verdugo Hills autorstwa Caroline Lufkin występującej pod pseudonimem scenicznym Caroline. Ta Absolwentka Berklee School Of Music z Bostonu kazała nam aż 5 lat czekać na swój 2 solowy krążek. Jest on zbliżony stylistycznie do debiutanckiego Murmurs. Niecałe 40 minut wypełnione anielskim wokalem Caroline i lekkimi elektronicznymi bitami i dźwiękami, które przypominają trochę glitch. Wszystko jest bardzo oszczędnie i precyzyjnie dozowane. To nijako tło dla wokali, które na tej płycie są najważniejsze. Płyta jest bardzo spokojna, więc moim zdaniem nadaję się do stworzenia uroczej i romantycznej atmosfery.
Na Gwóźdź Programu tego Post Scriptum wybrałem fenomenalny utwór 'Sweep" autorstwa duńskiego zespołu Blue Foundation. Męski wokal MC Jabbera , który buduje napięcie przez pewną cześć utworu ustepuje potem miejsca pięknemu śpiewowi Kirstine Stubbe Teglbjærg. Warto też wspomnieć o samej warstwie instrumentalnej, w której szeroko wykorzystano instrumenty smyczkowe. Ciekawie to współbrzmi z elektronicznymi bitami i samplami.
W Norweskim kąciku muzycznym wyszukałem zespół, który obraca się w kręgu muzyki shoegaze i zdarza mu się obsadzać na wokalach kobiety (kilka współpracowało przy nagrywaniu debiutanckiej płyty zespołu). Kawałek "Sapphire Eyes" to porcja głośnych, charakterystycznych dla shoegaze'u gitar, które nieco tłamszą wokal. Aczkolwiek jeśli dobrze się wsłuchamy to z pewnością go usłyszymy. Sukces debiutanckiego albumu przysporzył też kapeli popularności w rodzinnym kraju.
Dwie dekady historii Post-Rocka stały się krótka wycieczką do roku 1993. Był to rok, w którym nie działo się nic specjalnego. Udało mi się jednak wyłuskać debiutancki krążek zespołu Gastr Del Sol. Brzmi on bardzo surowo, garażowo, chłodno. Dźwięk jest wysublimowany, rytm niespieszny, wokal niepokojący, a atmosfera mroczna. Ciężko się słucha takiej muzyki. Gastr Del Sol było jednym z pierwszych przedstawicieli sceny Post-Rockowej z Chicago. Wiele zespołów - zwłaszcza z tego miasta potem ich umieszczało w swoich inspiracjach.
Końcówka audycji zaskoczyła nie jednego słuchacza Post Scriptum. Kombinacja dwóch utworów - Hole i Melissy Auf Der Maur to chyba wydarzenie bez precedensu. Padło nawet stwierdzenie, że coraz mniej Post-Rocka w Post Scriptum się pojawia i nawet grunge zaczął się na liście pojawiać. Wcześniej też, przed kącikiem historycznym pojawiła się też Björk z utworem, który został rozsławiony za sprawą ścieżki dźwiękowej do kultowego filmu "Leon Zawodowiec". Suma summarum - sporo ciekawostek.
Na playliście muszę tez wyróżnić "Want You" - rewelacyjny utwór od niemieckich shoegaze'rów z Malory.
Cytat na koniec tym razem pochodzi też z utworu, który zakończył audycje, więc ładnie się to wszystko zgrało. Utwór ten jest moim zdaniem najbardziej poetycki ze wszystkich zaprezentowanych w audycji. Strofa całkiem długa, ale i ładna:
"An ice crystal ocean
As far as the eye can see
And when I listen closely
The silence speaks
To me
And while I listen closely,
A peaceful majesty."
by Sylvan.

My fingertips opening, accepting my time...

2011-03-08T18:55:00.002+01:00

Z racji przypadającego dziś Dnia Kobiet, dzisiejsze wydanie Post Scriptum będzie na przekór... bardzo kobiece ;P.
Sięgniemy po muzykę z kobiecym wokalem, zastanowimy się czy Panie lubią słuchać Pań i który instrument jest najbardziej kobiecy.
Start o 21 tylko w Radiu Aktywnym ;).
Zapraszam serdecznie!
GG do studia: 2923740.

The world is full of indisputables...

2011-03-08T16:37:00.004+01:00

Spokojnie i leniwie rozpoczął się ten miesiąc. Oprócz 2 mocniejszych akcentów w audycji zagościły niemalże same delikatne i wolne dźwięki. Złagodniało ostatnio to Post Scriptum...

Playlista 01.03.2011 (Na spokojny początek miesiąca.)

1. Dream Theater - Peruvian Skies [Falling Into Infinity. 1997]
2. The Echelon Effect - In The Continuum Of Time [Mosaic. 2010]
3. The Echelon Effect - Hidden By The Curvature Of Earth [Fracture And Fragments. 2010]
4. The Echelon Effect - Your First Light My Eventide [Your First Light My Eventide. 2011]
5. Trent Reznor & Atticus Ross - In Motion [The Social Network OST. 2010]
6. Pelican - Embedding The Moss [Ephemeral EP. 2009]
7. Rosetta - TMA-1 [Project Mercury Split EP. 2007]
8. Madrugada - Highway Of Light [Madrugada. 2008]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1991-1992: Part 2):
9. Stereolab - Enivrez-Vous [Peng!. 1992]
10. Sterolab - Stomach Worm [Peng!. 1992]
11. Pram - Dead Piano [Gash. 1992]
12. Pram - Flesh [Gash. 1992]

13. Collapse Under The Empire - Buried In Pieces [Systembreakdown. 2009]
14. The Mercury Program - Tequesta [A Data Learn The Language. 2002]

Audycja rozpoczęła się od utworu amerykańskiej kapeli progresywno metalowej - Dream Theater. Chciałem też tym utworem dobrze przejść pomiędzy audycjami, a tak się złożyło, że 1 marca swój radiowy debiut miała audycja "za PROGiem", która od tej pory będzie poprzedzać świat Post Scriptum. Samo "Peruvian Skies" to bardzo spokojna (jak na Nowojorczyków) kompozycja z ich najlżejszego albumu w karierze. To miał być też dobry zwiastun tego, że ta odsłona Post Scriptum będzie utrzymana w spokojnym klimacie.
Chwilę potem przyszła pora na "Odkrycie miesiąca". Na fali zainteresowania i fazy na Ambient Post-Rock w lutym największe wrażenie wywarł na mnie projekt The Echelon Effect. Pod linkiem znajduje się strona na której można znaleźć całą dyskografię Davida Waltersa, czyli Pana kryjącego się pod tą sceniczną nazwą. Lwią część jego muzyki można też pobrać na zasadzie "płać ile uważasz". Szczególnie polecam fanom God Is An Astronaut, Lights Out Asia i The American Dollar. Przy tych dźwiękach można się zamyślić i rozmarzyć, a elektroniczny posmak i wykorzystanie ogólnie rzecz biorąc nietypowych instrumentów (przez zaproszonych muzyków) jest dodatkowym atutem tej muzyki.
Żeby jednak nie utonąć w klimacie zbudowanym przez pierwszą godzinę postanowiłem trochę przyspieszyć tempa i wyrwać słuchaczy ze stanu rozmarzenia. Utwór Pelicana był prologiem do Gwoździa Programu, który padł łupem Filadelfijskiej Rosetty. Instrumentalny, monumentalny i atmosferyczny metalowy kawałek "TMA-1" to jeden z przykładów geniuszu tej kapeli. Obok ich znaku markowego, którym są utwory z Michaelem Armine'm na wokalach, w 2007 nagrali utwór bez udziału jego głosu, ale z zachowaniem rewelacyjnego klimatu, iście przestrzennego jak kosmos klimatu.
W Norweskim kąciku muzycznym sięgnąłem tym razem po nieistniejący już zespół Madrugada. Ta jedna z bardziej znanych i kojarzonych na świecie kapel została tragicznie przez los potraktowana. W 2007 zmarł w wieku 31 lat Robert Solli Burås - gitarzysta i autor dużej części tekstów zespołu. Po wydaniu płyty Madrugada i trasie koncertowej zespół się rozwiązał po 13 latach działalności.
Kącik historyczny to spotkanie z muzyką 1992 roku, a tak dokładniej ze sceną brytyjską. W kąciku wystąpiły 2 płyty, które nie dość, że są kompletnie odmienne brzmieniowo, są też zarazem dobrym odzwierciedleniem pozycji tych zespołów z perspektywy 20 lat. Stereolab jest renomowaną marką (uznawany za jeden z najbardziej wpływowych kapel sceny alternatywnej lat 90-tych), do której wielu muzyków się odnosi (vide nowa płyta Mogwai, która jest lekko inspirowana ich brzmieniem) i Pram - zespół dzisiaj już zapomniany.
Cytat na koniec tym razem w ręce utworu otwierającego. Wielu utworów z wokalami w audycji nie było, więc i wybór był niewielki. Stanęło ostatecznie na tym fragmencie "Peruvian Skies". Coś nostalgicznego w nim odnajduję:
"Hey, I hope you know
I'm taking all of this with me when I go."
by John Petrucci.

We chase the highway on and on...

2011-03-01T18:36:00.002+01:00

W dzisiejszej audycji pakiet na początek miesiąca zatem:
- "Odkrycie miesiąca" skąpana w blasku Ambient Post-Rocka (znowu?)
- Oczywiście pojawi się również coś z Norwegii - tym razem już konwencjonalnie i bez mroku.
- 1992 rok w historycznym kąciku.
A na coś jeszcze czas się znajdzie :)
Start o 21 w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie ;).
GG do studia - 2923740.

Our days are multiplied...

2011-03-01T01:19:00.006+01:00

Kolejny raz w Post Scriptum dała o sobie znać elektronika. Tym razem sporo utworów nawiązywało do stylistyki Post-Rocka i muzyki elektronicznej. Zresztą ostatnio bardzo często słucham właśnie takiej muzyki, więc to na audycji musiało się odbić.

Playlista 22.02.2011 (Crush Post-Rock with electronics)

1. Mew - Apocalypso [And The Glass Handed Kites. 2005]
2. Mogwai - How To Be A Werewolf [Hardcore Will Never Die, But You Will. 2011]
3. Mogwai - Mexican Grand Prix [Hardcore Will Never Die, But You Will. 2011]
4. 65daysofstatic - Pacify [Weak4. 2010]
5. Clark - Suns Of Temper [Totems Flare. 2009]
6. Clark - Absence [Totems Flare. 2009]
7. The American Dollar - Starscapes [A Memory Stream. 2008]
8. Oceansize - Home & Minor [Home & Minor EP. 2009]
9. Ulver - Dressed In Black [Blood Inside. 2005]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1991-1992: Part 1):
10. Slint - For Dinner... [Spiderland. 1991]
11. Moonshake - City Poison [Eva Luna. 1992]
12. Moonshake - Musgshot Heroine [Eva Luna. 1992]
13. Moonshake - Drop In The Ocean [Eva Luna. 1992]

14. Unlearn - Emerald City [Places. 2009]

Audycja rozpoczęła się z wigorem od kawałka zespołu Mew. Ostatnio bardzo lubię zaczynać audycję szybkimi kawałkami, chyba na rozgrzanie przed dalszą muzyczną podróżą z Post Scriptum.
Chwilę potem pojawiła się krótka recenzja najnowszej płyty Szkotów z dobrze znanego Mogwaia. Trochę zawiodłem się na tej płycie. Jest całkiem dobra. Ale całkiem to dla Mogwaia ciut za mało. Ma kilka dobrych momentów. Ale spośród 11 kawałków tak naprawdę 4 do mnie trafiają (2 zostały zaprezentowane). Zespół postanowił nagrać płytę w dużej mierze elektroniczną. Brakuje trochę przytłaczających riffów i tej lekko shoegaze'ingowej gitarowej maniery. Okazuje się, że klimat "The Sun Smells To Loud" z poprzedniej płyty wyewoluował dość mocno i zdominował najnowsze wydawnictwo Szkotów. Na pewno tej płyty nie skreślam. Jest całkiem niezła. Genialny Jednak miejsca wśród 3 najlepszych longplayów Mogwaia z pewnością nie zajmie. Warto zwrócić uwagę na kawałek "Mexican Grand Prix" - to błysk geniuszu. Fantastyczna i prosta rytmika, coraz bardziej rozbudowująca się forma i motoryka, od której nóżka sama zaczyna wytupywać rytm. Urzekający utwór.
Nie mogłem sobie odmówić przyjemności zaprezentowania 2 ostatnich utworów z płyty Totems Flare. Chris Clark wyczynia tam prawdziwe cuda. Te utwory są tak skrajne, że można by pomyśleć, że mają 2 różnych autorów. A jednak w głowie Chrisa Clarka zrodził się pomysł by pójsc jeszcze dalej. "Absence" to nijako dopełnienie rewelacyjnego "Suns Of Temper" w którym tłuste i mocne basowe blast beaty powodują drżenie biurka i zachwianie strzałki na sejsmografach w najbliższej okolicy, a w 2 części utworu do tego krajobrazu zniszczenia dołącza wokal Pana Clarka i wolna, budująca klimat melodia w tle, która świetnie współgra z wszelkimi perkusyjnymi i nie tylko wynalazkami. IDM w czystej formie.
Z racji tego, że tematem przewodnim audycji była elektronika mieszana z Post-Rockiem to Gwoździem Programu wybrałem kawałek zespołu The American Dollar, który jest zarazem najdłuższą kompozycją w ich karierze. Rozbudowany i dobrze skomponowany w 12 minutach kompresuje styl muzyczny duetu z Queens.
W kąciku Dwie dekady historii Post-Rocka zamknęliśmy rok 1991 - obiecane dopełnienie historii płyty Spiderland zespołu Slint. Tym samym przeszliśmy do roku 1992 i w pierwszej części spotkania z muzyką pochodzącą tego roku można było się zapoznać z płytą Eva Luna w wykonaniu brytyjskiego zespołu Moonshake. Założona rok wcześniej kapela to kolejny przedstawiciel brytyjskiej sceny, która w początku lat 90-tych była motorem napędowym rozwoju gatunku. Zespół za swój debiutancki album zebrał przychylne recenzje. Połączenie wokali (charakterystycznych, z chrypką) i dynamicznych, rytmicznych sampli oprócz Post-Rocka przywołuje skojarzenia chociażby z Krautockiem.
Zaś w Norweskim kąciku muzycznym - coś mrocznego, niepokojący Ulver ze swoim industrialno-elektroniczno-eksperymentalnym brzmieniem charakterystycznym dla płyty Blood Inside. Bardzo błądził po stylach ten zespół. Skład również często się zmieniał. Dlatego też zarówno fani black metalu (pierwsze płyty) jak i elektroniki (ostatnie wydawnictwa) znajdą w ich muzyce coś dla siebie.
Tym razem bez cytatu na koniec bo w audycji znalazło się dużo instrumentalnych utworów i nie znalazłem niczego wartego wyróżnienia w utworach tekst posiadających ;P

Without ever knowing, love was showing...

2011-02-22T18:20:00.003+01:00

W dzisiejszej audycji obok stałych punktów programu (czyli kącików: historycznego i norweskiego - w skrócie) wezmę na warsztat najnowszą płytę zespołu Mogwai i postaram się pokrótce ją zrecenzować.
Do tego kolejna garść dźwięków z pogranicza elektroniki i Post-Rocka. Ostatnio to bardzo modny trend w Post Scriptum.
Start o 21 jak zawsze w Radiu Aktywnym.
Kontakt do studia: GG 2923740.
Zapraszam serdecznie ;).

Remember me as you fall to sleep...

2011-02-21T20:51:00.008+01:00

Post-Walentynkowe wydanie Post Scriptum stało się okazją do przedstawienia kilkunastu utworów mniej lub bardziej zahaczających o temat miłości. A jest to dziedzina nieprzemijalna, więc przez to - wiecznie żywa. Dla wielu tez miłość, jest prawdziwym sensem ludzkiej egzystencji.

Playlista 15.02.2011 (Lovely tunes)

1. Marilyn Manson - The Love Song [Holy Wood (In The Shadow Of The Valley Of Death). 2000]
2. Tiamat - Vote For Love [Commandments. 2007]
3. The Appleseed Cast - Hello Dearest Love [Two Conversations. 2003]
4. Pure Reason Revolution - AVO [Amor Vincit Omnia. 2009]
5. RPWL - Waiting For The Smile [Trying To Kiss The Sun. 2002]
6. Coldplay - Yellow [Parachutes. 2000]
7. Pivot - Make Me Love You [Make Me Love You. 2005]
8. Caroline - Where's My Love [Murmurs. 2006]
9. Mono - Are You There? [You Are There. 2006]
10. Elements Of Something Really Beautiful - Realizing The Reality Of Love (Lost In A Tunnel) [Hey Angel. 2006]
11. The Samuel Jackson Five - How to Evade Your Obsessive Shadow [Goodbye Melody Mountain. 2008]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1990-1991: Part 2):
12. Talk Talk - Ascension Day [Laughing Stock. 1991]
13. Talk Talk - Myrrhman [Laughing Stock. 1991]
14. Slint - Washer [Spiderland. 1991]

15. Sixpence None The Richer - Kiss Me [Sixpence None The Richer. 1997]

Na przekór miłości audycja rozpoczęła się od piosenki z miłością w tytule, ale nie opowiadającej o niej. Marilyn Manson woli jednak śpiewać o broni, Bogu i rządzie niźli o słodkim i romantycznym uczuciu. Obok Manson na początku pojawił się tez dawno w Post Scriptum nie słyszany Tiamat. Żywy i skoczny kawałek był drugą propozycją na rozgrzanie w ten mroźny wieczór.
Gwoździem Programu był monumentalny i epicki kawałek zespołu Mono. To pytanie w tytule to również pytanie, które możemy sobie zadać wszyscy sami sobie. Czy tam jesteś? Uniwersalizm spowodował, że można to podpiąć również i pod temat tej audycji. Emocje płynące z tego utworu, budowanie napięcia i niepokojące dźwięki skłaniają do zadania sobie pytania czy miłość jest w nas i ile jej tak naprawdę jej jest.
Tuż po nim nastał czas krótkiej, ale przejmującej i refleksyjnej Post-Rockowej kompozycji. Emocjonalny przekaz zawarty w tych dźwiękach jak to już bywa w muzyce eksperymentalnej stanowi nieodłączną wartość dodaną do samej muzyki.
Norweski kącik muzyczny padł łupem kolejnej norweskiej formacji Post-Rockowej - chyba najbardziej znanej kapeli z tego kraju, obracającej się w tym muzycznym klimacie - The Samuel Jackson Five.
w historycznym kąciku tradycyjnie wypełniającym 2 godzinę audycji skupiliśmy się wyłącznie na roku 1991 - w nim bowiem ukazały się 2 niezwykle ważne, powiem nawet fundamentalne i przełomowe dla dalszej ewolucji gatunku albumy. Tym razem kącik polubił też również Radiowy chochlik, który pomieszał mi nieco szyki, więc w kolejnym odcinku szykuje się krótkie dokończenie opisu treści zawartych na płycie Spiderland - magnus opus zespołu Slint i dla wielu nadal ścisła czołówka Post-Rockowych albumów - mimo upływu już 20 lat od jego premiery. Kawałek "Washer" to według mnie najlepsza propozycja z tej płyty. Warto też spojrzeć w tekst - bardzo mocną stronę utworu. Szczególnie spodobał mi się ten cytat:
"Wash yourself in your tears
And build your church
On the strength of your fears."
Interpretacje? Hmm. Ciężka sprawa. Być może synteza procesu oswajania się ze strachem i cierpieniem (spowodowanym miłością jak wynika całościowo z tekstu) - droga oparta na przekuwaniu swych lęków w wiarę - chyba w lepsze jutro.
Nie można tez pominąć zespołu Talk Talk, który zakończył swoja muzyczną ewolucję i droge (został rozwiązany w 1991 roku, więc jeden z Ojców założycieli nie doczekał stricte narodzin gatunku w symbolicznym roku 1994) eksperymentalnym i nieco minimalistycznym albumem Laughing Stock. Kwintesencja ich brzmienia tkwi nadal w zgrabnym połączeniu wokalu i świeżego podejścia do muzyki. Słuchajac tych albumów nie mogę nie odnieść wrażenia, że Talk Talk dzisiaj by również z powodzeniem mogło robić karierę. Kwestia tylko, czy nie utonęłoby w morzu zespołów, które cały czas próbują doścignąć osiągnięcia swoich mistrzów.
Warto też wyróżnić utwór zespołu Coldplay. Nieprzypadkowo trafił on na tą listę. Zasłuchiwałem się w niego już w licealnych czasach i zawsze kojarzył mi się bardzo pociesznie i pozytywnie. Tak się złożyło, że w jednej z kawiarni nota bene 14 lutego dotarły też do mnie dźwięki tego kawałka. Decyzja obecności w takiej specjalnej audycji mogła być tylko jedna. Nietypowe też było zakończenie. Słodziutkie i bardzo mainstreamowe (kto nie zna tego kawałka) wykonanie "Kiss Me" wydało mi się dobrym podsumowaniem Post-Walentynek. W końcu pocałunki nie muszą ograniczać się tylko do jednego dnia w roku.
Tradycyjny cytat podsumowujący był tym razem sporym problemem. Zebrało się kilka ciekawych strof, które mógłbym tak mocno wyróżnić, ale zdecydowałem się na ten pochodzący z kawałka "Yellow". Sentymenty wzięły jednak górę ;):
"Your skin, oh yeah, your skin and bones
Turn into something beautiful
D'you know? You know I love you so
You know I love you so."
by Coldplay.

I've got love songs in my head...

2011-02-15T16:28:00.002+01:00

Wykorzystując nieco okazję przypadających wczoraj Walentynek przygotowałem tym razem audycję mocno osadzoną w temacie miłości.
Czy jednak będą to słodko i uroczo spędzone 2 godziny razem z Radiem Aktywnym?
O tym musicie przekonać się sami ;).
Start jak zawsze o 21.
Zapraszam serdecznie już teraz!

Take me to the fantastic place...

2011-02-15T13:18:00.004+01:00

Post Scriptum tego dnia wypłynęło na zdecydowanie spokojniejsze wody. Klimatu audycji na pewno nie brakowało. Były też chwile refleksji, których nie sposób pominąć w 2 części tej notki.

Playlista 08.02.2011 (Spokojne, feryjne wyciszenie)

1. Arms And Sleepers - The Architekt [Matador. 2009]
2. Marillion - Fantastic Place [Marbles. 2004]
3. No-Man - Night Sky Sweet Earth [Speak. 1999]
4. Lunatic Soul - Suspended In Whiteness [Lunatic Soul II. 2010]
5. Sigur Rós - Myrkur [Von. 1997]
6. Lights Out Asia - Spiti Elefas [Tanks And Recognizers. 2007]
7. Hammock - What Heaven Allows [Kenotic. 2005]
8. The Low Frequency In Stereo - Atreides [The Low Frequency In Stereo. 2002]

Dwie dekady historii Post-Rocka (1990-1991: Part 1):
9. Disco Inferno - Entertainment [Entertainment/Arc In Round. 1990]
10. Disco Inferno - Emigré [Open Doors, Closed Windows. 1991]
11. Cul De Sac - Death Kit Train [ECIM. 1991]
12. Cul De Sac - The Portland Cement Factory at Monolith, California [ECIM. 1991]

13. Grails - Canyon Hymn [The Burden Of Hope. 2003]

Audycję otworzył utwór amerykańskiego duetu Arms And Sleepers, który spokojnym trip-hopowo-elektronicznym brzmieniem wprowadził w świat tej odsłony Post Scriptum. Zresztą pierwsza godzina ukoronowana Gwoździem Programu (o którym będzie mowa za moment).
Ze Stanów Zjednoczonych na 2 kawałki przenieśliśmy się do Anglii. 2 klimatyczne i utrzymane w spokojnym tempie kompozycje pogłębiły kojący nastrój sączący się z głośników. Tak się złożyło, że oba kawałki maja w sobie wiele artystycznego piękna (szczególnie No-Man).
Chwilę potem nastał czas dla "polskiego Stevena Wilsona" - często używanego określenia Mariusza Dudy. Lunatic Soul ma wiele ładnych utworów i akurat z ostatniego wydawnictwa od tego solowego projektu basisty Riverside, akurat ten obok prezentowanego wcześniej "Wanderings", podoba mi się najbardziej.
By przejść do Gwoździa Programu, potrzebny był utwór, który wprawi słuchaczy w odpowiedni nastrój. Mój wybór padł na Sigur Rós w utworze, którego tytuł można przetłumaczyć jako "Ciemność". Zrealizowany (celowo bądź też nie - bo akurat w przypadku nagrywania pierwszej płyty przez Islandczyków, efekt końcowy był inny od zamierzonego) z lekko shoegaze'ingowym zacięciem kawałek, to jedna z wybijających się propozycji na płycie Von.
Gwoździem Programu - poetycki ambient Post-Rock od Panów z Lights Out Asia. "Spiti Elefas" oznacza po grecku "Dom Słonia" - to tez nazwa ekskluzywnej posiadłości i hotelu zarazem, położonej na greckiej wyspie Santorini. Smaczku dodaje lokalizacja - położenie tuż nad 300 m klifem, który gwarantuje przepiękne widoki na Morze Śródziemne. Miejsce według mnie wymarzone na podróż poślubną. A sam utwór - urzekający w swoim pięknie. Początkowo hałaśliwy i w miarę szybki kawałek, wyraźnie zwalnia tempo w 2 połowie by przy akompaniamencie lekkich, elektronicznych bitów, ambientowej przestrzeni i delikatnej gitary zrobić pole dla wokalów Chrisa Schafera. Coś cudownego.
W Norweskim kąciku muzycznym wreszcie przyszedł czas na zespół Post-Rockowy. Zaprezentowałem rozbudowaną i mocno gitarową kompozycję z debiutanckiego krążka zespołu The Low Frequency In Stereo - jednego z najbardziej znanych przedstawicieli norweskiego Post-Rocka na świecie.
Po tygodniu nieobecności powrócił tez kącik historyczny. Pierwsza część odcinka o 2 pierwszych latach tytułowych 2 dekad stała się okazją do zaprezentowania 2 ważnych zespołów, które wywarły olbrzymi wpływ na swoich następców. Brytyjskie Disco Inferno, które łącząc elektroniczne brzmienia z muzyką rockową zyskało miano zespołu eksperymentalnego i Cul De Sac z Bostonu w USA, które stało się nijako ojcem Bostońskiej sceny muzyki eksperymentalnej i rockowej (w raczej mocniejszym wydaniu). Disco Inferno rozpadło się na progu powstania Post-Rocka jako odrębnego gatunku muzycznego. Cul De Sac istnieje do dziś. I oba te zespoły jeszcze w najbliższych wydaniach kącika z pewnością będą się pojawiać.
Cytat z audycji na zakończenie wpisu wędruje do kawałka, który stał się hitem dnia audycji. Cudowna kompozycja z przepuszczonym przez szereg wokalnych efektów głosem, z którego da się wyłowić słowa. Słowa będące tak samo zachęcające jak sam kawałek:
"Take a little walk in the back of your mind,
Take a little walk to the back of your life, your life."
by Marc Byrd, Andrew Thompson.

And if you please I'll take you out of the atmosphere...

2011-02-08T15:47:00.003+01:00

Dzisiejsza audycja mam nadzieję pozwoli uspokoić skołatane po sesji nerwy i rozgrzane do granic możliwości obwody mózgowe.
Klimatyczne, przestrzenne kompozycje wypełnią większość Post Scriptum.
Powróci również nieobecny tydzień temu kącik "Dwie dekady historii Post-Rocka" w pierwszym odcinki z tytułowych dwóch dekad - a w nich lata 1990-91.
Start o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie ;).

If you keep listening you can hear it for miles...

2011-02-07T15:55:00.004+01:00

Tym razem w Post Scriptum zagościły nieco szybsze brzmienia, które mimo wszystko nie były pozbawione refleksyjnej nuty. Niestety z racji specyfiki audycji nie udało się przygotować kolejnego odcinku kącika "Dwie dekady historii Post-Rocka". Obiecuję, że za tydzień wszystko nadrobię.

Playlista 01.02.2011 (Sesyjna mieszanka vol.3)

1. Amplifier - Post Acid Youth [Amplifier. 2004]
2. Seigmen - Lament [Total 1994]
3. Seigmen - Slaver Av Solen [Metropolis. 1995]
4. Deftones - Hexagram [Deftones. 2003]
5. Godflesh - White Flag [Hymns. 2001]
6. pg.lost - Crystalline [In Never Out. 2009]
7. Constants - The Perpetual Morning Subsequent [Nostalgia For The Future. 2004]
8. Seigmen - Nemesis [Metropolis - The Grandmaster Recordings. 1996]
9. Seigmen - The Modern End [Radiowaves. 1997]
10. School Of Seven Bells - I L U [Disconnect From Desire. 2010]
11. Ljungblut - Migraine Sky [The Other Side Of All Things/Influences For A New Album. 2005]
12. Moving Mountains - 8105 [Pneuma. 2007]
13. Red Room Cinema - Treeburst In Bastogne [Red Room Cinema. 2008]

Tą lekko zahaczającą o sesję audycję rozpoczął kawałek o jakże wdzięcznym tytule "Post Acid Youth". Sama nazwa pasowała by raczej do pokolenia końcówki lat 70-tych i początku 80-tych, czyli do czasów młodości naszych rodziców.
Pierwsze Post Scriptum w lutym stało się okazją do zaprezentowania twórczości zespołu w kąciku "Odkrycie miesiąca". Z racji braku "Dwóch dekad..." rozbiłem Odkrycie na 2 części - po 2 utwory w każdej godzinie audycji. Kapelą, która wywarła na mnie największe wrażenie w styczniu było Seigmen. Norweski zespół, który podczas 10 lat swojego istnienia obracał sie w kręgu muzyki alternatywnego rocka, by z gotycko-grunge'owej formy, poprzez konwencjonalny i energetyczny rock ery płyty Metropolis, skierować się ostatecznie w stronę brzmień nieco przypominających industrialnego rocka. Przez długi czas przymierzałem się do poznania zespołu, na którego gruzach powstał uwielbiany przeze mnie Zeromancer i jak widać spodobał mi się on na tyle, że stał się bohaterem tego comiesięcznego kącika tematycznego. Seigmen, podobnie jak wspomniany już jego następca, mogę ze szczerym sercem polecić każdemu fanowi rocka. Warto zwrócić uwagę, że zespół dużą część swoich utworów nagrał z wykorzystaniem norweskich tekstów. Dopiero pod koniec twórczości, gdy popularność Seigmen wzrosła, zdecydowali się wydać płytę w całości po angielsku. Ciekawostką jest też wydanie płyty Metropolis w dwóch wersjach językowych, z tym że wersja angielska nie jest prostym przekładem norweskich liryków, tylko nową wariacją liryczną dopasowaną do niezmienionej w tym przypadku instrumentalnej formy (choć długości utworów się różnią - czasami znacznie). Szczerze powiedziawszy bardziej do mnie jednak przemawia norweskie wydanie Metropolis, choć niektóre angielskie utwory dorównują pierwowzorom.
Na Gwoźdź Programu wybrałem tym razem kawałek "Crystalline". Bardzo ładnie się rozwijający i rozbudowujący instrumentalny utwór to moim zdaniem najlepsza kompozycja na ostatniej płycie Szwedów z pg.lost. Krystaliczny umysł natomiast, który jest gotowy na przyjęcie i przyswojenie dużej partii materiału powinien być natomiast atrybutem każdego studenta przymierzającego się do sesji.
"Norweski kącik muzyczny" padł tym razem łupem projektu Ljungblut - solowego alter ego basisty Seigmen i Zeromancera - Kima Ljunga. Ten projekt przypomina mi trochę polskie Lunatic Soul. Mariusz Duda i Kim Ljung to basiści i liderzy swoich zespołów, które mimo tego, że obracają się w innych przestrzeniach muzycznych (Riverside to progresywny rock, a Zeromancer - industrialny rock), mają jedną wspólną cechę - nie zaspokajają wszystkich muzycznych pragnień swoich liderów. Ljungblut to muzyka różniąca się od wspomnianych już wcześniej projektów Kima Ljunga. Przez lata grania w tych zespołach Kim komponował też kawałki, które nie zawierały się w muzycznych ramach jego zespołów - w dużej mierze akustyczne, melancholijne, smutne i refleksyjne kompozycje (kolejne podobieństwo do Lunatic Soul) były przez kilka ładnych lat odkładane na prywatną półkę Kima. W końcu nagromadziło się ich aż tyle, że Kim postanowił je wydać jako album - tak powstał pierwszy, podwójny longlplay od Ljungblut. Ljung wykorzystał też przerwę w działalności Zeromancera i w 2007 wydał swój drugi solowy album.
Z racji newsa tygodnia - czyli informacji, że na Asymmetry Festival III wystąpi legendarny industrial metalowy zespół Godflesh - w Post Scriptum zagościła kompozycja tegoż zespołu. Wybrałem "White Flag", gdyż w kontekście Sesyjnej mieszanki nie należy się poddawać, mimo że sytuacja bywa czasami bardzo nieciekawa.
Do nauki podczas sesji (szczególnie wtedy gdy zasypiamy) świetnie nadaje się brutalnie wybudzające "Hexagram". Do podtrzymywania powiek - utwory Constants, a do wielu chwil spędzonych nad cyferkami i przekształceniami - Moving Mountains - w końcu każda sesja to w pewnym stopniu metaforyczne przesuwanie swoich własnych gór.
Przeglądając teksty utworów długo się zastanawiałem, który z nich wybrać jako cytat na podsumowanie tej audycyjnej notki. W końcu coś pchnęło mnie w stronę cytatu z "I L U". Mimo słodkiego brzmienia i na wskroś radosnej atmosfery płynącej z kawałka, to tekst (a jak się wsłuchamy to też i styl śpiewu wokalistki) jest przesiąknięty nostalgią. Niesamowitą nostalgią. Tytuł to de facto skrótowiec od słów "I Loved You" - i tu już nie trzeba niczego wyjaśniać. Jest to kolejny dowód na to, że radosna melodia, nie musi oznaczać radosnego wydźwięku piosenki, a sesja to czas, w którym łapiemy się czegokolwiek, by uciec od nauki:
"Watching the day break
And fighting the urge to sleep
'Cause my dreams won't let this die."
by School Of Seven Bells.

Sesyjna mieszanka vol.3...

2011-02-01T20:02:00.002+01:00

Sesyjną tradycją staje się już, że jedna audycja poświęcona jest sesji i zmaganiom z nią. Nie inaczej będzie w czasie zimowej sesji AD2011.

Utwory szybszy, bardziej dynamiczne, ale też i nieco brutalniejsze niż zwykle w Post Scriptum się pojawiające.

Lista kompletowana szybko, pod impulsem chwili. Niby niepoukładana, ale jednak misternie ułożona w podświadomości.

Obraz zabiegania i pośpiechu.

Start o 21 tylko w Radiu Aktywnym.

Zapraszam serdecznie :).

Don't worry about me...

2011-01-31T22:05:00.006+01:00

Playlista bez tytułu. Ale z dużą ilością dobrej muzyki.

Playlista 25.01.2011 (Untitled 74)

1. This Is Your Captain Speaking - Lift [Storyboard. 2005]
2. Godspeed You! Black Emperor - 09-15-00 (Part Two) [Yanqui U.X.O.. 2002]
3. Archive - Sham [You All Look The Same To Me. 2002]
4. Trent Reznor & Atticus Ross - On We March [The Social Network OST. 2010]
5. If These Trees Could Talk - Malabar Front [If These Trees Could Talk. 2005]
6. Jakob - Verstærker [Jakob EP. 1999]
7. Caspian - Loft [You Are The Conductor EP. 2005]
8. Seigmen - Metropolis [Metropolis. 1995]
9. Saxon Shore - Twilight Is Our Advocate Tonight [Be A Bright Blue. 2002]

Dwie dekady historii Post-Rocka (A co przed?: Part 3):
10. Bark Psychosis - All Different Things [All Different Things EP.1989]
11. Slint - Kent [Tweez. 1989]
12. Slint - Pat [Tweez. 1989]
13. Slint - Rhoda [Tweez. 1989]

Cytat z audycji wędruje do Archive. Udało się z bowiem z utworu "Sham" wyłuskac kilka pięknych linijek, które jak ulał pasują do humoru towarzyszącego ostatnio audycji Post Scriptum:
"I know I believe
Yeah I think I
Believe that
It's wonderful

I know if I leave
My belief
Then I leave what's incredible."
by Craig Walker, Darius Keeler, Danny Griffiths.

Tilgi oss for vi vet ikke hva vi gjr...

2011-01-25T18:02:00.002+01:00

W dzisiejszej audycji, podobnie jak przed tygodniem należy się spodziewać dźwięków z różnych muzycznych półek, szufladek i piwnic.
W programie 3 część wstępu do kącika "Dwie dekady historii Post-Rocka" i kolejny odcinek powoli krystalizującego się "Norweskiego kącika muzycznego" - z dedykacją dla stałej słuchaczki.
Start audycji jak zawsze o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Gadu do studia - 2923740.
Zapraszam serdecznie ;)!

I just can't bring myself to see it starting...

2011-01-25T15:55:00.004+01:00

Fakt, faktem, audycja wyszła trochę eksperymentalna. Trochę tego, trochę owego by każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Post-Rock w różnych wariantach przewijał się natomiast przez całe Post Scriptum.

Playlista 18.01.2011 (Experymentalnie, ale z werwą)

1. Phideaux - One Star [The Great Leap. 2006]
2. Long Distance Calling - Fire In The Mountain [DMNSTRTN EP. 2006]
3. Heirs - Cabal [Alchera. 2009]
4. Godspeed You! Black Emperor - 09-15-00 (Part One) [Yanqui U.X.O.. 2002]
5. Kidneythieves - Mustard Seed [Trickster. 1998]
6. Zeromancer - Gone To Your Head [Zzyzx. 2003]
7. God Is An Astronaut - Radau [Far From Refuge. 2007]
8. Logh - City, I'm Sorry [The Raging Sun. 2003]

Dwie dekady historii Post-Rocka (A co przed?: Part 2):
9. Talk Talk - Happiness Is Easy [The Colour Of Spring. 1986]
10. Talk Talk - Desire [Spirit Of Eden. 1988]
11. Talk Talk - I Believe In You [Spirit Of Eden. 1988]

12. El Ten Eleven - Living On Credit Blues [The Silent Ballet Compilation Volume V: I Let My Fears Get The Best Of Me. 2007]

Cytat audycji wędruje tym razem nietypowo do utworu otwierającego. Sam tekst "One Star" otwiera wyliczanka. Porównanie do gwiazdy jako czegoś jasnego, nowego przywołuje mi skojarzenie ze świtem, nowym początkiem. Każdy wers może równie dobrze mówić o innej gwieździe, ale też wszystkie pasują do opisu jednej wyjątkowej. Wolność interpretacji w tym przypadku jest spora. Bliżej mi jednak do wersji z 3 wersami pasującymi do 1 gwiazdy - tej której nagle pojawia się w najciemniejszą noc, formuje się w jasną i niewinną kulę i w efekcie przynosi komfort. To głęboka metafora, którą naprawdę można odczytywać na wiele sposobów:
"One star is appearing in the blackest night
One star is now forming, innocent and bright
One star bring me comfort, when I'm sad of life."
by Phideaux Xavier.

It's on your mind but you can't say it...

2011-01-18T17:11:00.002+01:00

Muszę powiedzieć, że dzisiejsza audycja będzie jedna z tych robionych pd wpływem impulsu. Trudności ze znalezieniem konkretnego tematu sprawiły, że wieczorne 2 godziny jawi się jako mieszanka różnych pomysłów i impulsywnych wyborów.
Pewny jest drugi występ kącika "Dwie dekady historii Post-Rocka" i druga cześć rozważań o muzyce poprzedzającej ten okres.
Start jak zawsze o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie ;).

Not as bright as winter nights once seemed...

2011-01-17T16:21:00.009+01:00

Ze skrajności w skrajność - tak można określić kształt ostatniej audycji Post Scriptum. W pierwszej godzinie zagościł słodko-gorzki lirycznie, ale spokojny muzycznie duński zespół Mew - "Odkrycie miesiąca" grudnia, a po drugiej stronie stanęły utwory w mającym audycyjny debiut kąciku "Dwie dekady historii Post-Rocka". Jednak tytułem wprowadzenia chciałem poświęcić trzy pierwsze odsłony temu, co wcześniej w obrębie tego gatunku się działo. Zatem część drugiej godziny wypełniły dźwięki, które można nazwać proto Post-Rockiem.

Playlista 11.01.2011 (Bitter-sweet and experimental)

1. Amplifier - Insider [Insider. 2006]
2. Mew - White Lips Kissed [And The Glass Handed Kites. 2005]
3. Mew - Cartoons And Macramé Wounds [No More Stories Are Told Today, I'm Sorry They Washed Away // No More Stories, The World Is Grey, I'm Tired, Let's Wash Away. 2009]
4. Mew - Symmetry [Frengers. 2003]
5. Lymbyc Systym - Love Your Abuser [Love Your Abuser. 2007]
6. Jeniferever - Winter Nights [Choose A Bright Morning. 2006]
7. The American Dollar - Fade In Out [Atlas. 2010]
8. Röyksopp - She's So [Melody A.M.. 2001]
9. The Mars Volta - Agadez [The Bedlam In Goliath. 2007]

Dwie dekady historii Post-Rocka (A co przed?: Part 1):
10. The Velvet Underground - Beginning To See The Light [The Velvet Underground. 1969]
11. The Velvet Underground - Pale Blue Eyes [The Velvet Underground. 1969]
12. Public Image Ltd - Graveyard [Metal Box. 1979]
13. Public Image Ltd - Socialist [Metal Box. 1979]
14. Public Image Ltd - Careering [Metal Box. 1979]

15. The Album Leaf - Asleep [One Day I'll Be On Time. 2001]

Pierwsza odsłona nowego kącika tematycznego w audycji (który będzie zajmował podobne miejsce w audycji jak Muzyczny Alfabet Post-Rocka) stał się okazją do powrotu do absolutnych korzeni Post-Rocka. Czasów, gdy ten termin jeszcze w ogóle w świadomości nie istniał. 1 odcinek wprowadzenia do tytułowych Dwóch Dekad to wycieczka w lata 60-te i 70-te. 2 zespoły, które pokazały pewien trend, podejście do tworzenia muzyki jak i możliwości wykorzystania sztuczek kompozytorskich i muzycznych eksperymentów w swoich utworach. Nowatorskie jak na tamte czasy schematy zostały wiele lat później podchwycone przez kilka zespołów, z których narodził się gatunek Post-Rocka.
Cytat na koniec pada oczywiście łupem Mew. Nie udało się na antenie go dokładnie przytoczyć, ale na blogu wszystko się postaram nadrobić. Jest w nim coś dla mnie szalenie osobistego. Zresztą w całym tekście "Symmetry" jakoś bardzo swobodnie się odnajduję. Szczególnym punktem jest przytoczony właśnie cytat.
"Only you'd try to be polite
Thinking you were right
Only to find that you're unkind
But ironically you will always be
Belle of the ball at least to me."
by Mew.

Things that are supposed to mean lots, leave you cold...

2011-01-11T17:28:00.003+01:00

Pierwsza godzina dzisiejszego Post Scriptum minie pod znakiem zespołu, którego nazwa jest zbieżna z Pokémonem z obrazka powyżej. Wszystko w kolejnej odsłonie kącika "Odkrycie miesiąca".
W drugiej godzinie natomiast debiut nowego kącika tematycznego. Przyszedł nowy rok, a co za tym idzie parę postanowień na rozwinięcie audycji. Póki co kształt kącika niech pozostanie tajemnicą.
Oprócz tego w audycji pojawi się kilka ciekawych kawałków i mały polarny akcent.
Wszystko oczywiście w Radiu Aktywnym.
Start jak zawsze o 21.
Zapraszam serdecznie :).

No one else can take you higher...

2011-01-11T11:49:00.005+01:00

W ciągu dwóch audycyjnych godzin udało się zmieścić 14 wydawnictw wydanych w roku już minionym. Płyt, które moim zdaniem trzeba koniecznie poznać. Podsumowania zawsze są ciężkie. Z tylu albumów wybrać te konkretne. Króciutkie opisy moich wyborów znajdują się poniżej.

Playlista 04.01.2011 (Muzyczne Podsumowanie 2010)

1. Maserati - They'll No More Suffer From Thirst [Pyramid Of The Sun. 2010]
2. Air Formation - Distant Silhouettes [Nothing To Wish For (Nothing To Lose). 2010]
3. Butterfly Explosion - Automatic [Lost Trails. 2010]
4. Devil Sold His Soul - A Foreboding Sky [Blessed&Cursed. 2010]
5. Rosetta - Je N'en Connais Pas La Fin [A Determinism Of Morality. 2010]
6. Envy - A Hint And The Incapacity [Recitation. 2010]
7. Deftones - Risk [Diamond Eyes. 2010]
8. Collapse Under The Empire - The Sirens Sound [The Sirens Sound. 2010]
9. How To Destroy Angels - The Space In Between [How To Destroy Angels EP. 2010]
10. Trent Reznor & Atticus Ross - Complication With Optimistic Outcome [The Social Network OST. 2010]
11. Hammock - Tristia [Chasing After Shadows... Living With The Ghosts. 2010]
12. The Unwinding Hours - Peaceful Liquid Shell [The Unwinding Hours. 2010]
13. Fourteen Twentysix - Closing Hours [Lighttown Closure. 2010]
14. Lunatic Soul - Wanderings [Lunatic Soul II. 2010]

1. Pyramid Of The Sun to jedno z najmilszych muzycznych, pozytywnych zaskoczeń 2010 roku. Świeże brzmienie od ekipy z Athens wzbogacone mnóstwem elektronicznych bitów i syntetycznych, krautrockowych dźwięków wywarło na mnie niesamowicie dobre wrażenie. Czegoś takiego od zespołu Maserati się nie spodziewałem. Płyta to hołd złożony zmarłemu tragicznie perkusiście zespołu - Jerry'emu Fuchsowi. Reszta zespołu wykorzystała jego pomysły, idee, niedokończone szkice utworów i napisała płytę, z której zmarły towarzysz mógłby być dumny.
2. Z niecierpliwością wyczekiwałem albumu anglików z Air Formation. Muszę powiedzieć, że nie zawiodłem się na tym krążku. Spokojne, refleksyjne shoegaze'ingowe ballady przeplecione szybszymi, dynamicznymi utworami. Do tego ambientowa elektronika budująca tło dla działań żywych instrumentów i wokalu Matta Bartrama. Chyba jako pierwszy album w 2010 tak mocno przypadł mi do gustu. Zresztą recenzję też pozytywne od krytyki otrzymał.
3. Zespół, z którym pierwszą styczność miałem na koncercie w Krakowie. Początkowo z rezerwą podchodziłem do dokonań Irlandczyków, jednak po głębszym wsłuchaniu się w album Lost Trails zmieniłem swoje zdanie i stwierdziłem, że jest to ciekawa propozycja z nurtu muzyki shoegaze. Niektóre utwory (np"Closer"), będące wyważonym połączeniem spokojnej ballady i utrzymanego w klasycznym tempie utwory shoegaze'ingowego sugerują uważnie się przypatrywać dalszym poczynaniom młodych chłopaków z Dublina.
4. Najbardziej zakatowana, chyba najczęściej w 2010 roku słuchana płyta. Prawie w całości została już na przełomie ostatnich kilku miesięcy zaprezentowana. Mój typ na płytę roku 2010. Oczywiście od Devil Sold His Soul. Wybuchowy, niezwykle silnie emocjonalnie nacechowany Post-Hardcore z Anglii to tylko krótki opis sekstetu DSHS. Na Blessed&Cursed hit goni hit. Bardziej ekstensywne zastosowanie czystego wokalu przez Eda Gibbsa i kilka eksperymentów brzmieniowych sprawiły, że płytę słucha się jednym tchem. Warto też zwrócić uwagę na stronę liryczną, która kawałek po kawałku układa się w jedną spójną opowieść.
5. Dzieło Amerykanów, to konkretna dawka post-metalu zaprawionego ciężkim growlem Michaela Armine'a. Rosetta wprawdzie zwolniła nieco obroty i złagodziła brzmienie w porównaniu do poprzednich płyt, przez co muzyka wydaje się bardziej przystępna, ale zabieg ten poskutkował tym, że utwory stały się bardziej klimatyczne i głębsze. A tytułowy kawałek to jedno z ich najlepszych dokonań. Już się nie mogę doczekać koncertu!
6. Envy to zespół operujący niezwykle skrajnymi dźwiękami. Do perfekcji opanowali sztukę budowania klimatu delikatnymi instrumentalnymi pasażami i rozładowywania napięcia za pomocą gitarowej nawałnicy i wykrzyczanych japońskich fraz tekstów ich utworów. Płyta zebrała bardzo dobre recenzje wśród słuchaczy i krytyki i jest godna polecenia fanom Post-Rocka i Post-Hardcore'u.
7. Wyczekiwana płyta od zespołu z Sacramento, dla niektórych była zawodem, a mnie pozostawiła niedosyt. 41 minut to jednak trochę mało, bo czas spędzony na słuchaniu nowego dzieła Deftones mija bardzo szybko. Chciałoby się więcej takich dźwięków. "Risk" jest jednym z utworów, które najbardziej mi się spodobały.
8. Tytułowy utwór z ostatniego Longplaya Niemców zasługuje na miano Post-Rockowego utworu rocku. Długi, mroczny, z wyraźną nuta psychodelii, dobrze zagrany i bardzo precyzyjnie wypunktowany przez perkusję. To najjaśniejszy punkt nowej płyty - na której elektronika jest w odwrocie, a klasyczny mocny Post-Rock jest na pierwszym planie. Dla mnie było to spore zaskoczenie, że zespół od brzemienia podobnego do 65daysofstatic może wyewoluować w tą stronę. Ale była to ewolucja jak najbardziej dobra.
9. Bardzo przyjemna EPka od nowego projektu Trenta Reznora, który wspólnie ze swoją żoną - Mariqueen Maandig i Atticusem Rossem bawi się Post-Industrialem z żeńskimi wokalami. Czekam na więcej w nowym roku!
10. Kolejne dziecko Trenta Reznora. Pierwszy jego soundtrack do filmu w karierze i od razu nominacja do Złotego Globa. EDIT: Soundtrack zdobył nagrodę Złotego Globa na gali w Los Angeles 16 stycznia 2011 roku. Razem z Atticusem Rossem stworzyli mroczną i posępną industrialną ścieżkę dźwiękową do filmu o początkach Facebooka. Bardzo pozytywne zaskoczenie. Słusznie nagrodzone. Brzmienie przypomina płytę Ghosts I-IV z dorobku Nine Inch Nails. Ale jest w tym soundtracku coś, czego nie mają Duchy - jakaś osobliwa forma magnetyzmu.
11. Chyba najlepsza płyta, którą dane mi było usłyszeń pod koniec roku. Wprawdzie wyszła ona w pierwszej połowie 2010, jednak dopiero pod koniec roku się za nią zabrałem. Ambient Post-Rock spod szyldu Hammocka to w przeważającej mierze gitary i elektronika. Utwory zamieszczone na płycie układają się w historię. Uroczych początków relacji, jej rozkwitu aż w końcu przeminięcia uczucia i trudnego powrotu do życia na nowo. Piękne, przestrzenne kompozycje okazjonalnie urozmaicone wokalami to płyta na długie, refleksyjne wieczory i na chwile, w których wymagany jest bardzo podniosły i poważny klimat.
12. Powstały na gruzach Aereogramme projekt The Unwinding Hours wydał na początku 2010 roku swój debiutancki krążek. Craig B i Iain Cook są tu zdecydowanie bardziej stonowani i powazni niźli w Aereogramme. Utwory są skromniejsze, wolniejsze i bardziej atmosferyczne. Wokale Craiga B też już nie mają dawnej mocy - przypominają bardziej szept bądź tez zwykłą mowę. Art Rockowa, szkocka sceneria, to kolejna propozycja na długie wieczory przy świecach.
13. Jedno z największych odkryć roku minionego. Dostępna za free płyta od tajemniczego projektu to kilkadziesiąt minut spędzonych w introspektywnym świecie uczuć Chrisa Van Der Lindena. Chłodne, progresywne dźwięki przeplecione sporą ilością elektroniki to krótki obraz płyty Lighttown Closure. Warto też wspomnieć o sugestywnym i mocno emocjonalnie nacechowanym wokalu, który dodaje muzyce niepokojącego tonu.
14. Na koniec polski akcent - rodzynek. Jedna z najbardziej wyczekiwanych płyt roku. Wg mnie do debiutu jej nieco brakuje, ale i tak to kawałek spokojnego, lirycznego artystycznego rocka w sam raz na tło do rozważań bądź też soundtrack do bardzo klimatycznych momentów.

Muzyczne Podsumowanie 2010.

2011-01-04T15:33:00.003+01:00

Pierwsza audycja w 2011 roku minie pod znakiem muzycznego podsumowania roku minionego.
Nie będzie żadnych rankingów i obiektywnej listy najlepszych płyt roku.
Być może pojawi się kilka wymyślonych w międzyczasie kategorii.
Subiektywna lista płyt wydanych w 2010 roku, które w moim odczuciu wywarły na mnie największe wrażenie i takich, obok których nie sposób przejść obojętnie.
Albumy, które trzeba koniecznie poznać.
Start oczywiście o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :).

Our story is the one only few can compare...

2011-01-02T23:09:00.008+01:00

Audycja podsumowująca rok w Post Scriptum. Z racji absencji Szuflady dźwięków mogłem nieco przedłużyć audycję i domknąć rok w dobrym humorze. Rok 2010 był bowiem niezwykle kontrastowy. Z założenia wybrana przeze mnie lista utworów jak najpełniej miała przedstawiać ostatnie 12 miesięcy. Miało być słodko-gorzko i radośnie/melancholijnie. Suma summarum w opinii jednej ze stałych słuchaczek wyszło bardzo melancholijnie z dużą doza prywaty. No cóż. W dalszej części wpisu postaram się przedstawić czemu akurat tak to wyglądało.

Playlista 28.12.2010 (Jak zamknąć rok emocji w 2 godzinach audycji?)

1. Explosions In The Sky - Catastrophe And The Cure (Four Tet Mix) [All Of A Sudden I Miss Everyone. 2007]
2. Ef - Thrills [I Am Responsible. 2008]
3. Oceansize - Heaven Alive [Everyone Into Position. 2005]
4. Joy Wants Eternity - From Embrace To Embrace [You Who Pretend To Sleep. 2007]
5. Junius - (He Fell Before Her...) [The Martyrdom Of A Catastrophist. 2009]
6. Junius - Elisheva, I Love You [The Martyrdom Of A Catastrophist. 2009]
7. The Appleseed Cast - As The Little Things Go [Sagarmatha. 2009]
8. Everything We Used To Be - Stay/Leave [Remember Our Dying EP. 2010]
9. Lights Out Asia - Six Points Of Fire [Eyes Like Brontide. 2008]
10. Nosound - The Broken Parts [sol29. 2005]
11. The Pineapple Thief - Part Zero [Variations On A Dream. 2003]
12. Deftones - Change (In The House Of Flies) [White Pony. 2000]
13. Archive - Nightmare Is Over [Michel Vaillant OST. 2003]

Wprawdzie miesięcy jest 12, ale kawałków na liście znajduje się 13. Można do tego podejść na 2 sposoby. W pierwszym z nich traktujemy utwory 5 i 6 łącznie jako numer 5 (zostały zaprezentowane razem jako, że tworzą jedną kompozycyjną całość), bądź też potraktować to normalnie i utwór 13 jest zwiastunem roku 2011. Nadzieją na przyszłość. Lista jest tak sprytnie skonstruowana, że obie te interpretacje są prawdziwe. Wyjaśnienie poszczególnych aktów sztuki prezentuje się następująco
1. Katastrofa i lekarstwo. 1 akt oznaczający miesiąc styczeń. Wiele katastroficznej i melancholijnej muzyki w tym miesiącu zagościło w audycji. Zresztą był to ciężki miesiąc. Jednakże z pozytywną nutką - lekarstwem na katastrofę. Swoja droga sam remix od Four Tet bardziej mi się podoba od oryginalnej wersji EITS.
2. Jest jeszcze ciężej niż w poprzednim akcie. Można ją podsumować jako oczekiwanie w napięciu na rozstrzygnięcie, które wreszcie następuje. Jeśli wsłuchamy się w sam utwór to doskonale obrazuje on ten schemat. Powolne i niepokojące budowanie napięcia zakończone pozytywnym rozładowaniem.
3. Kawałek od Oceansize'u to już coś zdecydowanie pozytywniejszego od pierwszych 2 utworów, które zagościły w Post Scriptum. Zagrany w szybkim i wesołym tempie jest 3 aktem sztuki.
4. Od uścisku do uścisku - tak można przetłumaczyć tytuł Post-Rockowego utworu od Joy Wants Eternity. Kompozycja bardzo niejednoznaczna. Jej odbiór w dużej mierze zalezy od humoru i sytuacji życiowej odbiorcy bo zarówno przekaz jak i instrumentalny wydźwięk utworu nasuwa na myśl różne skojarzenia. W kwietniu - jego odbiór byłby pozytywny. Teraz kojarzy mi się z nostalgia tamtych czasów.
5. i 6. Akt w częściach opisujących 5 część sztuki AD2010. Krakowski koncert, na którym wystąpił m.in. Junius był kulminacyjnym punktem bardzo pozytywnego miesiąca w audycji i poza nią, a utwór "Elisheva, I Love You" to moim zdaniem najbardziej radosna kompozycja w karierze Bostończyków. Utwór opowiada o miłości i jej niezwyklej sile. To historia żony Immanuiła Wielikowskiego - bohatera ostatniej płyty Juniusa. Żony wiernej i nie opuszczającej męża w potrzebie, mimo wielu przeciwności losu. Z tego kawałka zawsze najbardziej uderzał mnie ten fragment tekstu:
"No matter what our fate
I will always be yours
On those days I turned away
You were always my world."
by Joseph E. Martinez.
Z kolei tytuł wpisu, który pochodzi również z tego utworu mówi o wyjątkowości każdej życiowej sytuacji i losów dwójki ludzi. Bo ten rąk był naprawdę wyjątkowy.
7. Kolejny moim zdaniem całkiem wesoły utwór. Choć jego powolne brzmienie kontrastuje nieco ze zwariowaniem czerwca. Cytat z tego utworu dobrze opisuje ten czas:
"Come if you want to
And you know it's right."
by Christopher Crisci.
8. Projekt Everything We Used To Be jak i tytuł utworu - "Stay/Leave" w połączeniu ze słodko-gorzką wymową i instrumentalna formą to 7 akt w skrócie. W Post Scriptum zaczyna się robić coraz bardziej melancholijnie.
9. Przyszedł w końcu czas na Gwóźdź Programu. Ambient Post-Rock w najlepszym możliwym wydaniu. Utwór, który zaczyna się sielsko - pianino, lekkie nity, by w końcu przemienić się w gitarową nawałnicę w ambientowym środowisku. 6 punktów ognia. To też metafora. Bardzo osobista i kojarząca się bezpośrednio z 8 miesiącem roku. Miesiącem przemian. Te wszystkie fakty zadecydowały o wyborze kawałka Lights Out Asia jako ukoronowanie audycji. Genialne zakończenie płyty Eyes Like Brontide.
10. Pora na melancholijna część audycji. Nosound czyli spokojna i eteryczna włoska wariacja na temat progresywnego rocka odsłania bardzo tajemniczą stronę muzyki. Niepokojącą muzycznie i intrygującą lirycznie. Złamane części to dla mnie złamane nadzieje. I choć tekst mówi de facto o czym innym to zawsze ten fragment mnie mocno doświadczał:
"You have created a powerful monster
With direction and purpose all its own
And if you were here
Would things be any different?
Or are you just a mosaic of thoughts alone?"
by Giancarlo Erra.
11. Kolejny przygnębiający utwór utrzymany w neoprogresywnej stylistyce. Kolejny akt sztuki naznaczony bólem. W audycji w tym czasie dominowały dźwięki shoegaze'u i progresywnego rocka. "Part Zero" to utwór o zadaniach niemożliwych do wykonania. O przeszkodach nie do przeskoczenia. O sprawach, które nie mogą być pozytywnie rozwiązane bo już jest na to za późno.
Mimo starań.
"I'm doing all I can.
But all I get, is a suicidal plan."
by Bruce Soord.
12. Change oznacza zmianę. Zmiany mogą być zarówno pozytywne jak i negatywne. Utwór zespołu Deftones opowiada moim zdaniem o zmianach na gorsze. Dosadna i mocna forma dobrze odpowiada w szczególności audycji "This is A DISAPPOINTMENT!!!". To jeden z moich ulubionych, jak nie ulubiony utwór tej amerykańskiej grupy. Ich wielki hit i esencja stylu muzycznego, który sobie wypracowali. Chino Moreno - wokalista Deftones pokazuje natomiast na co go stać i jaki klimat potrafi zbudować na bazie lirycznych fraz - czasami wyśpiewanych, a czasami złowrogo wyszeptanych.
13. Zakończenie audycji w pozytywnym wydźwięku. Choć sama kompozycja utworu jest na maksa melancholijna i dobijająca, to za sprawą tytułu wybrałem go na zakończenie tej audycji i zarazem ostatni utwór wyemitowany w Post Scriptum w 2010 roku. Koszmar się zakończył.
Był to rok niesłychanie dynamiczny, momentami burzliwy, w dużej mierze melancholijny i ze sporą dozą osobistych odniesień. Ciekawe co przyniesie Nowy Rok 2011.

Take the sound from my head...

2010-12-28T15:04:00.003+01:00

W dzisiejszej audycji Post Scriptum małe, audycyjne podsumowanie roku.
Nie będzie to jednak Muzyczne Podsumowanie 2010 (to dopiero po Nowym Roku).
2 godziny refleksji nad wydarzeniami mijającego roku.
Należy się zatem spodziewać bardzo kontrastowej audycji.
Bo tak jak w życiu Post Scriptum miało swe wzloty i upadki.
Start oczywiście o 21 tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie :).

The truth burns deep inside and will never die...

2010-12-28T10:35:00.003+01:00

Ostatnia przed Świętami Bożego Narodzenia audycja upłynęła pod znakiem 2 motywów przewodnich. W pierwszej godzinie zagościły utwory znanych i cenionych rockowych zespołów. Jakoś tak przed Świętami w stacjach radiowych zwykle goszczą utwory znane i lubiane, więc i ja postanowiłem na nie poświęcić godzinę. 2 motyw to już utwory typowo świąteczne, bądź też do Świąt nawiązujące. Zatem nic dziwnego, że tytuł audycji to "Przedświątecznie".

Playlista 21.12.2010 (Przedświatecznie)

1. Radiohead - Airbag [OK Computer. 1997]
2. Marillion - Cathedral Wall [Radiation. 1998]
3. Audioslave - Shape Of Things To Come [Revelations. 2006]
4. Muse - Sing For Absolution [Absolution. 2003]
5. Interpol - A Time To Be So Small [Antics. 2004]
6. Dream Theater - A Change Of Seasons [A Change Of Seasons EP. 1995]
7. Lights Out Asia - Art Divided By Science [Tanks And Recognizers. 2007]
8. Ulan Bator - Souvenir [Rodeo Massacre. 2005]
9. Jesu - Christmas [Christmas EP. 2010]
10. Mew - She Came Home Christmas [Frengers. 2003]
11. iLiKETRAiNS - The Christmas Tree Ship [The Christmas Tree Ship EP. 2008]
12. Blueneck - White Christmas [Christmas 2010 EP. 2010]
13. Gregor Samsa - Silent Night [Unreleased. 2008]

Gwoździem Programu była progresywno rockowa suita "A Change Of Seasons". Tak w Wigilię zmiany pór roku i na przedsionku życiowych zmian. To wykorzystanie znacznie odbiega od tekstu utworu, który mówi o śmierci matki perkusisty zespołu - Mike'a Portnoya, ale uznałem, że w obecnej sytuacji i przy takiej, a nie innej dacie i tematyce audycji, z powodzeniem można ten bardzo długi (ponad 23 minuty) kawałek zagrać. A sam utwór to całe Dream Theater w pigułce - techniczna wirtuozeria, przeciągnięty wokal i barokowa, niezwykle rozbudowana kompozycja.
Z ciekawszych utworów na pewno chciałbym wyróżnić kompozycję Lights Out Asia. Coraz bardziej przemawia do mnie Ambient Post-Rock w ich wykonaniu. Nieprzypadkowy też jest wybór akurat tego kawałka. Sztuka dzielona przez naukę w znaczeniu metaforycznym w ostatnim czasie bardzo mile mi się kojarzy.
Bardzo mile się też słucha świątecznych "kolęd" od Justina Broadricka. Okres przedświąteczny podobno bardzo mu się udzielił i postanowił na chwilę oderwać się od komponowania materiału na 4 długogrającą płytę i wydać coś ekstra. Kawałek ten przy okazji pokazuje stronę, w której będzie zmierzać Jesu w najbliższym czasie. Z okrojoną elektroniką i silnymi gitarami Jesu brzmi bardzo pierwotnie. Widać też, że nowa płyta będzie podobna stylowo do EPki Opiate Sun i świątecznego prezentu z walijskiej wsi.
Jeśli już jesteśmy przy kolędach, to audycję zamknęła interpretacja najsłynniejszej kolędy na świecie czyli "Cichej nocy". Jednakże w wykonaniu Gregora Samsy kolęda ta w niczym nie przypomina oryginału. Powolne, eteryczne, slowcore'owe brzmienie w niczym nie przypomina wesołego charakteru kolędy. Aranżacja bardziej by pasowała na niejeden pogrzeb niźli na tło do Wigilijnej wieczerzy. Mimo tego - chociażby z samej ciekawości warto ten kawałek obadać, tym bardziej, że to również prezent od zespołu - nie wydany nigdzie i hulający sobie miło po sieci.
Angielski Blueneck też lubi zadowalać swych słuchaczy przed pierwszą gwiazdką. Podobnie jak w latach ubiegłych na krótko przed Bożym Narodzeniem udostępnili mini EPkę - złożoną z 2 utworów specjalnie skomponowanych na tegoroczne święta. Jeden z nich - "White Christmas" pojawił się na antenie. Oba utwory są do pobrania za darmo ze strony zespołu.
Tym razem bez cytatu na koniec. Myślę, że życzenia świąteczne, które zamknęły audycję, są wystarczającym jej podsumowaniem.

It's not ours to break the shape of things to come...

2010-12-21T17:02:00.002+01:00

W dzisiejszej, ostatniej przed Świętami Bożego Narodzenia audycji, pojawi się z pewnością mocny świąteczny akcent. Może nie będą to stricte kolędy, ale na pewno utwory mówiące o świętach lub w jakiś sposób z nimi związane.
Poza tym, żeby nie być monotematycznym - kilka utworów od znanych muzycznych marek.
Bo przed Świętami często słuchamy muzyki, którą skądś już znamy.
Start o 21. Tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie ;).

You lost the starlight in your eyes...

2010-12-15T12:01:00.007+01:00

Powiem szczerze i zarazem nieskromnie, że jestem dumny z tej playlisty. Wybrałem utwory w przeważającej mierze spokojne i kojące, które w niektórych przypadkach sieją wielkie spustoszenie w emocjonalnej homeostazie przeciętnego słuchacza.

Playlista 14.12.2010 (You lost the starlight in your eyes)

1. Exxasens - Storms [Polaris. 2008]
2. Destroyalldreamers - Perdre Est Une Question De Méthode [Wish I Was All Flames. 2007]
3. Slowdive - Avalyn I [Slowdive EP. 1990]
4. Blackfield - Miss U [Blackfield II. 2007]
5. Hammock - You Lost The Starlight In Your Eyes [Chasing After Shadows... Living With The Ghosts. 2010]
6. Mono - Ashes In The Snow [Holy Ground: NYC Live With The Wordless Music Orchestra. 2010]
7. Airiel - You Kids Should Know Better [The Battle Of Sealand. 2007]
8. Laura - Fugitive [Mapping Your Dreams. 2005]
9. Kyte - Dead Waves [Dead Waves. 2010]
10. Bang Gang - You Won't Get Out [Ghosts From The Past. 2008]
11. DJ Shah - Arco Iris (Chillout Mix) [The Ultimate Chillout Collection. 2005]
12. Kwoon - Kwoon [Tales & Dreams. 2006]
13. Moby - Guitar Flute & String [Play. 1999]

Zacznę nietypowo, bo od Gwoździa Programu, którym był utwór "Ashes In The Snow" w wykonaniu japońskiego kwartetu Mono. Dla podkreślenia emocjonalnego charakteru muzyki przez nich komponowanej wybrałem wykonanie na żywo tego kawałka, które zagościło na koncertowej płycie wydanej w tym roku. To zapis specjalnego koncertu, który odbył się z okazji 10-lecia istnienia zespołu. Zespołowi muzycznie dopomogła 24-osobowa orkiestra symfoniczna. Ten koncert pokazuje jak bardzo muzyka Mono jest w stanie współgrać ze współczesną muzyką klasyczną i jakim uzupełnieniem dla siebie potrafią być skrzypce i 2 przesterowane gitary.
Najjaśniejszym punktem programu był według mnie kawałek "You Lost The Starlight In Your Eyes". Przerażająco melancholijny w swej Ambient Post-Rockowej naturze tak mnie powalił już przy pierwszym przesłuchaniu, że decyzja mogła być tylko jedna. Traf chciał i taki, a nie inny dobór utworów, że tytuł tego przepięknego muzycznego pejzażu, stał się tez tytułem całej audycji. Ten kawałek mówi o szukaniu blasku w czyichś oczach. Te starania jednak nic nie przynoszą. Pozostaje tylko płacz spowodowany tym, że ktoś bardzo ważny utracił bezpowrotnie blask bijący z jego oczu. Można te metaforyczne wersy przełożyć na życie i powiedzieć, że ten kawałek opowiada o śmierci uczuć, które do kogoś mamy. Jeśli spojrzymy na okładkę płyty natomiast i ten smutny, nostalgiczny obrazek pokazujący łapanie ulotnych chwil, możemy dojść do wniosków, że ta interpretacja jest całkiem prawdziwa.
Kolejnym utworem wartym uwagi był zdecydowanie "You Won't Get Out". Według mnie najlepsza kompozycja z albumu Ghosts From The Past. Niesamowicie nostalgiczny i tęskny kawałek muzyki zagrany z lekko shoegaze'ingowym zacięciem. Emocje z niego wylewają się silnym strumieniem.
Takich emocjonalnych niszczycieli w audycji było jeszcze kilka - warto chociaż wspomnieć utwór zespołu Slowdive i chilloutowy mix od DJa Shaha. Jednak jakbym chciał opisać każdy utwór z osobna, to wyszłoby z tego bardzo długie wypracowanie. Najlepiej ich po prostu posłuchać, do czego serdecznie zachęcam ;).
Cytat programu tym razem od zespołu Blackfield, który 14 kwietnia 2011 roku odwiedzi warszawską Progresję. Ucieszony tą radosną wiadomością (wszak nie widziałem jeszcze tych Panów na żywo) postanowiłem wybrać jeden z ich kawałków. Traf chciał, że padło na przygnębiającą lirycznie kompozycję (muzycznie wiele lepiej pod tym względem nie jest). Może to jest trochę tak, że za pomocą łatwych, prostych zdań, Blackfield opowiada historie, które mogą przytrafić się każdemu. A ostatnio z niektórymi utworami mogę się bardzo zidentyfikować. Momentami to gorzkie i zarazem prawdziwe:
"They said you're in love again
And I tried to hide my pain
I was buried in my bed
With your pictures in my head

You were living another life
It cuts me like a knife
I hope you understand
I'm the one who's left behind."
by Aviv Geffen.

Throw out your dreams, and tell me what remains...

2010-12-14T18:07:00.002+01:00

W dzisiejszej audycji będzie zdecydowanie spokojniej w porównaniu do zeszłego tygodnia.
Miejsce Post-Hardcore'u wypełnią kojące ambientowe przestrzenie przeplatane dźwiękiem eterycznej gitary na wskroś zmieszanej z Post-Rockową nawałnicą.
Szykują się bardzo nastrojowe 2 godziny.
Oczywiście tylko w Radiu Aktywnym.
Zapraszam serdecznie na 21 ;).